Μπορεί οι εργοδοτικοί φορείς να έχουν εδώ και καιρό εκφράσει την αντίθεσή τους με οποιαδήποτε αύξηση των εισφορών, ωστόσο αντιλαμβάνονται ότι ο μεγάλο στόχος αυτήν την ώρα είναι το κλείσιμο της αξιολόγησης και η ένταξη των ελληνικών χρεογράφων και πάλι στο πρόγραμμα παροχής ρευστότητας της ΕΚΤ που άμεσα ανοίγει το δρόμο ενίσχυσης με φρέσκο και φτηνότερο χρήμα των τραπεζών και κατ΄ επέκταση των επιχειρήσεων αλλά μείωσης στη συνέχεια του κόστους χρήματος στις επιχειρήσεις. Σημειώνεται ότι τόσο η ΕΣΕΕ όσο και οι υπόλοιπες εργοδοτικές οργανώσεις είχαν εκτιμήσει ότι το ενδεχόμενο αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών κατά 2,9%, θα μειώσει κατά 2% τον καθαρό μισθό, θα αυξήσει κατά 3,7% το συνολικό εργατικό κόστος και θα διογκώσει τη «μαύρη» εργασία και την ανεργία κατά 2,7%, χωρίς να καταφέρει να εξασφαλίσει τους στόχους των εσόδων από εισφορές.
Στο φόντο αυτό, πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, οι μεγάλοι εργοδοτικοί φορείς στο σχεδιασμό της κυβέρνησης για 1,5% αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, θα προτείνουν με βάση ένα πλαίσιο της ΕΣΕΕ, η αύξηση αυτή να περιοριστεί στο 1% (0,5% και 0,5% μεταξύ εργοδότη) ώστε να βρεθούν περίπου 250 εκατ. ευρώ, και παράλληλα να γίνουν μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις άνω των 170 ευρώ προκειμένου να εξασφαλιστούν άλλα 300 εκατ. ευρώ. Στις προτάσεις των εργοδοτών και ειδικότερα των εμπόρων και βιοτεχνών, θα περιλαμβάνεται επίσης η θέσπιση κλιμακωτού ορίου για τις εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών που πλέον θα προσδιορίζονται με βάση το καθαρό φορολογητέο εισόδημα. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του σχεδίου της κυβέρνησης, προβλέπεται ως ανώτατο όριο καταβολής εισφορών το δεκαπλάσιο του κατώτατου μισθού.
Η σιωπηρή αυτή αποδοχή της αύξησης του μη μισθολογικού κόστους από τους εργοδοτικούς φορείς, που αναμφισβήτητα κτυπά την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, οφείλεται πέρα από το γεγονός ότι ο στόχος είναι η χώρα να κρατηθεί στο ότι η εναλλακτική λύση που προβάλλεται, δηλαδή της επιβολής τέλους στις τραπεζικές συναλλαγές, θεωρείται πολύ σκληρότερη για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων.
Σημειώνεται ότι από την πλευρά της κυβέρνησης εξετάζονται τα ακόλουθα σενάρια για την επιβολή τέλους στις συναλλαγές:
-Επιβολή τέλους 1‰ (ένα τοις χιλίοις) σε όλες ανεξαιρέτως τις τραπεζικές συναλλαγές, το οποίο εκτιμάται ότι θα αποφέρει έσοδα της τάξης των 700 εκ. ευρώ. Το συγκεκριμένο ποσό προκύπτει από την εκτίμηση πως το 2014 οι συναλλαγές που είχαν πραγματοποιηθεί μέσω τραπεζικού συστήματος, είχαν ανέλθει συνολικά σε περίπου 700 δισ. ευρώ.
– Επιβολή τέλους 1‰ ( ένα τοις χιλίοις) στις τραπεζικές συναλλαγές άνω των 1.000 ευρώ (πλαφόν 1.000 ευρώ), το οποίο θα μπορούσε να αποφέρει περίπου 500 εκατ. ευρώ.
Όμως όπως αναφέρει μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Βασίλης Κορκίδης η εκτίμηση των εσόδων με βάση το ύψος των τραπεζικών συναλλαγών του 2014 (πιο πρόσφατο διαθέσιμο έτος) δεν αποτελεί ασφαλή πρόβλεψη αφού η επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls) έχει επηρεάσει τα σχετικά μεγέθη. Επιπλέον δεν έχει ακόμα καταστεί σαφές αν η επιβολή του τέλους θα αφορά όλες τις συναλλαγές (πχ ανάληψη από τα ΑΤΜ, internet banking κλπ) ή όχι, ενώ το ποσό που προσδοκά να εισπράξει η κυβέρνηση στηρίζεται στην επαναλαμβανόμενη και σωρευτική επιβάρυνση των δικαιούχων για το ίδιο ποσό. Αυτό συνεπάγεται πως «το χρήμα θα φορολογείται όσες φορές αλλάζει χέρια». Παράλληλα αποτελεί στην ουσία «φόρο υπέρ τρίτων» παρά τη σχετική προτροπή των δανειστών αλλά και την πρόθεση της κυβέρνησης περί κατάργησής τους
