Χωρίς να έχουμε στην διάθεσή μας το πλήρες κείμενο και κυρίως την αιτιολογία και το ολοκληρωμένο σκεπτικό της απόφασης, αυτήν την στιγμή μπορούμε να κάνουμε μόνο κάποιες εκτιμήσεις για το εύρος των συνεπειών της απόφασης αυτής και το πόσους συνταξιούχους αφορά και το εύρος και τον τρόπο διεκδικήσεων.
Με βάση αυτά που έχουν γίνει γνωστά λοιπόν μπορούμε να πούμε τα εξής:
1. H απόφασή της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου ελήφθη αφού η υπόθεση παραπέμφθηκε σε αυτό κατόπιν σχετικής απόφασης του λεγόμενου Μισθοδικείου, το οποίο δυνάμει των διατάξεων του αρ. 88 παρ. 2 και 99 του Συντάγματος, αρμόδιο για να κρίνει ζητήματα αποδοχών των δικαστικών.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο, μετά την κρίση του τελευταίου, επελήφθη για την κρίση ως αρμόδιο για τις δίκες που αφορούν συντάξεςι του Δημοσίου.
2. Οι προσφεύγοντες από ό,τι μαθαίνουμε ήταν τρεις ανώτατοι δικαστικοί, δεν προκύπτει η επιδίκαση αναδρομικών αλλά και εάν προέκυπτε η όποια διεκδίκηση αναδρομικών ποσών θα αφορούσε μόνο αυτούς που είχαν προσφύγει και όχι υπόλοιπους συνταξιούχους δικαστικούς σε αυτό το σημείο.
3. Όσον αφορά την δυνατότητα των συνταξιούχων δικαστικών να διεκδικήσουν από τούδε και στο εξής την σημαντικότατη αύξηση των συντάξιμων αποδοχών του με τρόπο υπολογισμού που ανατρέχει πριν τον νόμ 4387/2016 και το νόμο 4093/2012 με τις αντισυνταγματικές περικοπές, οι δυνατότητες είναι οι εξής.
Μπορεί μεν οι προθεσμίες για ενστάσεις/ προσφυγές κατά των αποφάσεων απονομής σύνταξής τους να έχουν παρέλθει, αυτό όμως δεν αφαιρεί το δικαίωμά τους να επανέλθουν με νέα αίτηση προς τον e- ΕΦΚΑ με αντικείμενο την τροποποίηση- αναθεώρηση της σύνταξής τους σύμφωνα με τον υπολογισμό των αποδοχών που ορίζει η απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης της Διοίκησης λοιπόν και αποδοχής του αιτήματός τους, θα μπορούν να προσφύγουν με το ένδικο βοήθημα της έφεσης ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου για να επιτύχουν την συμμόρφωση του e-ΕΦΚΑ και την τροποποίηση της σύνταξής τους.
Σε περίπτωση ανοίγματος τέτοιου κύκλου προσφυγών, το Ελεγκτικό Συνέδριο πιθανότατα θα κληθεί κάποια στιγμή να δώσει λύση τόσο στο νομικό ζήτημα του αν θα δικαιούνται αναδρομικά οι προσφεύγοντες (η δικαστική εμπειρία μέχρι τώρα δείχνει ότι δεν θα το κάνει δεκτό) όσο και το εάν θα πρέπει από την ημερομηνία της αιτήσεως να αλλάξουν προς τα πάνω οι συντάξιμες αποδοχές τους.
4. Επειδή, όπως φαίνεται και με την επιφύλαξη του κειμένου της απόφασης, νόμιμη βάση για να καταλήξει το Ελεγκτικό Συνέδριο στην κρίση ότι οι συντάξιμες αποδοχές των δικαστικών πρέπει να μην υπόκεινται στις αντισυνταγματικές μειώσεις είναι το επιχείρημα είναι το ειδικό μισθολογικό καθεστώς που επιφυλάσσεται για τους δικαστικούς για την διασφάλιση της λειτουργικής τους ανεξαρτησίας σε συνάρτηση με το λειτούργημά τους.
Επομένως η αντισυνταγματικότητα των περικοπών γίνεται δεκτή για μια ειδικότερη νομική βάση από αυτές που θα μπορούσαν να θεμελιώσουν διεκδικήσεις από υπόλοιπες ομάδες συνταξιούχων, τόσο του Δημοσίου όσο και των άλλων Ταμείων, οι οποίοι ηθικοκοινωνικά είναι δίκαιο να διαμρτύρονται για δύο μέτρα και δύο σταθμά στις κρίσεις για τις περικοπές από το δικαστικό σώμα.
Επομένως, όντως αυτή η απόφαση κατά κάποιον τρόπο δημιουργεί συνταξιούχους δύο ταχυτήτων, έστω και μεταξύ των όσων λίγων καταλαμβάνει και του τεράστιου όγκου των συνταξιούχων και μάλιστα σε ένα θέμα, τις μνημονιακές περικοπές των συντάξεεων δηλαδή, που το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αναγνωρίσει την αντισυνταγματικότητά τους, περιόρισε σημαντικότατα τις διεκδικήσεις των συνταξιούχων σε ένα 11μηνο για τις κύριες συντάξεις και απορρίπτοντας τις διεκδικήσεις για δώρα επιδόματα και επικουρικές.
5. Επειδή το 2020 έχει υπάρξει απορριπτική απόφαση του ΣτΕ, η οποία αφορούσε διεκδικήσεις δικαστικων σε σχέση με ποσά από το Ταμείο Νομικών, ενδιαφέρον θα έχει το σκεπτικό της απόφασης, διότι αν υπάρχει σύγκρουση ως προς ίδια κεφάλαια της αιτιολογίας των αποφάσεων, τότε θα μιλάμε για αντιφατικές αποφάσεις δύο Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας περι αντισυνταγματικότητας, ζήτημα που κατά το Σύνταγμα λύνεται με παραπομπή στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο.
