Η λίστα με τα 113 προαπαιτούμενα περιλαμβάνει δύο παρεμβάσεις σχετικά με τις εργασιακές σχέσεις και τον συνδικαλισμό, μέσω των οποίων εκτιμάται ότι αποδυναμώνονται αποφασιστικά τα συνδικάτα και παράλληλα αναστέλλεται ουσιαστικά η διακηρυγμένη από την κυβέρνηση επαναφορά της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
Αναλυτικότερα, οι εκπρόσωποι των δανειστών ζητούν έως τον Οκτώβριο να έχει αλλάξει η διαδικασία λήψης απόφασης για την προκήρυξη απεργιών και να απαιτείται η υπερψήφιση της σχετικής πρότασης από το 50+1% των μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων και έως τον Φεβρουάριο του 2018 οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες έπειτα από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, να επανεξετάσουν τις τρέχουσες διαδικασίες για την διαμεσολάβηση και διαιτησία σε περιπτώσεις εργατικών διαφορών, ώστε να μην υπάρχει πλέον η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των συνδικάτων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
Όπως εκτιμάται, το πρώτο μέτρο θα λειτουργήσει ως τροχοπέδη -τόσο επί της ουσίας όσο και επί της διαδικασίας- στην απεργιακή αντίδραση των εργαζομένων.
Το δεύτερο μέτρο, θα αφαιρέσει από το οπλοστάσιο των εργαζομένων την δυνατότητα άσκησης πίεσης προς την εργοδοτική πλευρά μέσω του ΟΜΕΔ, με συνέπεια ακόμη κι αν τυπικά αποκατασταθεί η ισχύς των κλαδικών συμβάσεων εργασίας (επεκτασιμότητα, ισχύς της ευνόϊκότερης ρύθμισης), αυτές να μην υπογράφονται καν.
Εξάλλου, η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και θεσμών, ορίζει ότι οι μνημονιακές μεταρρυθμίσεις για τις συλλογικές συμβάσεις θα διατηρηθούν έως το τέλος του τρέχοντος προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής.
Παράλληλα, προβλέπει την επιτάχυνση της δικαστικής διαδικασίας που ακολουθείται , προκειμένου να κρίνεται η νομιμότητα των απεργιών.
Κι όλα αυτά όταν:
-Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ έχουν διαπιστωθεί εκτεταμένες παραβιάσεις στο εθνικό και διεθνές θεσμικό πλαίσιο προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων (ατομικών και συλλογικών) από τα ελληνικά Δικαστήρια και τα διεθνή όργανα ελέγχου ΟΗΕ, ILO, Συμβούλιο της Ευρώπης).
– Η Διεθνής Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, η οποία εκπροσωπεί 181 εκατομμύρια εργαζόμενους σε 163 χώρες και έχει 340 εθνικά μέλη, επισήμανε ότι τα μέτρα λιτότητας και απορρύθμισης των εργασιακών δικαιωμάτων που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα με το πρόσχημα της τόνωσης της ανάπτυξης, ήταν μια “προφανής και παταγώδης αποτυχία”.
Σύμφωνα με τους επιστημονικούς συνεργάτες των συνδικάτων (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ):
α) Το 2016 υπεγράφησαν μόλις 10 κλαδικές συμβάσεις εργασίας, ενώ το 95,2% των συμβάσεων ήταν επιχειρησιακές.
β) Η εξάπλωση των επιχειρησιακών συμβάσεων οδήγησε στη δραστική μείωση των αποδοχών των εργαζομένων.
γ) Η πλήρης απασχόληση υποχώρησε στο 45,3% και οι ευέλικτες μορφές εργασίας εκτινάχθηκαν στο 54,7% από 21% που ήταν το 2009.
δ) Η φτώχεια των μισθωτών φτάνει στο 18% ενώ τριπλάσιο είναι το ποσοστό της φτώχειας για τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου.
– Σύμφωνα με στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ), την τελευταία εξαετία έχουν υπογραφεί αθροιστικά 2.464 επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας έναντι μόνο 113 κλαδικών και 38 τοπικών ομοιοεπαγγελματικών
– Βάσει στοιχείων του ΕΦΚΑ, για περίπου 600.000 εργαζόμενους ο μέσος μισθός της μερικής απασχόλησης δεν ξεπερνά τα 400 ευρώ, μεικτά.
