Με απόφαση ιδιαίτερης σημασίας για το πεδίο της φορολογικής ευθύνης των εταιρικών στελεχών, το Συμβούλιο της Επικρατείας ξεκαθάρισε ότι δεν είναι επιτρεπτή η επιβολή διασφαλιστικών μέτρων επί της προσωπικής περιουσίας εταίρων για φορολογικές οφειλές εταιρείας, εφόσον οι ίδιοι δεν ασκούσαν διαχειριστικές εξουσίες κατά τον χρόνο που τελέστηκαν οι σχετικές φορολογικές παραβάσεις. Η απόφαση, με αριθμό 825/2025, επιβεβαιώνει την κρίση του Διοικητικού Εφετείου και θέτει σαφές όριο στην πρακτική της φορολογικής διοίκησης να επεκτείνει αυτομάτως την ευθύνη στους εταίρους λόγω της συμμετοχής τους στην εταιρεία.
Η υπόθεση αφορούσε ομόρρυθμη εταιρεία σε βάρος της οποίας διενεργήθηκε φορολογικός έλεγχος, από τον οποίο προέκυψε μη ορθή απόδοση ΦΠΑ προς το Δημόσιο. Κατόπιν των διαπιστώσεων αυτών, η Φορολογική Αρχή προχώρησε στην επιβολή διασφαλιστικών μέτρων όχι μόνο κατά του νομικού προσώπου της εταιρείας, αλλά και κατά της προσωπικής περιουσίας των ομόρρυθμων εταίρων, θεωρώντας ότι ως μέλη της εταιρείας έφεραν ευθύνη για τις φορολογικές παραβάσεις. Το Πρωτοδικείο, ωστόσο, ακύρωσε τα μέτρα αυτά κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε πως οι συγκεκριμένοι εταίροι είχαν διαχειριστική ιδιότητα κατά τον κρίσιμο χρόνο. Η Διοίκηση προσέφυγε στο ΣτΕ, το οποίο τελικώς απέρριψε την αίτηση αναίρεσης.
Στην απόφασή του, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο υπογράμμισε ότι η απλή ιδιότητα του εταίρου δεν αρκεί για την επιβολή μέτρων εις βάρος της προσωπικής περιουσίας. Για να ενεργοποιηθεί τέτοια ευθύνη, απαιτείται σαφής απόδειξη ότι το πρόσωπο είχε ουσιαστική διαχειριστική αρμοδιότητα όταν διαπράχθηκαν οι φορολογικές παραβάσεις. Η ερμηνεία αυτή ενισχύει την αρχή της προσωπικής ευθύνης και αποτρέπει τη συλλήβδην μεταφορά φορολογικών βαρών σε πρόσωπα που δεν είχαν ενεργό διοικητικό ρόλο.
Ενδεικτικά, αν ένας εταίρος είχε αποχωρήσει από τη διαχείριση της εταιρείας πριν από την περίοδο κατά την οποία δημιουργήθηκαν οι φορολογικές παραβάσεις, δεν μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με κατάσχεση προσωπικών περιουσιακών στοιχείων μόνο λόγω της εταιρικής του συμμετοχής. Αντίστοιχα, εταίρος που συμμετέχει αποκλειστικά χρηματοδοτικά στην εταιρεία, χωρίς δικαίωμα υπογραφής ή λήψης διοικητικών αποφάσεων, δεν μπορεί να θεωρηθεί αυτομάτως υπόχρεος για παραβάσεις που τελέστηκαν από τη διοίκηση.
