Σε συνέντευξη που έδωσε στην ισπανική εφημερίδα Expansion και έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΕΚΤ, o Πράετ σημείωσε ότι η Ευρώπη έχει διανύσει λίγο περισσότερο από το μισό της διαδρομής προς την τραπεζική ένωση. «Είναι ανάγκη να κάνουμε τη διάκριση μεταξύ του ρυθμιστικού πλαισίου και της εποπτείας, όπου έχουμε κάνει μεγάλη πρόοδο, και της αντιμετώπισης κρίσεων - δηλαδή του τι πρέπει να γίνει σε περίπτωση αποτυχίας μίας τράπεζας -, όπου πολλά μένουν να γίνουν», τόνισε. Εάν, πρόσθεσε, μία τράπεζα δεν μπορεί να διασωθεί από τους επενδυτές της (bail-in), σήμερα θα πρέπει να τη διασώσουν οι εθνικές Αρχές (bail-out). «Αυτό το σύστημα είναι ασύμμετρο, καθώς η τραπεζική εποπτεία γίνεται τώρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά η πληρωμή του λογαριασμού για μία τράπεζα που αποτυγχάνει παραμένει ακόμη σε μεγάλο βαθμό εθνική υπόθεση».
Η ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης θα βοηθούσε τις τράπεζες να αναπτύξουν τη στρατηγική πέρα από τα σύνορά τους, είπε ο Πράετ, δίνοντας το εξής παράδειγμα: «Εάν η Ισπανία δεν είχε δύο μεγάλες διεθνείς τράπεζες και όλος ο (τραπεζικός) τομέας της ήταν εκτεθειμένος αποκλειστικά στην ισπανική αγορά, η κρίση θα ήταν πολύ χειρότερη. Χρειαζόμαστε διασυνοριακές τράπεζες σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σε μία νομισματική ένωση, η κατανομή του κινδύνου με διασυνοριακές τράπεζες και κεφαλαιαγορές είναι αναγκαία για να αντιμετωπισθούν ασύμμετρα μακροοικονομικά σοκ».
Ο αξιωματούχος της ΕΚΤ τόνισε ότι υπάρχει συζήτηση για την ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης, αλλά αυτή δεν αφορά το αν θα πρέπει να γίνει ή όχι, αλλά το πώς και πότε θα γίνει. «Ορισμένες χώρες πιστεύουν ότι είναι πρώτα ανάγκη να μειωθούν οι κίνδυνοι στις τράπεζες, πριν υπάρξει μία κατανομή τους, αλλά εμείς είμαστε υπέρ μίας παράλληλης προόδου στη μείωση και την κατανομή των κινδύνων», είπε.
