Στόχος είναι να καταφέρει η ελληνική πλευρά να πείσει τους θεσμούς, ότι έστω και έτσι, μπορεί να αυξήσει τα έσοδα του Ιδρύματος, άρα να μειώσει τις πιθανότητες για μείωση των συντάξεων. Ο τρόπος που θα καταστεί δυνατό κάτι τέτοιο είναι μέσω της μείωσης του ποσού που τελικά θα καταβάλλεται στον Οργανισμό. Βέβαια, με δεδομένο ότι τα τελευταία χρόνια το ΙΚΑ, για να καταφέρει να καταβάλλει συντάξεις, αποδίδει ελάχιστα έως καθόλου, από τις εισφορές που εισπράττει, μετατρέπει τη συγκεκριμένη παρέμβαση, σε καθαρά λογιστικού τύπου.
Υπολογίζεται ότι κάθε έτος, από τις εισφορές που καταβάλλουν οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι στο ΙΚΑ, πρέπει ο ΟΑΕΔ, να έχει ένα επιπλέον έσοδο, που υπερβαίνει τα 400 εκατ. ευρώ. Όμως το ΙΚΑ, είναι ζητούμενο εάν σε ετήσια βάση αποδίδει, έστω και τα μισά από αυτό το σημαντικό κονδύλι. Δίνοντας με νομοθετική παρέμβαση, το δικαίωμα στο ΙΚΑ να παρακρατεί ένα μέρος από τις εν λόγω εισφορές, θα μειωθεί και επίσημα το ποσό που θα πρέπει να αποδίδεται στον ΟΑΕΔ και έτσι θα αυξηθούν τα έσοδα του Ιδρύματος.
Σήμερα, μετά τη μείωση των εισφορών τον Ιούλιο του 2014 και την κατάργηση του ΟΕΚ και της Εργατικής Εστίας, εργοδότες και εργαζόμενοι συνεισφέρουν κάθε μήνα κατά 1% (0,50 και 0,50) υπέρ της ανεργίας και κατά 0,22% υπέρ του ΛΑΕΚ. Το ποσό που συγκεντρώνεται ετησίως δεν είναι διόλου αμελητέο και ανέρχεται σε 300- 400 εκατ. ευρώ.
Οι εισφορές εισπράττονται από το ΙΚΑ, το οποίο τα τελευταία χρόνια λόγω των δυσκολιών που έχει να συγκεντρώσει το κονδύλι για την καταβολή των συντάξεων, ουδέποτε αποδίδει τα χρήματα στον ΟΑΕΔ. Το ίδρυμα δεν « αμελεί» να αποδώσει τις εισφορές μόνο στον ΟΑΕΔ αλλά και στον ΕΟΠΠΥ (6,45% ) και στο Ενιαίο επικουρικό ( 3%+3%) με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος αλληλόχρεων λογαριασμών.
