Αποτέλεσμα είναι οι εργαζόμενοι ούτε επίδομα ανεργίας μπορούν να πάρουν, ούτε επίδομα αφερεγγυότητας γιατί η εταιρεία δεν αποφασίζει να πτωχεύσει. Επίσης λόγω αυτής της κατάστασης δεν μπορούν να ενταχθούν σε προγράμματα ΟΑΕΔ (πχ 8μηνα) γιατί δεν είναι άνεργοι.
Η εταιρία, βρίσκεται σε φάση πλειστηριασμού, ο οποίος όμως έχει σταματήσει, με πρωτοβουλία της περιφέρειας και άλλων τοπικών φορέων, για να δοθεί χρόνος διερεύνησης λύσεων επαναλειτουργίας.
Από την πλευρά του, το υπουργείο Εργασίας έχει ήδη προχωρήσει στην άπαξ καταβολή έκτακτου βοηθήματος, για την ενίσχυση των εγκλωβισμένων και απλήρωτων εργαζομένων. Σε τελευταίες επαφές και συναντήσεις του Υπουργείου Εργασίας με τους τοπικούς φορείς (Γ.Γ. Περιφέρειας Ηπείρου, Δήμαρχος Ιωαννίνων) με εκπροσώπους της εταιρείας και τους εργαζόμενους, τονίστηκε ότι από το Υπουργείο θα διερευνηθούν όλες οι νόμιμες δυνατότητες, σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ, για την περαιτέρω, πρόσκαιρη ανακούφιση των εργαζομένων. Αυτή η διαδικασία είναι σε εξέλιξη.
Το υπουργείο Εργασίας θεωρεί ότι για να προχωρήσει η προσπάθεια επαναλειτουργίας της επιχείρησης πρέπει να εκπονηθεί ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Ένας τέτοιος σαφής επιχειρηματικός σχεδιασμός πρέπει να γίνει από τους τοπικούς φορείς, μέσω εκπόνησης σχετικής μελέτης, σε συνεργασία με την ίδια την εταιρία. «Όσο διαρκεί αυτή η στάση αναμονής από όλους τους (πλην των εργαζομένων) εμπλεκόμενους, τόσο δυσχεραίνει η θέση των εργαζομένων που είναι εγκλωβισμένοι», διαπιστώνει με ανακοίνωσή του το υπουργείο Εργασίας. Ξεκαθαρίζεται επίσης ότι ποτέ από το Υπουργείο Εργασίας δεν διατυπώθηκε η άποψη ότι δήθεν θα αναλάβει δράσεις (χωρίς αρμοδιότητα για τούτο) για την επαναλειτουργία της επιχείρησης, πολύ παραπάνω χωρίς κανένα σχέδιο.
Το χρονικό της κατάρρευσης
Επισημαίνεται ότι η Spider Πέτσιος, θεωρείται μια από τις πιο ιστορικές μεταλλοβιομηχανίες της Ηπείρου. Η αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο και οι τρεις μονάδες παραγωγής που διαθέτει η εταιρία στην Ήπειρο είναι κλειστές ή υπολειτουργούν. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι βρίσκονται σε καθεστώς επίσχεσης εργασίας από το καλοκαίρι του 2015 και διεκδικούν δεδουλευμένα που σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν τα δύο έτη.
Η εταιρία ιδρύθηκε το 1946 και λειτουργούσε αρχικά ως μηχανουργείο που κατασκεύαζε καλούπια. Από τη δεκαετία του ’60 επεκτάθηκε στην παραγωγή μεταλλικών επίπλων και το 1968 πρόσθεσε την παραγωγή λυόμενων ραφιών, που εφοδιάστηκαν τα πρώτα σούπερ μάρκετ. Το 1972 από οικογενειακή επιχείρηση, μετατράπηκε σε μεταλλοβιομηχανία ΑΕ και από το 1974 και μετά δραστηριοποιήθηκε σε υπεργολαβίες και στην κατασκευή στρατιωτικού υλικού, όπως είναι οι χαλύβδινοι κάλυκες, οι ερπύστριες αρμάτων και μέρη τμημάτων τζιπ. Για το λόγο αυτό είχε στενή συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ήταν η πρώτη ελληνική επιχείρηση που κατασκεύασε το σύνολο των μηχανικών μερών στρατιωτικών οχημάτων, όπως είναι τα Stayer στη δεκαετία του ’70 και Mercedes τζιπ το 2000. Από το 1983 και μετά επεκτάθηκε και στην παραγωγή προϊόντων πιο «φιλικών» προς το περιβάλλον, όπως είναι οι σύγχρονοι κάδοι αποκομιδής απορριμμάτων. Κατάφερε να κατέχει σχεδόν το 60% της αγοράς στους λεγόμενους «πράσινους κάδους» και στα αντίστοιχα απορριμματοφόρα.
Η εταιρία εισήχθηκε το Δεκέμβριο του 1999 στο Χρηματιστήριο και κατάφερε να αντλήσει ποσό 15,2 εκατ. ευρώ. Από τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, ενώ το 2009 είχε πωλήσεις της τάξης των 37 εκατ. ευρώ, το 2014 υποχώρησαν στα 8,5 εκατ. ευρώ. Την περίοδο αυτή, τα ίδια κεφάλαια ήταν αρνητικά κατά 22 εκατ. ευρώ, οι ζημιές υπερέβησαν τα 7 εκατ. ευρώ και οι τελικές υποχρεώσεις της ανήλθαν στα 62 εκατ. ευρώ. Μόνο οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την Εφορία, προς τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους εργαζόμενους, έφτασαν στα 5 εκατ. ευρώ.
Στην κατάρρευση της εταιρίας, σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν οι επισφάλειες από τους δήμους, για τους κάδους απορριμμάτων, που έφτασαν στο να δημιουργήσουν ένα «φέσι» για την επιχείρηση της τάξης των 18 εκατ. ευρώ…
