Δεν χαρίζουμε τίποτα και ο κόσμος πρέπει να το συνειδητοποιήσει αυτό είπε σε συνέντευξη του ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυης. Στην Ευρώπη ακολουθούμε μια Κοινή Αγροτική Πολιτική. Δε μας επιτρέπεται να δίνουμε λεφτά στους αγρότες γιατί αυτό υποτίθεται δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό. Ούτως ή άλλως δεν έχουμε τη δυνατότητα σήμερα έτσι όπως είναι τα πράγματα να χαρίσουμε δάνεια.
Ο υπουργός Ανάπτυξης αναφέρθηκε λετπομερέστατα για το τι δυνατότητες δίνονται με την ρύθμιση των κόκκινων δανείων της ΑΤΕ στους αγρότες με υποθήκες των αγροκτημάτων τους.
Όταν έγινε η ΑΤΕ και πήγε το 80% της Αγροτικής Τράπεζας στην Τράπεζα Πειραιώς, αυτό είχε μαζί του όλα τα εξυπηρετούμενα δάνεια. 20% των δανείων που δε μπορούσαν να εξυπηρετηθούν, αυτά τα βαφτίζετε «κόκκινα δάνεια» εσείς, που έμειναν στον εκκαθαριστή. Δηλαδή έμειναν στο ελληνικό Δημόσιο. Ο εκκαθαριστής είναι άνθρωπος του Δημοσίου.
Δεν κάνουμε κάτι που βοηθάει τις Τράπεζες, άκουγα στη Βουλή να λένε ορισμένοι «μα αυτό το πράγμα βοηθάει τις Τράπεζες».
Δεν έχει να κάνει τίποτα ο εκκαθαριστής με τις Τράπεζες. Στον εκκαθαριστή, στο Ελληνικό Δημόσιο έμενε το 20% αυτών των δανείων και μια σειρά άλλων θεμάτων.
Τι σημαίνει ένα τέτοιο παλιό δάνειο μη εξυπηρετούμενο; Πήρε για παράδειγμα ο Τσαυτάρης ένα δάνειο 1.000 ευρώ να καλλιεργήσει. Άρχισε να το ξεπληρώνει, σας θυμίζω εκείνα τα χρόνια τα επιτόκια ήταν 26%, αν δεν το πλήρωνες ο τόκος επί των ανατοκισμών ήταν 34% κτλ. Έδωσε τα 300 ευρώ για παράδειγμα και έμειναν 700.
Ήρθε μια δυσκολία, δε μπόρεσε να συνεχίσει την πληρωμή. Μέσα σε δυο τρία χρόνια τα 700 ευρώ έγιναν 7.000 με όλα αυτά που σας περιγράφω και με τις σημερινές συνθήκες λέει δε μπορεί να το πληρώσει.
Είχε κι ένα παράλληλο πρόβλημα, να το πω κι αυτό, επειδή η Αγροτική Τράπεζα είχε ατέλεια στις υποθήκες, έβαζε ενυπόθηκα είτε τα κτήματα, τα χωράφια, τα σπίτια του κτλ. κι επειδή δεν πλήρωνε στο Υποθηκοφυλακείο έπαιρνε ένα μεγάλο χωράφι, 10, 20 στρέμματα, 100 και λέει «το βάζω αυτό ενέχυρο γι’ αυτό το δάνειο».
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έχουμε μια υπερυποθήκευση, μισό εκατομμύριο στρέμματα στον εκκαθαριστή τώρα, τα οποία δε μπορεί ο άνθρωπος ούτε να τα δώσει στο παιδί του να τα κληρονομήσει γιατί είναι δεσμευμένα, ούτε μπορεί να τ’ αξιοποιήσει, να πάει σε σχέδια βελτίωσης, να πάει σε προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να πει το παιδί «να, εγώ είμαι νέος αγρότης, αξιοποιώ αυτό το πράγμα». Ή έχει ανάγκη να μεταβιβάσει το ακίνητό του.
Δεν του ανήκει. Ανήκει στον εκκαθαριστή. Τι λέμε λοιπόν τώρα: Έχοντας λάβει υπ' όψιν αυτό, ήταν μεγάλο αίτημα και μεγάλη αγωνία και της κυβέρνησης που είπε ότι πρέπει να τους βοηθήσουμε και των ίδιων των ανθρώπων, που μας ζητούν βοήθεια. Γιατί δε μπορούσαν μ’ αυτά τα νούμερα να ξεπληρωθούν τα δάνειά τους. Τι είπαμε; Είπαμε ότι αν πραγματικά ένα δάνειο έφτασε τόσο ψηλά και πήγε 6-7 φορές, το φτάνουμε στο διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου και του λέμε ότι «σου δίνεται η δυνατότητα 5 ή 7 χρόνια για αυτά τα 1.400 ευρώ να κάνεις μια ρύθμιση, θα πληρώνεις όμως κάθε χρόνο 100 ευρώ, έτσι ώστε σε 7 χρόνια να το ξεπληρώσεις».
Άρα, σταματάει ο εκκαθαριστής να τα δίνει, να κάνουν κατασχέσεις κτλ., αν δε μπορείς εσύ γιατί έφυγες, δώστο στο παιδί σου. Το παιδί σου είναι υποχρεωμένο να πληρώσει αυτό το ποσό, σαν ενοίκιο του χωραφιού σου ουσιαστικά. Μέχρι το διπλάσιο, εφ' όσον είναι πάνω από τα διπλάσια. Αν είναι κάτω από το διπλάσιο, το πάμε στο 120% του δανείου, ακόμη πιο χαμηλά.
Αμέσως περιορίζεται η υποθήκη σ’ αυτό το ύψος. Άρα λέμε. Πόσο χρειάζεσαι; 1,5 στρέμμα γι’ αυτά τα 700 ή τα 1.000; Ωραία, αυτά είναι υποθηκευμένα. Βρες ένα μικρό κομμάτι..
Αυτό αφορά περίπου 17-18 χιλιάδες αγρότες, μισό εκατομμύριο στρέμματα. Ήταν μια γάγγραινα. Άρα λοιπόν και από την άλλη μεριά αυτή την ώρα δίνεται η ευκαιρία, αφού θα τα πληρώσουν οι άνθρωποι τα δάνεια αυτά, να μαζευτούν τα χρήματα στο Ελληνικό Δημόσιο. Άρα είναι τριπλός ο σκοπός και νομίζω ότι είναι σωστό, γι’ αυτό και το κάνουμε , ολοκλήρωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης.
