Σύμφωνα με τον Κώδικα, οι οφειλέτες θα πρέπει να αποδείξουν ότι είναι συνεργάσιμοι με την τράπεζα και επιθυμούν πραγματικά να διευθετήσουν την οφειλή τους. Σε περίπτωση που δεν ανταποκριθεί ο δανειολήπτης και χαρακτηριστεί μη συνεργάσιμος, η τράπεζα θα μπορεί να προχωρεί στον πλειστηριασμό ακόμη και της πρώτης κατοικίας.
Κυβέρνηση και πιστωτές αναμένεται να συμφωνήσουν προχωρώντας σε αμοιβαίες υποχωρήσεις. Η κυβρνηση θέτει ως όριο 250.000 ευρώ αντικειμενική αξία και η τροικα ζητεί 100.000-120.000 ευρώ. Με μια μέση λύση υπολογίζεται ότι ο ένας στους δύο δανειολήπτες θα είναι απροστάτευτος. Ανοιχτό παρέμενε ως το απόγευμα της Παρασκευής το ύψος του εισοδήματος των δανειοληπτών που θα μπορούσαν να ενταχθούν στη ρύθμιση.
Για την καλύτερη αξιολόγηση των δανειοληπτών που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προωθείται η δημιουργία κρατικού «Τειρεσία» για οφειλές σε τράπεζες και Δημόσιο. Πρόκειται για ενιαία βάση δεδομένων στην οποία θα συγκεντρωθούν όλες οι πληροφορίες για τις οφειλές νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων προς τράπεζες - Δημόσιο. Στόχος είναι να μπορούν οι τράπεζες να αξιολογούν καλύτερα τις δυνατότητες των δανειοληπτών για την αποπληρωμή των χρεών τους.
Η πληροφόρηση που θα παρέχει το σύστημα εκτιμάται ότι θα δώσει τη δυνατότητα μιας αντικειμενικής αξιολόγησης της ικανότητας του δανειολήπτη να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του βοηθώντας έτσι την εξωδικαστική διαδικασία ρύθμισης οφειλών.
Αλλωστε, το Μνημόνιο δίνει μεγάλο βάρος στον εξωδικαστικό συμβιβασμό και προς την κατεύθυνση αυτή προωθούνται αλλαγές στο νομικό και δικαστικό πλαίσιο με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών. Ανάλογες αλλαγές θα γίνουν στη νομοθεσία που αφορά τα επιχειρηματικά δάνεια ώστε οι τράπεζες να μπορούν να μετοχοποιούν τα δάνεια που έχουν χορηγήσει.
Προς την ίδια κατεύθυνση θα λειτουργήσει και το Περιουσιολόγιο, το οποίο θα αποτυπώνει τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία (ακίνητα, καταθέσεις, μετοχές, κινητές αξίες κ.τ.λ.) των φορολογουμένων. Ετσι θα είναι ευκολότερο για τις τράπεζες να εντοπίζουν τους επονομαζόμενους «στρατηγικούς κακοπληρωτές», δηλαδή δανειολήπτες που προσπαθούν να επωφεληθούν από τη ρύθμιση εμφανίζοντας πλασματικά εισοδηματικά και περιουσιακά στοιχεία. Τραπεζικές πηγές εκτιμούν ότι περί το 15% των προβληματικών στεγαστικών δανείων αφορά «στρατηγικούς κακοπληρωτές».
