Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση ασκεί ο τομεάρχης Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), καθηγητής Μανώλης Πλειώνης, με αφορμή την απένταξη έργων συνολικού ύψους περίπου 93 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, τα οποία αφορούσαν κρίσιμες υποδομές της Πολιτικής Προστασίας.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, η απώλεια των συγκεκριμένων κονδυλίων «δεν αποτελεί μια ακόμη διαχειριστική αστοχία, αλλά μια ηχηρή απόδειξη της κυβερνητικής ανεπάρκειας να σχεδιάσει, να ωριμάσει και να υλοποιήσει κρίσιες δημόσιες επενδύσεις που αφορούν την ασφάλεια των πολιτών».
Σύμφωνα με τον κ. Πλειώνη, από το Ταμείο Ανάκαμψης απεντάχθηκαν έργα ύψους περίπου 74 εκατ. ευρώ από το μέτρο 16909 και 19 εκατ. ευρώ από το μέτρο 16283, τα οποία περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία του Στρατηγικού Εθνικού Κέντρου Διαχείρισης Κινδύνου Καταστροφών, την προμήθεια τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού για τα 13 Περιφερειακά Κέντρα Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας, νέες εγκαταστάσεις και εξοπλισμό για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Πολιτικής Προστασίας και του Πυροσβεστικού Σώματος, καθώς και την υλοποίηση των Περιφερειακών Κέντρων Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας (ΠΕΚΕΠΠ).
Ο Τομεάρχης της ΕΛΑΣ υποστηρίζει ότι πρόκειται για έργα στρατηγικής σημασίας, τα οποία θα ενίσχυαν τις δυνατότητες πρόληψης, επιχειρησιακού συντονισμού, επικοινωνίας και εκπαίδευσης του μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας, σε μια περίοδο που οι φυσικές καταστροφές γίνονται ολοένα και συχνότερες λόγω της κλιματικής κρίσης.
Όπως τονίζει «Ανάμεσα στα έργα που χάνονται περιλαμβάνονται η δημιουργία του Στρατηγικού Εθνικού Κέντρου Διαχείρισης Κινδύνου Καταστροφών στα κτίρια «Άτλαντας» και «Φάρος», η προμήθεια τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού για τα 13 Περιφερειακά Κέντρα Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας, η κατασκευή νέων εγκαταστάσεων και ο εξοπλισμός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Πολιτικής Προστασίας και του Πυροσβεστικού Σώματος, καθώς και η υλοποίηση των Περιφερειακών Κέντρων Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας (ΠΕΚΕΠΠ). Δεν πρόκειται, λοιπόν, για έργα που μπορούν εύκολα να αναπληρωθούν. Πρόκειται για κρίσιμες υποδομές διοίκησης, επιχειρησιακού συντονισμού, επικοινωνιών και εκπαίδευσης, δηλαδή για υποδομές που θα έπρεπε ήδη να αποτελούν τη ραχοκοκαλιά ενός σύγχρονου συστήματος Πολιτικής Προστασίας.»
Καταλήγοντας σημειώνει ότι « Η κλιματική κρίση δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι κυβερνητικής ανεπάρκειας. Όταν η ίδια η κυβέρνηση αδυνατεί να απορροφήσει τους ευρωπαϊκούς πόρους που προορίζονται για την ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας και της ανθεκτικότητας της χώρας, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η κλιματική κρίση αλλά η κυβερνητική ανεπάρκεια και η διοικητική ανικανότητα. Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την απώλεια αυτών των πολύτιμων πόρων; Πότε και από ποιες πηγές θα χρηματοδοτηθούν πλέον αυτά τα έργα; Πώς θα καλυφθεί το κενό που δημιουργείται στην πρόληψη, στον επιχειρησιακό συντονισμό και στην ετοιμότητα της χώρας; Η Πολιτική Προστασία απαιτεί σχέδιο, διοικητική επάρκεια, θεσμική συνέχεια και αποτελεσματική αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου πόρου. Η κλιματική κρίση δεν περιμένει. Η κυβερνητική ανεπάρκεια, όμως, έχει ήδη κόστος - και το πληρώνει η κοινωνία.»






























