Οι σχολάρχες σημειώνουν, ότι σύμφωνα με τη ρύθμιση, όταν ένας εκπαιδευτικός προσλαμβάνεται σε ένα σχολείο, συνάπτεται υποχρεωτικά «κλειστή» σύμβαση διετίας, η οποία στο τέλος της, αυτοδικαίως μετατρέπεται σε αορίστου χρόνου. Η σύμβαση αορίστου χρόνου μπορεί να λυθεί μόνο με παραίτηση, συμπλήρωση ηλικιακού ορίου, λόγους που αξιολογούνται και κρίνονται από υπηρεσιακά συμβούλια -τα οποία απαρτίζονται από εκπροσώπους συνδικαλιστικών οργάνων, καθώς και με κλείσιμο τάξεων ή όλου του σχολείου.
«Με πρώτη ανάγνωση, αυτό ίσως ακούγεται θετικό για σένα και τους συναδέλφους σου: ίσως νιώθετε ότι εξασφαλίζετε την θέση εργασίας σας. Και ίσως σου κάνει κακή εντύπωση, που εμείς, ως σχολεία, εναντιωνόμαστε τόσο σφοδρά. Είναι, όμως, έτσι απλά τα πράγματα;» είναι το ερώτημα που θέτουν προς τους εκπαιδευτικούς.
Η απάντηση που δίνουν οι ίδιοι είναι αρνητική. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Ιδιωτικών Σχολείων (ΣΙΣ) που υπογράφει την επιστολή, η ρύθμιση «στρεβλώνει τους κανόνες εργασίας εξασφαλίζοντας "ισοβιότητα" στους παλαιούς, όσοι δηλαδή είναι ήδη διορισμένοι σε σχολείο, αδιακρίτως αν είναι καλοί ή κακοί εκπαιδευτικοί». Ενώ παράλληλα, «"μπλοκάρει" τις θέσεις εργασίας και καθιστά εξαιρετικά δυσχερή την πρόσληψη και σταδιοδρόμηση νέων και ικανών εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία».
«Δεν θα κρίνεσαι με βάση την αξία σου, αλλά την παλαιότητά σου (…) ο νομοθέτης δηλαδή, δεν ενδιαφέρεται αν κάνεις καλά τη δουλειά σου, αν είσαι καταρτισμένος, το πόσο έχεις προσπαθήσει: ό,τι και να κάνεις, προτεραιότητα θα έχει πάντα ο παλαιότερος, βάσει μιας άτυπης και παράνομης εσωτερικής επετηρίδας. Δεν είναι αυτό αναξιοκρατικό και δεν σε προσβάλλει ως επαγγελματία;» είναι το επόμενο ερώτημα που τίθεται.
«Όπου δημιουργείται εμπόδιο στην έξοδο, δημιουργείται εμπόδιο και στην είσοδο» συνεχίζουν οι σχολάρχες. «Αν είσαι άνεργος εκπαιδευτικός που επιθυμεί να εργαστεί σε ιδιωτικό σχολείο ή νέος/νέα εκπαιδευτικός που έχει ήδη προσληφθεί, αλλά με μειωμένο ωράριο, θα αντιμετωπίσεις τεράστια εμπόδια στο να βρεις δουλειά ή να διευρύνεις την απασχόλησή σου». Κι αυτό γιατί… «Από τη στιγμή που ο νόμος θα δεσμεύει το σχολείο, ώστε να μην αντικαθιστά ανεπαρκείς ή αδιάφορους εκπαιδευτικούς, και θα δίνει προτεραιότητα στους παλαιότερους ανεξάρτητα από την αξία τους, τότε όσο καλές και αν είναι οι σπουδές και τα προσόντα σου, όσο κατάλληλος/κατάλληλη και αν είσαι για τη θέση, όσο κέφι για προσφορά και αν έχεις, δεν θα μπορείς να εργαστείς. Δεν είναι αυτό άδικο και αναξιοκρατικό;»
«Η ισοβιότητα που επιδιώκει να εγκαθιδρύσει το άρθρο 28 δεν αναβαθμίζει τη δουλειά σου, ούτε βελτιώνει τις συνθήκες εργασίας σου ή τις επαγγελματικές προοπτικές σου. Αντίθετα, δημιουργεί ένα βρόχο πάνω από την ιδιωτική εκπαίδευση με τελικό στόχο την εξάλειψή της» αναφέρεται σε άλλο σημείο της πολυσέλιδης επιστολής που υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων για να καταλήξουν: «Σε αυτόν τον αγώνα δεν μπορούμε παρά να είμαστε μαζί».
