«Δεδομένης της αναπτυξιακής επίδοσης και της διάρθρωσης του χρέους, η ομαλοποίηση της πολιτικής δεν θέτει άμεσο κίνδυνο για τη βιωσιμότητα για οποιαδήποτε χώρα της Ευρωζώνης. Πολλές χώρες εκμεταλλεύθηκαν τα χαμηλά επιτόκια των προηγούμενων ετών για να επιμηκύνουν τη διάρκεια αποπληρωμής του χρέους τους. Επομένως, οι αλλαγές στη νομισματική πολιτική θα οδηγήσουν μόνο σταδιακά σε αυξημένο κόστος επιτοκίων. Στην περίπτωση της Ελλάδας, ο δανεισμός από τον ESM διασφαλίζει ότι η χώρα θα αντιμετωπίσει χαμηλά μέσα επιτόκια και διαχειρίσιμες χρηματοδοτικές ανάγκες τα επόμενα χρόνια», αναφέρει ο Στράουχ.
Ωστόσο, σημείωσε, υπάρχει ανάγκη να μάθουμε από το παρελθόν και να δημιουργήσουμε τον αναγκαίο χώρο πολιτικής για την αντιμετώπιση περιόδων ασθενέστερης ανάπτυξης στο μέλλον. «Οι χώρες με υψηλά επίπεδα χρέους, χαμηλό μακροπρόθεσμο δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης και οι μικρές οικονομίες με υψηλές διακυμάνσεις στην παραγωγή τους πρέπει να δημιουργήσουν δημοσιονομικά ‘μαξιλάρια’ για να αποφύγουν μία δημοσιονομική σύσφιξη σε μελλοντικές υφέσεις.
