Τον περασμένο Φεβρουάριο το θέατρο ΑΛΦΑ ήταν κατάμεστο, όταν γινόταν η εκδήλωση για την συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων(«Απέναντι στην κυριαρχία Μητσοτάκη ποιος; Μια συζήτηση που επείγει»).
Είναι ευχάριστο το γεγονός, ότι ύστερα και από το αποτέλεσμα των ευρωπαϊκών εκλογών όλο και περισσότεροι κάνουν λόγο για την ανασύνθεση του ευρύτερου αριστερού και προοδευτικού χώρου και διαπιστώνουν, έστω και καθυστερημένα, την ανάγκη να υπάρξουν προγραμματικές συγκλίσεις.
Αρκετοί τότε έκαναν λόγο για προσωπικές στρατηγικές, όμως η απουσία τους από την εκδήλωση στο κατάμεστο θέατρο θα τους συνοδεύει.
Τώρα ορισμένοι εμφανίζονται αόριστα ως υπέρμαχοι μιας τέτοιας προοπτικής, δίχως όμως να παρουσιάζουν ένα οδικό χάρτη, που θα περιέγραφε το «πώς» θα προκύψει μια τέτοια εξέλιξη.
Άλλοι, μετά βδελυγμίας απορρίπτουν δήθεν συμφωνίες σε κλειστές αίθουσες και κρυφές συνεννοήσεις, λες και οι Γάλλοι σύντροφοι υπήρξαν «πολιτικοί μυστικιστές».
Άλλοι πάλι μιλούν για συνεργασία «από τα κάτω» δίχως να προσδιορίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα προκύψει αυτή η συνεργασία μέσα στην κοινωνία. Χωρίς συγκεκριμένο οδικό χάρτη και πρόταση η συζήτηση είτε γίνεται υποκριτικά, είτε συχνά υποπίπτει σε προσωπικές φιλοδοξίες και επιδιώξεις που δεν αφορούν καθόλου την κοινωνία, η οποία μέσω του αποτελέσματος της ευρωκάλπης έστειλε σαφές μήνυμα.
Με λίγα λόγια, όσοι είναι υπέρμαχοι μιας τέτοιας προοπτικής οφείλουν να το αποδείξουν στην πράξη κάνοντας στην άκρη το «Εγώ» τους και προτάσσοντας το συμφέρον του προοδευτικού χώρου. Η συζήτηση έχει ήδη ανοίξει και θα συνεχιστεί άσχετα με όσους επιμένουν σε ηγεμονισμούς και κομματικές περιχαρακώσεις.
Πριν από λίγες ημέρες καταθέσαμε πρόταση διαπιστώνοντας την ανάγκη να υπάρξει συγκεκριμένη πρωτοβουλία με τη συγκρότηση χώρου διαλόγου των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα κάναμε λόγο για την έναρξη διαβουλεύσεων ανάμεσα σε υφιστάμενα κομματικά σχήματα, κοινωνικούς φορείς, συλλογικότητες αλλά και ανένταχτους πολίτες του αριστερού και προοδευτικού χώρου, με στόχο την επίτευξη προγραμματικής συμφωνίας. Κανείς φυσικά δεν μίλησε για διάλυση κομμάτων αφού ρητά αναφέραμε, ότι τα κόμματα διατηρούν την οργανωτική, πολιτική και ιδεολογική τους αυτοτέλεια, με στόχο την επίτευξη προγραμματικής συμφωνίας.
Προφανώς και ο χώρος διαλόγου δεν δύναται να επεκταθεί σε ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα, αλλά κατευθύνεται σε προγραμματικές συγκλίσεις πάνω στα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία.
Με σκοπιμότητα ορισμένοι μας απέδωσαν πρόθεση για αποδυνάμωση των κομμάτων. Εμείς όμως είχαμε καταστήσει σαφές, ότι τα κόμματα παραμένουν στο σημερινό τους status. Μέσα από τη διαβούλευση που προτείνουμε επιδιώκεται μόνο η διαμόρφωση ελάχιστης συμφωνίας στο προγραμματικό πεδίο, συμφωνίας που οδηγεί σε εκλογική συμπόρευση . Ετέθη το θέμα του bonus εδρών σε περίπτωση συνεργασίας κομμάτων. Υπάρχει το προηγούμενο του ΣΥΡΙΖΑ με τις συνιστώσες που ήταν κόμματα κατατεθειμένα στον Άρειο Πάγο και κατέληξαν σε κοινή εκλογική κάθοδο μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ (Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο) το 2012.
Ακούμε επιχειρήματα για τον δήθεν κίνδυνο ρευστοποίησης των κομμάτων. Εκείνοι που τον επισημαίνουν φαίνεται, ότι δεν κατανοούν ότι η αποχή του 60% αυτό ακριβώς υποδηλώνει. Οι πολίτες με την τεράστια αποχή από την εκλογική διαδικασία, την ψήφο διαμαρτυρίας και την ενίσχυση της ακροδεξιάς απέρριψαν όλα τα πολιτικά σχέδια που κατατέθηκαν.
Η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού είναι αναπόφευκτη. Σημασία έχει αν θα γίνει σε προοδευτική κατεύθυνση ή θα κυριαρχήσουν οι δυνάμεις του ακροδεξιού λαϊκισμού.
Η στροφή της ΝΔ σε πιο ακραίες θέσεις καταμαρτυρά ότι η επόμενη μάχη, θα είναι μάχη της Προόδου με την «σοβαρή» Ακροδεξιά. Σαν αριστεροί και προοδευτικοί πολίτες έχουμε την υποχρέωση να αποτρέψουμε μια τέτοια εξέλιξη. Τώρα είναι η ώρα να εκκινήσει ο διάλογος των προοδευτικών δυνάμεων. Τώρα είναι η ώρα να προκύψουν οι νέες διαιρετικές τομές στο πολιτικό σκηνικό. Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουμε όχι για την επικοινωνία, αλλά για την πραγματική Πολιτική. Τα προοδευτικά κόμματα και η κοινωνία οφείλουν να καταθέσουν τη δική τους πρόταση για την καταπολέμηση της ακρίβειας, για την ενίσχυση του ΕΣΥ, για το μεταναστευτικό, για την ασφάλεια των πολιτών και μέσω των προτάσεων αυτών να «αποδείξουν» στην πράξη, ότι ανήκουν «εν τη ενώσει» στην προοδευτική πλευρά της ιστορίας.
(Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι Δικηγόρος- Μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ)
