Μια σημαντική απόφαση για όσους αγοράζουν τσιγάρα ή άλλα καπνικά προϊόντα από άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε χθες το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ. Το βασικό ερώτημα ήταν απλό: Αν κάποιος αγοράσει τσιγάρα σε άλλη χώρα της ΕΕ και τα φέρει μαζί του για να τα δώσει δωρεάν σε συγγενή ή φίλο, θεωρείται ότι τα πήρε για «προσωπική χρήση»;
Η απάντηση του Δικαστηρίου ήταν ξεκάθαρη: Όχι.
Η υπόθεση ξεκίνησε στη Γερμανία, όταν δύο πολίτες επέστρεφαν από την Πολωνία έχοντας μαζί τους καπνικά προϊόντα που είχαν αγοραστεί εκεί, όπου οι φόροι είναι χαμηλότεροι.
Στην πρώτη περίπτωση, ένας άνδρας μετέφερε 800 τσιγάρα και δήλωσε ότι δεν ήταν καπνιστής, αλλά τα είχε αγοράσει για να τα δώσει στον πατέρα του ως δώρο. Στη δεύτερη περίπτωση, άλλος πολίτης είχε μαζί του τσιγάρα για τον εαυτό του και θερμαινόμενο καπνό για την κόρη του. Οι γερμανικές τελωνειακές αρχές κατάσχεσαν τα προϊόντα που προορίζονταν για άλλα άτομα και επέβαλαν φόρο καπνού.
Οι δύο πολίτες προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για δώρα και όχι για εμπορική δραστηριότητα. Ωστόσο, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο ευρωπαϊκός κανόνας περί «προσωπικής χρήσης» ισχύει μόνο όταν τα προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για τον ίδιο τον αγοραστή. Με απλά λόγια, αν αγοράσεις τσιγάρα στο εξωτερικό και τα μεταφέρεις για να τα καπνίσει άλλος – ακόμη και αν είναι ο πατέρας, η κόρη ή φίλος σου και δεν πάρεις χρήματα – αυτά δεν θεωρούνται πλέον προϊόντα προσωπικής χρήσης.
Το Δικαστήριο εξήγησε ότι η απόφαση αυτή βοηθά στην αποφυγή φοροδιαφυγής και αποτρέπει την αγορά καπνικών προϊόντων από χώρες με χαμηλότερους φόρους μόνο και μόνο για να διανέμονται σε άλλους χωρίς την καταβολή των φόρων της χώρας προορισμού.































