Ο Γιάννης Παναγόπουλος συνεχίζει να είναι πρόεδρος της ΓΣΕΕ μετά και τη συγκρότηση του νέου ΔΣ αν και ο ίδιος είχε προαναγγέλλει (μέσω παλαιότερης συνέντευξής του) την αποχώρησή του από την ηγεσία της Συνομοσπονδίας, δηλώνοντας παράλληλα την πρόθεσή του να «παραδώσει τα σκήπτρα» σε διάδοχο της επιλογής του.
Συγκεκριμένα, συνεδρίασε σήμερα η Διοίκηση της ΓΣΕΕ, η οποία προέκυψε από τις εκλογές του 38ου Συνεδρίου χωρίς όμως τη συμμετοχή της ΔΑΚΕ.
Ειδικότερα συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής:
Πρόεδρος: Παναγόπουλος Ιωάννης
Αναπλ. Πρόεδρος: Ταχματζίδης Δημήτριος
Γ. Γραμματέας: Φωτόπουλος Νικόλαος
Αναπλ. Γ. Γραμματέας: Δανούσης Αθανάσιος
Γ. Οργανωτικού: Μουτάφης Ευάγγελος
Αναπλ. Γ. Οργανωτικού: Ραυτόπουλος Απόστολος
Γ. Οικονομικού: Γεωργακόπουλος Γεώργιος
Αναπλ. Γ. Οικονομικού: Καραγεωργόπουλος Δημήτριος
ΔΑΚΕ: «Αυτές οι πρακτικές όχι μόνο πλήττουν την αξιοπιστία του Κινήματος»
Η ΔΑΚΕ σημειώνει: "το ανεξήγητα μεγάλο διάστημα (44 ημέρες έναντι του συνήθους 10ημερου) «εξηγεί» τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για να προκύψει το σχήμα της παρακμής…Πρόεδρος ο «αιωνόβιος συνδικαλιστής» Γιάννης Παναγόπουλος ετών 69 και Γεν. Γραμματέας ο «ασυμβίβαστος» Νίκος Φωτόπουλος… με τις ψήφους της ΠΑΣΚΕ και του ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ, καθώς και τη μοναδική ψήφο που διέθετε η ΕΝΟΤΗΤΑ (1 έδρα στη Διοίκηση) ώστε να συμπληρωθεί ο αναγκαίος αριθμός 23.
Η ΠΑΣΚΕ κατέλαβε όλες τις θέσεις του Προεδρείου, πλην αυτής που «αποδόθηκε» στον άσπονδο πρώην σύντροφο, επικεφαλής της παράταξης ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ με 3 μέλη στο Δ.Σ. και 1 έδρα στην Εκτελεστική Επιτροπή". Σημειώνοντας ότι "η δημοκρατία, με βάση την αρχή της αντιπροσωπευτικότητας – αναλογικότητας, πήγε περίπατο μπροστά στη συμφωνία της συντεχνίας, η πολυφωνία και ο σεβασμός στο ρόλο των παρατάξεων χάθηκε στη μετάφραση των μικροσυμφερόντων ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να αφήσει τον προεδρικό θώκο «προδίδοντας» τον κόσμο της εργασίας που σε τόσο μεγάλη υπόληψη και τόσο πολύ τον έχει ανάγκη!!!
Είναι προφανές πως αυτές οι πρακτικές όχι μόνο πλήττουν την αξιοπιστία του Κινήματος αλλά υπονομεύουν και κάθε προσπάθεια ανάταξής του. Αυτοί που χρόνια τώρα δεν μπορούν να βγουν μπροστά στους εργαζόμενους, συνεχίζουν να παίζουν παιχνίδια πίσω από τις κουρτίνες".
