Λύση δεν έδωσε,μα έδωσε αφορμή
Γιώργος Φραγκούλης,Κότσυφας
Το πραγματικό δίλημμα σήμερα δεν είναι ποιός ηγέτης θα ενώσει την Κεντροαριστερά,αλλά ποιά Ιερατεία θα την διαλύσουν οριστικά κι αμετάκλητα.
Έχει ηθικό και πολιτικό ενδιαφέρον το πως οι πολιτικές ομάδες συμμαχούν αλληλο-υπονομευόμενες και το πως αποκλείουν τους μη-αρεστούς από «το πανηγύρι της ενότητας». Ακροβατούν ανάμεσα στα πολυμασημένα ιδεολογήματα και στις παρε’ι’κές στρατηγικές, αιωρούνται ανάμεσα στις δηλώσεις [αντ]εκδίκησης για τους «κακούς Άλλους» και στα σύνδρομο του Βρούτου για τους δικούς τους άπιστους κι επίφοβους επιγόνους. Αντί ν’ακολουθούν τα σύγχρονα διεθνή ρεύματα προτιμούν να παρακολουθούν όσους τους αμφισβητούν στην Ελλάδα
Διπλά, τριπλά, τετραπλά τραπέζια και πολύχρωμα πάνελ με ορατές και στους «πολιτικά τυφλούς» παραφωνίες,διαφωνίες κι αφωνίες,αντί για καθαρά Μέτωπα, προκαλούν μη-αναστρέψιμες λοβοτομές συν-εργασιών.
Ο ένας χωρο-φύλαξ του άλλου και όλοι μαζί κινούνται με χαλασμένη την πολιτική πυξίδα τους για το 2025-7.
Με τις προγραφές και τις διαγραφές,τις διπροσωπείες και τις διγλωσσίες,τις αποστροφές και τις επιστροφές δεν κάνουν κάτι παραπάνω από το να μετράνες τις παράπλευρες απώλειες και τις εσωτερικές εκ-ρήξεις.
Άπαντες ομνύουν στην ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων ,αποφεύγοντας να μας πείσουν αφενός γιατί αποτελούν οι ίδιοι τη μόνη λύση κι αφετέρου ποιά είναι ακριβώς η συμπεφωνημένη από όλους γραμμή προόδου,δηλαδή κοινής διακυβέρνησης.
Οι πλέον πονηρεμένοι ξέρουν καλά πως τίποτα από αυτά που επαγγέλονται δεν μπορεί εξ αντικειμένου να γίνουν αλλά ελλείψει νέου αφηγήματος επιμένουν στα παλιά κλισέ.
Μόνον που το ακροατήριο έχει αλλάξει και ο λόγος τους δεν φτάνει στ’αυτιά κανενός,ούτε καν στα ευήηκοα ώτα των πρώην συντρόφων τους.
Το τέλος της Κεντροαριστεράς είναι κατά βάση έκπτωση κι ανυποληψία των αυτόκλητων..κεντροαριστερών.
Το αν ανοίξει ένας δεύτερος,πότε, πώς, με ποιούς, δεν μπορεί να εξαντλείται σ’ένα σχεδόν καθημερινό κουτσομπολιό,προβαλλόμενο από τους ΄δικούς του’ [sic].Πρέπει ο ίδιος να το/τους σταματήσει πριν τον φθείρει/ρουν τελείως
ΥΓ2:Προτού απαξιωθεί σε ανεπίτρεπτο βαθμό το κοινοβούλιο καλά θα ήταν ο Πρόεδρος της Βουλής να έπαιρνε κάποια μέτρα.Όποιος/όποια βρίζει και ασχημονεί ν’αποβάλλεται αμέσως από την αίθουσα
ΥΓ3: Οι νομικοί και ειδικότερα οι δικηγόροι πάντοτε αναμίγνυαν τα δικονομικά επιχειρήματα με τις πολιτικές νύξεις.Μήπως όμως τελευταία το έχουν παρακάνει προδίδοντας το ρόλο τους ως συλλειτουργών της απονομής της Δικαιοσύνης;[με απώτατο ολίσθημα ότι «δεν πιστεύουν οι ίδιοι στη Δικαιοσύνη,που υπηρετούν και συν-δια-μορφώνουν»].
