Ο υπουργός σημειώνει: «Η Ελλάδα σταδιακά οδεύει προς το τέλος του Προγράμματος Προσαρμογής. Τώρα λοιπόν ήρθε η στιγμή για ένα Ελληνικό Σχέδιο Ανάπτυξης, στο οποίο θα δεσμευτούμε, όχι διότι αποτελεί προϋπόθεση για τη λήψη δανείων, αλλά διότι πιστεύουμε σε αυτό ως αναγκαία συνθήκη για την ευημερία της χώρας και την μακροοικονομική βιωσιμότητα εντός του απαιτητικού περιβάλλοντος του ευρώ».
«Ο κεντρικός άξονας αυτού του Σχεδίου δεν μπορεί να είναι άλλος από την ενίσχυση της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας και της ελκυστικότητας της Ελλάδας ως τόπου διεξαγωγής επενδύσεων. Το υπόδειγμα ανάπτυξης, που πριν από την κρίση έχει βασιστεί στη διόγκωση της κατανάλωσης, αποτελεί παρελθόν, διότι δεν μπορεί πλέον να χρηματοδοτηθεί από δανειακά κεφαλαία» αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Χαρδούβελης, επισημαίνοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει ξεκινήσει την σκιαγράφηση αυτού του Σχεδίου.
«Οι περισσότερες από τις πολιτικές στοχεύουν στην τόνωση των επενδύσεων μέσω της βελτίωσης του επενδυτικού κλίματος, της εξάλειψης των εμποδίων εισόδου σε διάφορους κλάδους, της απλοποίησης της φορολογικής νομοθεσίας και της σταδιακής μείωσης των φορολογικών συντελεστών, της αύξησης της ευελιξίας με ασφάλεια στην αγορά εργασίας, της επιτάχυνσης στην απονομή της δικαιοσύνης, της μείωσης του κόστους που επιφέρει η γραφειοκρατία και η διαφθορά στην επιχειρηματικότητα και της ενθάρρυνσης της καινοτομίας και της συσσώρευσης γνώσης» σημειώνει και διευκρινίζει:
«Το ελληνικό Σχέδιο στηρίζει εξαγωγικούς κλάδους στους οποίους η χωρά διαθέτει ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ενδεικτικά, αλλά όχι εξαντλητικά, τέτοιοι τομείς είναι ο τουρισμός, οι καλλιέργειες αγροτικών προϊόντων υψηλής ποιότητας, η ενέργεια, τα logistics, η ναυτιλία, τα φαρμακευτικά προϊόντα, οι βιομηχανίες μετάλλων και δομικών υλικών, οι επιχειρηματικές υπηρεσίες και η έρευνα. Καθώς μια ανεπτυγμένη χώρα, όπως η Ελλάδα, δεν μπορεί ποτέ να επικεντρώνεται σε κλάδους οι οποίοι βασίζονται στο φτηνό εργατικό κόστος, η γενική κατεύθυνση του ελληνικού Σχεδίου είναι η αύξηση της προστιθέμενης αξίας των προϊόντων και υπηρεσιών μέσω της ενσωμάτωσης μεγαλύτερου τεχνολογικού περιεχομένου, καινοτομίας και γνώσης».
Επιπλέον, ο υπουργός αναφέρει ότι «η φορολογική πολιτική πρέπει να πραγματικά να υποστηρίζει την καινοτομία και τις διεθνώς ανταγωνιστικές δραστηριότητες και όχι να είναι προϊόν πελατειακών διευθετήσεων, αποσυνδεδεμένων από την παραγωγικότητα».
