Το γεγονός ότι κυκλοφορεί πολύ χρήµα γενικώς και στα ρετιρέ της διαπλοκής ιδιαιτέρως, δηµιουργεί µια ατµόσφαιρα επίπλαστης ευφορίας, που βρίσκεται σε µεγάλη αναντιστοιχία µε την πραγµατική κατάσταση της οικονοµίας. Γιατί η αλήθεια είναι ότι µε την ασκούµενη πολιτική, που στο επίκεντρό της έχει µια πρωτοφανή αναδιανοµή εισοδήµατος υπέρ των (εύκολων έως κρατικά εγγυηµένων...) κερδών και εις βάρος της µισθωτής εργασίας, η ελληνική οικονοµία, όχι µόνο δεν έχει αποκτήσει έναν οδικό χάρτη που να οδηγεί στην αντιµετώπιση του χρόνιου αναπτυξιακού προβλήµατος της χώρας, ούτε έχει προσεγγίσει ούτε καν τείνει, σήµερα, να προσεγγίσει στη χάραξη µιας τέτοιας πορείας.
Μια µατιά στις προβλέψεις των µεγάλων οργανισµών: ο ΟΟΣΑ προβλέπει οικονοµική µεγέθυνση στην Ευρωζώνη 0,7% φέτος και 1,5% το 2025 και ειδικά στην Ελλάδα 2% και 2,5% αντιστοίχως. Το ∆NT κάνει περίπου τις ίδιες προβλέψεις: βλέπει µεγέθυνση στην Ευρωζώνη 0,8% φέτος και 1,5% το 2025 και στην Ελλάδα 2% φέτος και 1,9% τον επόµενο χρόνο. Η κυβερνητική προπαγάνδα σπεύδει να δηλώσει περήφανη που η οικονοµία µας αυξάνεται περισσότερο από τον µέσο όρο της Ευρωζώνης. Αυτό, άλλωστε, είπε και το 2023: είχαµε µεγέθυνση 2%, πενταπλάσια από τον µέσο όρο της Ευρωζώνης. Ξεχνά... Πρώτον, ότι η ελληνική οικονοµία ξεκινάει από µια πολύ χαµηλή βάση, ταλαιπωρήθηκε από µια καταστροφή του ΑΕΠ, που καµιά άλλη χώρα της Ευρώπης δεν γνώρισε, κι είναι η µόνη σε ολόκληρη την Ευρώπη που, σήµερα ακόµη, παραµένει σε χαµηλότερο επίπεδο από εκείνο πριν από 15 χρόνια. ∆εύτερον και πιο σηµαντικό για την εξαγωγή συµπερασµάτων για το αύριο: η όποια µεγέθυνση καθ’ ηµάς γίνεται µε ένεση. Με τα ευρωπαϊκά 32 δισ. ευρώ του Ταµείου Ανάκαµψης – που είναι εφάπαξ και τελειώνουν το 2026. Αυτός είναι ο µοναδικός τροφοδότης λογαριασµός της οικονοµικής µεγέθυνσης. Τρίτον, παρά την ένεση, ο ρυθµός µεγέθυνσης πέφτει – ήταν 5,6% το 2022.
Γιατί; Γιατί αποφεύγουµε τις αναγκαίες µεταρρυθµίσεις, για να µη θιγούν οι προνοµιούχοι ενός µοντέλου παρασιτικού καπιταλισµού. Ετσι, δεν έχουµε κάνει οτιδήποτε άξιο λόγου που θα µας επέτρεπε να ξεφύγουµε από τους ιστορικά χαµηλούς ρυθµούς µεγέθυνσης. Προς επίρρωση, οι προβλέψεις της Κοµισιόν για τη µακροχρόνια αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ: το 2021 προέβλεπε ότι η µέση ετήσια αύξηση του ΑΕΠ µακροχρόνια, µέχρι το 2070, θα είναι 1,2%. Πέρυσι ψαλίδισε αυτή την πρόβλεψη σε 1,1%. Για να ανακτήσουµε δυναµική βιώσιµης ανάπτυξης, προϋπόθεση είναι η αλλαγή του οικονοµικού υποδείγµατος. Αυτό µπορεί να γίνει µε την ενίσχυση και διεύρυνση της µισθωτής εργασίας, µε τη δηµιουργία σύγχρονων και ισχυρών επιχειρήσεων, µε την αποκατάσταση ενός περιβάλλοντος υγιούς ανταγωνισµού και την καταπολέµηση των γενικευµένων πρακτικών καρτέλ, µε την αναβάθµιση της παραγωγής των διεθνώς εµπορεύσιµων προϊόντων και υπηρεσιών και δη αυτών που ενσωµατώνουν γνώση και σύγχρονη τεχνολογία. Για να επιτευχθούν, δεν αρκούν τα όποια, έστω πολλά, δισ. ευρώ από τα ευρωπαϊκά ταµεία. Το κρίσιµο στοιχείο είναι η κατάλληλη πολιτική και η βούληση για την εφαρµογή της. Αν αυτά δεν υπάρχουν, χαραµίζονται και τα λεφτά από τα ευρωπαϊκά ταµεία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
(Ο Κώστας Καλλίτσης είναι δημοσιογράφος- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την «Καθημερινή» της Κυριακής)
