Οι εκλογές στο ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ την 6η του Οκτώβρη, ανοίγουν έναν νέο κύκλο στο εγχώριο πολιτικό σύστημα. Το κόμμα που συνέδεσε το όνομά του με την αυτοπεποίθηση και την ανάταση του ελληνικού λαού, με τις μεγάλες τομές και τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις καλείται να εκλέξει την/τον πρόεδρο που θα το οδηγήσει στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές, με στόχο πλέον την νίκη σε αυτές. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, όποτε και εάν γίνουν, θα έχουν διαφορετικά διακυβεύματα από αυτές των προηγούμενων σχεδόν 15 ετών.
Ο πρώτος κύκλος της μεταπολίτευσης έκλεισε οριστικά, με την χρεοκοπία της χώρας και τον κύκλο της οικονομικής και κοινωνικής της περιδίνησης. Η υγειονομική κρίση, ο πόλεμος στην Ουκρανία και τώρα στην Μέση Ανατολή, αλλά και η τεχνολογική επανάσταση σε συνθήκες κλιματικής κρίσης δημιουργούν ένα νέο οικονομικό, γεωπολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον στο όποιο η χώρα μας δεν καλείται απλά να επιβιώσει αλλά επιτέλους να πρωταγωνιστήσει και πάλι, θετικά. Αν οι προηγούμενες διπλές βουλευτικές εκλογές εμπεριείχαν εντός τους όλο τον φόβο και την ανασφάλεια των ματαιώσεων της προηγούμενης δεκαετίας καθώς και την ανάγκη για σταθερότητα, οι επόμενες θα απαιτήσουν από εμάς την υπέρβαση της Ιστορίας.
Το ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ ήταν το μόνο κόμμα που δεν διήγαγε καμία περίοδο λαϊκισμού, ως απότοκο της κρίσης και των πολλαπλών ματαιώσεων. Ακόμα και κατά την διάρκεια της ακραίας αιμορραγίας του, διατήρησε τον κορμό του όσο πιο ζωντανό μπορούσε. Ίσως γι΄αυτό και τελικά, δυσκολεύτηκε τόσο να σταθεί και πάλι όρθιο, γιατί οι πρόεδροι και τα μέλη του, επέλεξαν τον πιο δύσβατο δρόμο με πολύ βαρύ τίμημα. Οι εποχές αυτές πέρασαν ανεπιστρεπτί και αυτή η στάση τού πιστώνεται θετικά πλέον από φίλους αλλά και εχθρούς. Η νέα ηγεσία που θα προκύψει μέσα από την ψήφο των φίλων και των μελών του κινήματος έχει ένα πάρα πολύ δύσκολο έργο να επιτελέσει, και αυτό γιατί οι ρευστοί καιροί απαιτούν στέρεες και δύσκολες απαντήσεις.
Η προοδευτική διακυβέρνηση περνάει αρχικά μέσα από τις συμπληγάδες της αμφισβήτησης της ΤΙΝΑ -με όρους σοβαρότητας και αξιοπιστίας- οικονομικά και κοινωνικά. Η δεύτερη πρόκληση είναι η δημιουργία νέων κοινωνικών συμμαχιών και η επαναβεβαίωση του ρόλου και της θέσης της χώρας μας στα Βαλκάνια και την ΕΕ συνολικά. Η τρίτη και πιο σημαντική πρόκληση είναι η ενεργοποίηση της κοινωνίας των πολιτών, η ανάκτηση της εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς του κράτους δικαίου. Ακόμα πιο δύσκολο είναι το στοίχημα της υπέρβασης των σκελετών που κακοφορμίζουν, και της συγκρότησης ενός νέου (όχι ηλικιακά μόνο) κοινωνικού δικτύου εντός του Κινήματός μας, όπου θα θελήσει να δώσει την μάχη της υπερβάσης στην πρώτη γραμμή.
Μια μάχη που τελικά θα αφορά την κοινωνία των υψηλών προσδοκιών. Μια κοινωνία παραγωγική, ευημερούσα με όνειρα, που θα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα από τον γιο της πλύστρας και της μερικώς απασχολούμενης, μέχρι τους ηλικιωμένους μας και την υποχρέωσή του κράτους για αξιοπρεπή και ενεργά (όχι εργασιακά) γηρατειά. Αυτήν την μάχη θα κληθούμε να δώσουμε με το πάθος και την σιγουριά των ιδεών μας, της Δημοκρατίας, της Χειραφέτησης, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης.
Η ανασυγκρότηση της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης με όρους κυβερνησιμότητας, είναι τόσο προγραμματική όσο και οργανωτική. Το πρόγραμμά μας οφείλει να αναθεωρηθεί και να επαναδιαμορφωθεί σε κάθε νομό και περιφέρεια ξεχωριστά, ενώ ο κεντρικός του κορμός καλείται να θέσει ζητήματα τολμηρά και ριζοσπαστικά υπερ της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Η ρήξη με το Υπερταμείο, οι τομές στις τράπεζες, η ανασύνταξη του κράτους δικαίου, η αναγέννηση του ΕΣΥ, η κοινωνική πολίτική ως κορμός της παραγωγικής ανασυγκρότησης και όχι ως εξευτελιστικά επιδόματα επαιτείας είναι η πρώτη μορφή επεξεργασίας, η εξειδίκευση αυτών των πολιτικών και η θέσπιση νέων, όπως η Κοινωνική Στέγαση ή ένα φορολογικό σύστημα με προοδευτικά χαρακτηριστικά (παιδικός κουμπαράς) είναι μόνο ένα μέρος της σκληρής δουλειάς που περιμένει το όλον ΠΑΣΟΚ από την επόμενη Δευτέρα.
(Η Μαριζέτα Αντωνοπούλου είναι Διδάσκουσα Κοινωνικής και Οικονομικής Πολιτικής, ΕΚΠΑ, Στέλεχος ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ)
