Νέα συζήτηση για την αξιοπιστία ορισμένων πιστοποιήσεων γνώσης ξένων γλωσσών που χρησιμοποιούνται σε διαδικασίες του Δημοσίου ανοίγει η παρέμβαση του προέδρου του ΑΣΕΠ στο Dnews, ο οποίος θέτει στο επίκεντρο τις περιπτώσεις όπου τίτλοι, ακόμη και επιπέδου Proficiency, εμφανίζονται να αποκτώνται με ιδιαίτερα σύντομες διαδικασίες.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η γνώση ξένης γλώσσας μπορεί να προσφέρει σημαντικά μόρια στους υποψηφίους σε διαδικασίες επιλογής προσωπικού ή να αποτελεί προσόν για την κατάληψη διευθυντικών θέσεων στο Δημόσιο.
Παράλληλα και η ΟΙΕΛΕ έχει καταγγείλει δημόσια ότι στην ελληνική αγορά έχουν αναπτυχθεί πρακτικές που μετατρέπουν την πιστοποίηση της γλωσσομάθειας σε ένα προϊόν «ταχείας έκδοσης».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι διαφημίσεις που προκαλούν ερωτήματα
Ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ, αναφερόμενος στο ζήτημα, επισημαίνει στο Dnews, ότι δεν μπορεί να στηρίξει τις παρεμβάσεις του σε ανώνυμες καταγγελίες ή προφορικές μαρτυρίες. Ωστόσο, όπως εξηγεί, η μελέτη των διαφημίσεων που δημοσιοποιούν διάφοροι φορείς πιστοποίησης αναδεικνύει, κατά την εκτίμησή του, προβλήματα που χρειάζεται να εξεταστούν.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στα ποσοστά επιτυχίας που διαφημίζονται για εξετάσεις Proficiency.
«Για όποιον γνωρίζει πόσο δύσκολο είναι το Proficiency, τα διαφημιζόμενα ποσοστά επιτυχίας στο Proficiency 99% είναι εξωπραγματικά εάν οι εξετάσεις και οι συνθήκες διεξαγωγής τους είναι σοβαρές», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, χαρακτηρίζει «εξωπραγματική» την προετοιμασία υποψηφίων για εξετάσεις Proficiency μέσα σε διάστημα μόλις δύο έως τεσσάρων μηνών, όταν πρόκειται για έναν τίτλο που πιστοποιεί ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο γνώσης της αγγλικής γλώσσας.
«Εύκολες και γρήγορες λύσεις»
Το θέμα, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ, δεν αφορά συνολικά την αγορά των πιστοποιήσεων ούτε τη μεγάλη πλειονότητα των υποψηφίων.
Όπως υπογραμμίζει, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι εξετάζονται κανονικά και, όταν αποτυγχάνουν, επανέρχονται στις εξετάσεις προκειμένου να αποκτήσουν τα απαραίτητα μορφωτικά εφόδια για την επαγγελματική τους εξέλιξη.
Παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι υπάρχουν σοβαροί φορείς πιστοποίησης και δεν θέτει συνολικά υπό αμφισβήτηση τη διαδικασία.
Ο προβληματισμός αφορά, όπως εξηγεί, τις περιπτώσεις εκείνες όπου η διαδικασία παρουσιάζεται ως ιδιαίτερα εύκολη και γρήγορη, δημιουργώντας ερωτήματα για την αξιοπιστία της πιστοποίησης.
«Οι άνθρωποι έχουν την τάση να έλκονται από τις εύκολες και γρήγορες λύσεις και, σε λίγα χρόνια, θα έχει επεκταθεί το φαινόμενο, εάν δεν ληφθούν έγκαιρα μέτρα», αναφέρει.
Η ΟΙΕΛΕ έχει καταγγείλει δημόσια αυτές τις πρακτικές
Από την πλευρά της η ΟΙΕΛΕ έχει καταγγείλει δημόσια ότι στην ελληνική αγορά έχουν αναπτυχθεί πρακτικές που μετατρέπουν την πιστοποίηση της γλωσσομάθειας σε ένα προϊόν «ταχείας έκδοσης». Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, μιλώντας στο forum της ALTE στην Αθήνα, αναφέρθηκε σε φορείς και συνεργαζόμενα κέντρα που, σύμφωνα με τις καταγγελίες του, παρέχουν πιστοποιήσεις σε ανθρώπους που δεν διαθέτουν την αντίστοιχη γλωσσική επάρκεια, κάνοντας λόγο ακόμη και για περιπτώσεις «Proficiency σε 3 μήνες».
Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι μόνο πόσο γρήγορα μπορεί κάποιος να αποκτήσει ένα πιστοποιητικό, αλλά κυρίως τι ακριβώς πιστοποιεί αυτό το έγγραφο. Πίσω από έναν τίτλο C2, C1 ή B2 υπάρχει μια διαδικασία εξέτασης και αξιολόγησης που θα πρέπει να διασφαλίζει ότι ο κάτοχος διαθέτει πράγματι το επίπεδο γλωσσομάθειας που αναγράφεται στο πιστοποιητικό. Η ταχύτητα απόκτησης ενός τίτλου δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη παρατυπίας. Όταν όμως συνδυάζεται με καταγγελίες για ελλιπή εποπτεία, ανεπαρκείς ελέγχους ή διαδικασίες που παρακάμπτουν ουσιαστικά την αξιολόγηση, τότε η αξιοπιστία ολόκληρου του συστήματος τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Η ΟΙΕΛΕ υποστηρίζει ότι η ελληνική αγορά έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά έντονης εμπορευματοποίησης, με δεκάδες φορείς να δραστηριοποιούνται στον χώρο της πιστοποίησης ξένων γλωσσών. Το ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο πόσοι είναι οι φορείς, αλλά με ποιους κανόνες λειτουργούν, ποια είναι τα κοινά πρότυπα που εφαρμόζουν και ποιος ελέγχει την ποιότητα των εξετάσεων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το κόστος των πτυχίων κυμαίνεται από 150-300 ευρώ και φτάνουν έως και 7.000 ευρώ, ανάλογα με τη διαβάθμιση του πτυχίου. «Τα “Proficiency σε 3 μήνες” και τα διπλώματα C2 ξένων γλωσσών, που πάνε πακέτο με fake μεταπτυχιακά και διδακτορικά, είναι πλέον γνωστά και στο εξωτερικό, σπιλώνοντας την εικόνα της χώρας και ευαισθητοποιώντας διεθνείς φορείς που πλέον ενεργοποιούνται. Αποδεικτικό της σήψης στον χώρο είναι ότι η Γερμανία των 80 εκατομμυρίων έχει τρεις φορείς πιστοποίησης αγγλικής γλώσσας, ενώ στην Ελλάδα έχουμε πάνω από 50, στην πλειονότητά τους “μαϊμού”, που μοιράζουν πιστοποιήσεις χωρίς αντίκρισμα γνώσης», ανέφερε ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ Γιώργος Χριστόπουλος.
Η «φάμπρικα» των πιστοποιήσεων: Μια αγορά που δουλεύει υπερωρίες
Μιλώντας στο Dnews o πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ τόνισε ότι «Η κατάσταση με την έκδοση παράνομων, παράτυπων, πλαστών πτυχίων και πιστοποιήσεων στη χώρα μας με στόχο την μοριοδότηση για διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και για προαγωγή στο δημόσιο έχει φθάσει σε ντροπιαστικά επίπεδα. Πλέον, δεν γνωρίζουμε ποια μεταπτυχιακά/διδακτορικά και ποιες πιστοποιήσεις ξένων γλωσσών και πληροφορικής έχουν αποκτηθεί με διαφάνεια. Το πολυπλόκαμο κύκλωμα "παραγωγής" προσόντων στηρίζεται σε τρεις πυλώνες. Πρώτος πυλώνας, εταιρείες στο διαδίκτυο που αναλαμβάνουν την συγγραφή πτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών (με ταρίφα από 100 για απλή πτυχιακή εργασία έως και 7.000 ευρώ για διδακτορική διατριβή), δεύτερος πυλώνας τα μεταπτυχιακά και διδακτορικά εξ αποστάσεως, κυρίως από ιταλικά πανεπιστήμια, με μαϊμού διαδικασίες που σου δίνουν και πιστοποίηση C2 για την ιταλική γλώσσα κι ας μην ξέρεις λέξη και τρίτος πυλώνας η πιστοποίηση ξένων γλωσσών και πληροφορικής. Πλέον, συγκεκριμένοι φορείς "χαρίζουν" πιστοποιήσεις Proficiency σε 3 μήνες με διαβλητές εξεταστικές διαδικασίες είτε στο χώρο του φορέα είτε διαδικτυακά. Ανάλογη είναι και η εικόνα για την πληροφορική. Η ΟΙΕΛΕ τα τελευταία χρόνια δίνει έναν δύσκολο και άνισο αγώνα για να μπει μια τάξη στο χώρο. Δυστυχώς ελάχιστοι έχουν δείξει ενδιαφέρον. Οι περισσότεροι προσπαθούν να κρύψουν το θέμα, διότι το ποτάμι του μαύρου χρήματος "ποτίζει" πολλές τσέπες και είναι πολλοί οι ωφελούμενοι που κόμματα και άλλοι φορείς θέλουν να προστατεύσουν».
