Αν και στις τοποθετήσεις τους αναφέρθηκαν στην πρόσφατη συμφωνία ανάμεσά τους, στις προτάσεις που κατέθεσαν εμφανίστηκε μια εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση. Στην ουσία φάνηκε ξεκάθαρα ότι οι εκπρόσωποι των εργοδοτών έχουν διαφορετικές θέσεις τόσο μεταξύ τους, όσο και με τους εκπροσώπους των εργαζομένων για τα ακανθώδη εργασιακά θέματα.
Την ίδια στιγμή οι εκπρόσωποι των δανειστών ξεκαθάρισαν προς πάσα κατεύθυνση ότι πρέπει να διατηρηθούν οι ρυθμίσεις στα εργασιακά που εφαρμόστηκαν στα χρόνια της κρίσης. Πρόβαλλαν μάλιστα το επιχείρημα ότι προ κρίσης η διαδικασία καθορισμού των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, μέσα από διαπραγματεύσεις εργοδοτών και εργαζομένων, οδηγούσε σε αύξησή τους, με μεγαλύτερο ρυθμό, από ότι η παραγωγικότητα της οικονομίας επέτρεπε. Άρα, θα πρέπει να συνεχιστεί η διαδικασία υπολογισμού των κατώτατων αποδοχών, μέσα από κυβερνητικές παρεμβάσεις.
Από την πλευρά τους οι κοινωνικοί εταίροι εξέφρασαν τη διαφωνία τους και επέμειναν στα εξής ζητήματα:
ΓΣΕΕ: Επαναφορά του δικαιώματος καθορισμού του κατώτατου μισθού στους κοινωνικούς εταίρους, ενίσχυση κλαδικών συμβάσεων έναντι επιχειρησιακών και ατομικών, προστασία από απολύσεις, αλλά και του δικαιώματος στην απεργία.
ΣΕΒ: Καθορισμός του κατώτατου μισθού μέσα από ελεύθερες διαπραγματεύσεις ακόμη και σε επίπεδο επιχείρησης, εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για τις ομαδικές απολύσεις με ανοιχτό το ενδεχόμενο αύξησης του σχετικού ποσοστού χωρίς δυνατότητα παρέμβασης του εκάστοτε υπουργού, απαγόρευση της μονομερούς προσφυγής συνδικάτων στην διαιτησία εργατικών διαφορών και «εκλογίκευση» της απεργιακής νομοθεσίας.
ΕΣΕΕ: Καθορισμός του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους και ευέλικτη εργασία μειωμένου ωραρίου με τον μισθό να συμπληρώνεται από το επίδομα ανεργίας, ώστε να αποτραπούν οι ομαδικές απολύσεις, οι οποίες μπορούν να αυξηθούν στο 10% βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας.
ΓΣΕΒΕΕ: Καθορισμός του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους και ενίσχυση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, αφήνοντας ανοιχτό “παράθυρο” για την περαιτέρω ευελιξία των εργασιακών σχέσεων, ως μέτρο προστασίας από τις απολύσεις.
Παράλληλα, οι εκπρόσωποι των εργοδοτών ζήτησαν φορολογικά και μισθολογικά κίνητρα προκειμένου να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας.
