Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου επιχειρείται η ορθολογική διαχείριση, αξιοποίηση και διανομή των βοσκήσιμων γαιών της χώρας, με σκοπό τη στήριξη της κτηνοτροφίας.
Ο σημαντικότερος συντελεστής του κόστους παραγωγής των κτηνοτροφικών προϊόντων είναι η διατροφή των αγροτικών ζώων, που στη χώρα μας φτάνει μέχρι το 60% του συνολικού.
Η ορθολογική αξιοποίηση και διαχείριση των βοσκήσιμων γαιών, οι οποίες αποτελούν τον σπουδαιότερο χερσαίο φυσικό πόρο της χώρας και σημαντική πηγή οικονομικής ζωοτροφής, μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στη μείωση του κόστους εκτροφής, μειώνοντας κατ' επέκταση καθοριστικά και το κόστος παραγωγής. Επιπλέον, η απευθείας βόσκηση των φυσικών βοσκότοπων και η εκτατικοποίηση της κτηνοτροφίας συμβάλει ουσιαστικά στην υγιεινή των ζώων, επιδρώντας παράλληλα, θετικά στην ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων, η οποία βελτιώνεται με την αύξηση της ποικιλότητας των φυτικών ειδών που καταναλώνουν τα ζώα κατά τη βόσκηση.
Με τη διαδικασία αυτή οδηγούμαστε στον εμπλουτισμό των προϊόντων αυτών με επιθυμητά συστατικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, που έχουν θετική επίδραση στην υγεία του ανθρώπου και αυξάνουν την προστιθέμενη αξία τους, λόγω θετικής ανταπόκρισης από το καταναλωτικό κοινό.
Η αξιοποίηση των βοσκήσιμων γαιών μέσω της ορθολογικής διαχείρισής τους, θα έχει ως αποτέλεσμα να διατηρηθεί το άρρηκτα συνδεδεμένο με το φυσικό περιβάλλον ζωικό γενετικό υλικό των τοπικών φυλών αγροτικών ζώων, τα οποία συμμετέχουν όχι μόνο ως απλά μέσα συγκομιδής και αξιοποίησης της παραγωγής βοσκήσιμης ύλης, αλλά και ως βασικοί συστατικοί παράγοντες του οικοσυστήματος. Το ζωικό γενετικό κεφάλαιο της χώρας, που διατρέφεται με τη φυσική ξυλώδη ή ποώδη βλάστηση, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του περιβάλλοντος μας, συμβάλλοντας από την πλευρά του στην παραγωγή προϊόντων με προστιθέμενη αξία όπως είναι τα προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) ή τα προϊόντα Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ), με κυρίαρχο και εμβληματικό προϊόν τη φέτα.
Οι βοσκήσιμες γαίες της Ελλάδας εξαπλούνται κυρίως στις ορεινές και μειονεκτικές περιοχές της χώρας και γΓ αυτό αποτελούν το υπόβαθρο για την αειφόρο ανάπτυξη της ποιμενικής αιγοπροβατοτροφίας, η οποία συνιστά γενικευμένη παραγωγική δραστηριότητα των περιοχών αυτών και δευτερευόντως της κρεοπαραγωγού βοοτροφίας ελευθέρας βοσκής. Κάθε προσπάθεια για ορθολογική διαχείριση και αξιοποίηση των γαιών αυτών οφείλει να συνδέεται άμεσα και να λαμβάνει υπ' όψη τους παραπάνω κλάδους, που είναι οι δύο κύριοι χρήστες του νομευτικού αυτού πόρου.
Περισσότερο απ' ότι συμβαίνει σε όλους τους άλλους τομείς της κτηνοτροφίας, η εκτροφή των αιγοπροβάτων, από αρχαιοτάτων χρόνων στηριζόταν και συνεχίζει να στηρίζεται σε μεγάλο ποσοστό, στην εκμετάλλευση των φυσικών βοσκότοπων, αξιοποιώντας έτσι, με τον πλέον αποδοτικό τρόπο τις περιοχές όπου βρίσκονται οι περισσότερες βοσκήσιμες γαίες.
Η μη αποτελεσματική, έως τώρα, αξιοποίηση των βοσκήσιμων γαιών της χώρας οφείλεται κυρίως στην έλλειψη πλήρους χαρτογράφησης, οριοθέτησης και αξιολόγησής τους και στην πολυμορφία του ιδιοκτησιακού καθεστώτος που τις χαρακτηρίζει. Οι παραπάνω παράγοντες οδηγούν στην αναποτελεσματική διαχείριση και την ελλιπή αξιοποίησή τους, αφού είναι δύσκολο εάν όχι αδύνατο να γίνει σωστή διαχείριση και αξιοποίηση εκτάσεων που δεν είναι χαρτογραφημένες και οριοθετημένες. Επιπλέον, ως αποτέλεσμα της έλλειψης διαχείρισης παρατηρείται σοβαρή ανεπάρκεια έργων υποδομής, όπως δρόμων προσπέλασης και εγκαταστάσεων ποτισμού και σταβλισμού των ζώων.
Υπό το βάρος της ανάγκης για παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας και λαμβάνοντας υπόψη την περιφερειοποίηση της χώρας στο πλαίσιο της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, σύμφωνα με την οποία η μία εκ των τριών περιφερειών είναι οι βοσκήσιμες γαίες, με βάση την έκταση των οποίων θα ενεργοποιούνται τα δικαιώματα ενίσχυσης που αφορούν στην κτηνοτροφία, κρίνεται αναγκαίο να αποσαφηνιστούν τα όρια των βοσκήσιμων εκτάσεων η πλειονότητα των οποίων είναι είτε δασικές εκτάσεις με αραιά ξυλώδη βλάστηση (θαμνολίβαδα - φρυγανολίβαδα) είτε χορτολιβαδικές εκτάσεις.
Με την κατάρτιση και έγκριση των διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης προβλέπεται μεταξύ άλλων και η χαρτογράφηση και κατά συνέπεια η οριοθέτηση των εκτάσεων που έχουν ως κύρια χρήση τη βοσκή, τις οποίες αποκαλούμε βοσκήσιμες γαίες. Οι εκτάσεις που θα αποδοθούν στην κτηνοτροφία θα διαχειρίζονται μόνο ως βοσκήσιμες, αφού δεν έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν σε πυκνά δάση, καθότι το έδαφος τους δεν έχει μεγάλο βάθος (10-15 cm).
Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου, με το οποίο κωδικοποιούνται σε ενιαίο κείμενο και βελτιώνονται οι διατάξεις του άρθρου 103 του ν.δ. 86/1969 (Α7), του άρθρου 60 του ν. 4264/2014 (Α' 118) και του άρθρου 25, παρ. 2 του ν. 4315/2014 (Α' 269) όπως ισχύουν, αντιμετωπίζονται προβλήματα και ασάφειες που εντοπίστηκαν. Ταυτόχρονα εξυπηρετείται ο σκοπός της ομαλής και επωφελούς ολοκλήρωσης της διαδικασίας υλοποίησης των διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης, που ως σκοπό έχουν την ορθολογική χρήση αξιοποίηση και βελτίωση των βοσκήσιμων γαιών της χώρας.
Επιπλέον, με το ενιαίο κείμενο νόμου δημιουργείται ένα σαφές και με σεβασμό προς το περιβάλλον νομικό πλαίσιο περί βοσκήσιμων γαιών, οι διατάξεις του οποίου θα είναι ξεκάθαρες τόσο σε εθνικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο, προς όφελος της ευαίσθητης κοινωνικής ομάδας των κτηνοτρόφων.
δείτε εδώ το νομοσχέδιο
δείτε εδώ την αιτιολογική έκθεση
