Το στοιχείο αυτό προκύπτει από την ανάλυση του προσχεδίου του προϋπολογισμού, από την οποία φαίνεται ότι η δαπάνη του δημοσίου για μισθούς θα ανέλθει το 2017, στα 12,29 δισ. ευρώ. Με δεδομένο ότι για ασφαλιστικές εισφορές από την 1.1.17 και μετά, ημερομηνία έναρξης λειτουργίας του νέου υπερ – ταμείου Κοινωνικής Ασφάλισης, θα πρέπει να αποδίδεται το 20% των ετήσιων εισοδημάτων, αυτό σημαίνει ότι από το Δημόσιο, ο ΕΦΚΑ πρέπει να λάβει ποσό της τάξης των 2,4 δισ. ευρώ. Αντ’ αυτού έχει λαμβάνειν μόλις 1,02 δισ. ευρώ.
Το γεγονός ότι το Ταμείο από το πρώτο έτος λειτουργίας του, εκτιμάται ότι θα «γράψει» έλλειμμα στα επίπεδα των 2,9 δισ. ευρώ, που θα περιοριστεί στο 1,12 δισ. ευρώ, με αμφιβόλου προέλευσης επιχορήγηση 1,7 δισ. ευρώ, δείχνει το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργείται. Ένα πρόβλημα που διογκώνεται ακόμα περισσότερο, εάν το Δημόσιο δεν καταβάλλει τα ποσά που οφείλει.
Σε όλα τα παραπάνω έρχεται να προστεθεί η εκτίμηση της Υπηρεσίας Υποστήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων (SRSS) και της ιρλανδικής NICO, ότι η ενοποίηση όλων των ταμείων κύριας ασφάλισης σε ένα, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016 φαντάζει εξαιρετικά δύσκολη, για να μετατρέψει το εγχείρημα σε «σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες». Το πιθανότερο σενάριο είναι να δοθεί «άτυπη» παράταση έξι μηνών έως ένα έτος. Εκτός και εάν η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, αποφασίσει να εφαρμόσει την ενοποίηση μόνο σε μερικά υποκαταστήματα, όπως επίσης έχει προταθεί, αφήνοντας την ολοκλήρωση της διαδικασίας γι’ αργότερα…
