Υπάρχουν, πάντως, αρκετές επιφυλάξεις και αυτές πηγάζουν από τους αριθμούς. Το Ταμείο θα «προικοδοτηθεί» με 5 δισεκατομμύρια ευρώ «ζεστό χρήμα» από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και με 16 δισεκατομμύρια ευρώ εγγυήσεις από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Με μόχλευση αυτά τα συνολικά 21 δισεκατομμύρια θα γίνουν 315.
«Τα μέσα που διέθετε ο Γιούνκερ ήταν περιορισμένα. Αυτό που έκανε ήταν το μόνο που μπορούσε να γίνει για να επιτευχθεί ο στόχος των 300 δισεκατομμυρίων. Αν το πετύχει και στην πραγματικότητα θα το δούμε.» σημειώνει ο Fabian Zuleeg, διευθύνων σύμβουλος του Κέντρου Ευρωπαϊκής Πολιτικής (European Policy Centre, EPC).
«Μόχλευση» σημαίνει ότι για κάθε ένα ευρώ που θα δίνουν ή θα εγγυώνται τα ευρωπαϊκά ταμεία, οι ιδιώτες θα προσθέτουν ακόμα 14 ευρώ, για την ολοκλήρωση της επένδυσης.
«Οι δημόσιες εγγυήσεις μπορούν να δώσουν κίνητρα για επενδύσεις, γιατί το ρίσκο μεταφέρεται από τον ιδιωτικό στο δημόσιο τομέα. Αυτό βέβαια σημαίνει ρίσκο για το φορολογούμενο. Δεν είναι απαραίτητα η καλύτερη στρατηγική, εξαρτάται εν πολλοίς από το σχεδιασμό των εγγυήσεων.» εκτιμά ο
Guntram Wolff διευθυντής του ομίλου προβληματισμού Bruegel.
«Δεν έχουμε στη διάθεσή μας μία μηχανή που τυπώνει χρήματα» διακήρυξε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, εξηγώντας ουσιαστικά γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να ακολουθήσει τον αμερικανικό δρόμο προς την ανάκαμψη.
δείτε εδώ τους άξονες του πακέτου Γιούνκερ
