Τα dikaiologitika news κατέγραψαν και παρουσιάζουν σήμερα αναλυτικά τις 5 «μεθοδεύσεις» του υπουργείου Οικονομικών και της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, εξαιτίας των οποίων εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι χρεώθηκαν άδικα με ειδική εισφορά αλληλεγγύης:
1) Παράνομος τρόπος υπολογισμού επί του τεκμαρτού εισοδήματος των συνταξιούχων ηλικίας άνω των 65 ετών. Εδώ και 6 χρόνια τo υπουργείο Οικονομικών και η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων υπολογίζουν με παράνομο τρόπο την ειδική εισφορά αλληλεγγύης επί των τεκμαρτών εισοδημάτων χιλιάδων συνταξιούχων ηλικίας άνω των 65 ετών. Η επιβολή της εισφοράς γίνεται με βάση μια υπουργική απόφαση (την υπ’ αριθμόν ΠΟΛ. 1167/2-8-2011) και μια εγκύκλιο (την υπ’ αριθμόν ΠΟΛ. 1099/9-4-2014), οι οποίες έχουν ερμηνεύσει αυθαίρετα τη σχετική νομοθεσία (το άρθρο 29 του ν. 3986/2011), καθώς προβλέπουν τον μη συνυπολογισμό της μείωσης του τεκμαρτού εισοδήματος κατά 30%, η οποία ισχύει για τους συνταξιούχους άνω των 65 ετών! Το αποτέλεσμα είναι η ειδική εισφορά αλληλεγγύης να υπολογίζεται επί σημαντικά υψηλότερου τεκμαρτού εισοδήματος από αυτό που θα έπρεπε κανονικά να λαμβάνεται υπόψη και χιλιάδες συνταξιούχοι άνω των 65 ετών να έχουν χρεωθεί άδικα επί 6 χρόνια με ποσά εισφοράς αλληλεγγύης εκατοντάδων έως και χιλιάδων ευρώ!
2) Μη συνυπολογισμός των τεκμηρίων απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Στο τεκμαρτό εισόδημα που λαμβάνεται υπόψη για την επιβολή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης δεν συνυπολογίζονται τα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων! Όπως ήδη αναφέραμε, το άρθρο 29 του ν. 3986/2011 με βάση το οποίο εφαρμόστηκε η ειδική εισφορά αλληλεγγύης τα έτη 2011-2016, ορίζει ως βάση υπολογισμού της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης το μεγαλύτερο ποσό μεταξύ του δηλωθέντος εισοδήματος του φορολογούμενου και του τεκμαρτού εισοδήματός του, το οποίο όμως προκύπτει μόνο με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης (τις «αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης») κι όχι με προσθήκη και των τεκμηρίων ή δαπανών απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Με την εξαίρεση των δαπανών απόκτησης περιουσιακών στοιχείων από τον υπολογισμό του τεκμαρτού εισοδήματος επί του οποίου επιβάλλεται η ειδική εισφορά αλληλεγγύης, γλίτωσαν από την πληρωμή μεγάλων ποσών εισφοράς πολιτικά πρόσωπα αλλά και οικονομικά ισχυροί φορολογούμενοι, που, συχνά-πυκνά, λόγω της οικονομικής τους επιφάνειας, δαπανούσαν σημαντικού ύψους ποσά για αγορές ακινήτων, αυτοκινήτων, σκαφών αναψυχής και λοιπών περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας και, ως εκ τούτου βαρύνονταν με πολύ μεγάλα ποσά τεκμαρτών εισοδημάτων!
3) Παράνομος τρόπος υπολογισμού επί του τεκμαρτού εισοδήματος, σε περίπτωση κάλυψης των τεκμηρίων. Κατά την 6ετία 2011-2016, κατά την οποία η ειδική εισφορά αλληλεγγύης εφαρμόστηκε επί των εισοδημάτων των ετών 2010-2015, ίσχυσαν οι διατάξεις του άρθρου 29 του ν. 3986/2011, της υπουργικής αποφάσεως υπ’ αριθμόν ΠΟΛ. 1167/2-8-2011 και της εγκυκλίου υπ’ αριθμόν ΠΟΛ. 1099/9-4-2014, οι οποίες προέβλεπαν ότι σε περίπτωση που το υπολογιζόμενο βάσει τεκμηρίων διαβίωσης εισόδημα του φορολογούμενου είναι μεγαλύτερο από το δηλωθέν πραγματικό του εισόδημα, τότε, ακόμη κι αν αυτός καλύψει την πρόσθετη διαφορά φορολογητέου εισοδήματος που έχει προκύψει λόγω της εφαρμογής των τεκμηρίων διαβίωσης, επικαλούμενος ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, η εισφορά εξακολουθεί να υπολογίζεται όχι επί του πιο χαμηλού πραγματικού δηλωθέντος εισοδήματος αλλά επί του υψηλότερου τεκμαρτού! Με αυτό τον τρόπο, χιλιάδες φορολογούμενοι υπερφορολογήθηκαν με εισφορά αλληλεγγύης για ανύπαρκτα τεκμαρτά εισοδήματα.
Όμως κατόπιν προσφυγής δύο φορολογουμένων, το Συμβούλιο της Επικρατείας, εξέδωσε το 2015 δύο αποφάσεις, με τις οποίες έκρινε αντισυνταγματικές τις προαναφερθείσες διατάξεις.
Η τωρινή πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών δεν συμμορφώθηκε πλήρως με τις δύο αποφάσεις του ΣτΕ. Συγκεκριμένα προσάρμοσε τη νομοθεσία για την εφαρμογή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στις επιταγές του Συντάγματος από τα εισοδήματα του 2016 που θα φορολογηθούν το 2017 και όχι αναδρομικά για τα εισοδήματα των ετών 2010-2015, ως όφειλε.
4) Άδικη επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα προνοιακά επιδόματα των ατόμων με αναπηρία κάτω του 80% καθώς και των ατόμων με αναπηρία 80% και άνω που δεν είναι τυφλοί ή δεν έχουν κινητικά ανάπηροι. Το υπουργείο Οικονομικών και η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόοδων επέβαλαν από το 2016 ειδική εισφορά αλληλεγγύης και στα προνοιακά επιδόματα των ατόμων με αναπηρίες κάτω του 80% καθώς και των ατόμων με αναπηρία 80% και άνω που δεν είναι τυφλοί ή δεν έχουν βαριά κινητική αναπηρία. Στα ηλεκτρονικά έντυπα Ε1 των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος που αναρτήθηκαν πέρυσι στους λογαριασμούς χιλιάδων αναπήρων φορολογουμένων στο σύστημα ΤΑXISnet, η ΓΓΔΕ προσυμπλήρωσε τους κωδικούς 619-620 του πίνακα 6 με τα ποσά των προνοιακών επιδομάτων που έλαβαν οι συγκεκριμένοι φορολογούμενοι κατά τη διάρκεια του 2015. Στους κωδικούς αυτούς αναγράφονται μόνο ποσά εισοδημάτων απαλλασσόμενα από το φόρο εισοδήματος ή φορολογούμενα με ειδικό τρόπο, τα οποία όμως επιβαρύνονται με ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Όμως τα προνοιακά επιδόματα των αναπήρων που προσυμπλήρωσε η ΓΓΔΕ στους κωδικούς 619-620 δεν αποτελούν εισόδημα, αλλά είναι επιδόματα και βοηθήματα τα οποία έχουν δοθεί, σε συγκεκριμένες ευπαθείς ομάδες φορολογουμένων, ως κοινωνικές παροχές για την αντιμετώπιση και κάλυψη συγκεκριμένων ειδικών αναγκών στις οποίες αυτοί υποβάλλονται. Τέτοια ποσά είναι για παράδειγμα:
α) το προνοιακό επίδομα τυφλότητας
β) το διατροφικό επίδομα που δίνεται στους νεφροπαθείς, καθώς επίσης και σε όσους έχουν κάνει μεταμόσχευση καρδιάς, ήπατος, πνευμόνων και μυελού των οστών,
γ) τα επιδόματα λουτροθεραπείας, εισπνευσοθεραπείας, αεροθεραπείας και ενεσοθεραπείας που καταβάλλουν οι ασφαλιστικοί οργανισμοί στους δικαιούχους ασφαλισμένους,
δ) η μηνιαία οικονομική ενίσχυση που καταβάλλεται σε άτομα με βαριά νοητική υστέρηση, με εγκεφαλική παράλυση, με συγγενή αιμολυτική αναιμία ή αιμορραγική διάθεση, με βαριά αναπηρία σε ποσοστό 67% και άνω, και σε κωφάλαλα άτομα, αντίστοιχα, για την αντιμετώπιση των πρόσθετων δαπανών συντήρησης και περίθαλψής τους, καθώς και για την κάλυψη, εν γένει, των ειδικών αναγκών που προκύπτουν εξαιτίας της αναπηρίας τους.
Τα ποσά αυτά προσυμπληρώθηκαν από τη ΓΓΔΕ στους κωδικούς 619-620 του πίνακα 6 με αποτέλεσμα να θεωρηθούν αυτομάτως ως εισοδήματα φοροαπαλλαχθέντα ή φορολογηθέντα με ειδικό τρόπο επί των οποίων πρέπει να επιβληθεί ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Έτσι πολλοί ανάπηροι φορολογούμενοι με βαθμό αναπηρίας κάτω του 80%, εξαιτίας της πρόσθεσης των ποσών αυτών στα λοιπά εισοδήματά τους, αναγκάστηκαν να εμφανίσουν στις φορολογικές τους δηλώσεις συνολικά ετήσια εισοδήματα πάνω από το όριο των 12.000 ευρώ και επιβαρύνθηκαν άδικα με ειδική εισφορά αλληλεγγύης.
Επίσης, πολλοί άλλοι ανάπηροι φορολογούμενοι, εξαιτίας του γεγονότος ότι τα ποσά αυτά προσυμπληρώθηκαν στους κωδικούς 619-629 και προσμετρήθηκαν στα συνολικά τους ετήσια εισοδήματα, εκλήθησαν να πληρώσουν περισσότερη ειδική εισφορά αλληλεγγύης από αυτήν που θα κατέβαλλαν αν δεν είχαν συνυπολογισθεί τα ποσά αυτά στα συνολικά τους εισοδήματα.
Κανονικά τα προνοιακά επιδόματα των αναπήρων θα έπρεπε να είχαν προσυμπληρωθεί από τη ΓΓΔΕ στους κωδικούς 781-782 του πίνακα 6 του εντύπου Ε1, όπου αναγράφονται όλα τα εισπραχθέντα ποσά που δεν αποτελούν εισόδημα, ώστε να μην συναθροίζονταν στα συνολικά εισοδήματα των δικαιούχων.
5) Επιβολή ίδιας εισφοράς αλληλεγγύης τόσο σε άτεκνους όσο και σε φορολογούμενους με ένα ή περισσότερα τέκνα. Η ειδική εισφορά αλληλεγγύης εφαρμόστηκε και εξακολουθεί να εφαρμόζεται με τρόπο άδικο για όσους φορολογούμενους έχουν οικογενειακά βάρη. Ως μοναδικό κριτήριο για τον προσδιορισμό του ύψους της επιβάρυνσης με ειδική εισφορά αλληλεγγύης λαμβάνεται υπόψη το ετήσιο εισόδημα, εφόσον αυτό υπερβαίνει τα 12.000 ευρώ. Όμως, δύο φορολογούμενοι με το ίδιο ετήσιο εισόδημα, εκ των οποίων όμως ο ένας δεν βαρύνεται με ανήλικα τέκνα και ο άλλος βαρύνεται π.χ. με 3 ή περισσότερα ανήλικα τέκνα δεν είναι δίκαιο να αντιμετωπίζονται φορολογικά το ίδιο και να επιβαρύνονται και οι δύο ακριβώς με το ίδιο ποσό ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
