Είναι όλως δευτερεύον ζήτημα να διορθωθούν τα λάθη στον υπολογισμό του φόρου, όπου έγιναν, να αρθεί το σκόπιμο αλλά ασήμαντο στην πράξη «φούσκωμα» της επιβάρυνσης των πολιτών (π.χ. με την πρόσφατη εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών που στις περιπτώσεις λαθών ή ελλείψεων στη δήλωση επιβάλει τη δυσμενέστερη για το φορολογούμενο λύση) ή να δοθούν περισσότερες δόσεις για την εξόφληση του φόρου.
Το κύριο πρόβλημα είναι να διορθωθεί ο παραλογισμός και οι κατάφωρες αδικίες που προβλέπει ο «τρελός» αυτός νόμος, για τις οποίες δυστυχώς δεν γίνεται καμία συζήτηση επί της ουσίας, με κυριότερες την απάνθρωπη επιβάρυνση των ιδιοκτητών κενών και απρόσοδων ακινήτων και οικοπέδων, την τιμωρητική μεταχείριση για τις δήθεν μεγάλες περιουσίες που η ίδια η φορολογία ισοπέδωσε με τον εξοντωτικό συμπληρωματικό φόρο, και ειδικότερα τη διπλή φορολόγηση της αστικής ιδιοκτησίας. Η τελευταία δυστυχώς έγινε δυνατή λόγω της, τότε και τώρα, «αιδήμονος σιγής» των περισσοτέρων κυβερνητικών βουλευτών των αστικών κέντρων μπροστά στον φορολογικό σφαγιασμό των ψηφοφόρων τους, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους της περιφέρειας που εξασφάλισαν την ουσιαστική φοροαπαλλαγή των δικών τους…
Αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας, αφενός να διορθώσει άμεσα τα σφάλματα του taxis (που επαναλαμβάνονται παρά το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες έχουν υποχρεωθεί πολλάκις στο παρελθόν να υποβάλουν το «περιουσιολόγιο» μέσω του Ε9). Όμως πρέπει πρώτα απ΄όλα να ασχοληθεί με την ουσία του προβλήματος, που είναι οι ίδιες οι ουσιαστικές ρυθμίσεις του ΕΝΦΙΑ. Όλα τα ουσιαστικά προβλήματα είναι γνωστά από την περίοδο που – επί μήνες– συζητείτο στη διακομματική επιτροπή η διάρθρωση του νέου φόρου, συζήτηση που όλοι ξέρουμε γιατί, κατέληξε στο νομοθετικό τερατούργημα του νόμου 4223/2013 με το συμπληρωματικό φόρο ο οποίος κατακρεουργεί σήμερα τους ιδιοκτήτες των αστικών ακινήτων, συχνά με διπλάσια ή και τριπλάσια ποσά από τον κυρίως φόρο.
Από εκεί πρέπει να αρχίσει η διόρθωση, με την κατάργησή του…
