Οι σύμβουλοι Επικρατείας αναφέρουν κατ’ αρχάς ότι η πανελλαδική αποχή των δικηγόρων συνιστά «νόμιμο μέσο δράσης των Δικηγορικών Συλλόγων και δεν αντίκειται στο Σύνταγμα ή σε άλλες υπερνομεθετικές διατάξεις», αλλά υπόκεινται σε περιορισμούς που επιβάλλονται από τη φύση της δικαιοδοτικής λειτουργίας ως μιας από τις τρεις κρατικές λειτουργίες, η οποία δεν νοείται να παραλύει σε ένα κράτος δικαίου από πράξεις ή παραλείψεις των δικηγόρων, οι οποίοι συμβάλλουν στην απονομή της Δικαιοσύνης ως συλλειτουργοί της».
Όπως αναφέρουν οι δικαστές, οι αποφάσεις για την αποχή ήταν διαδοχικές (πριν λήξη η μία αποχή αποφασιζόταν η επόμενη), με τα ίδια αιτήματα και το ίδιο πλαίσιο χορήγησης αδειών στους δικηγόρους προκειμένου να μπορούν να παρίστανται ενώπιον των δικαστηρίων σε ορισμένες μόνο υποθέσεις, ενώ είχαν συνολικά μεγάλο διάστημα αποχής και σημειώνει το ΣτΕ, ότι ο συνολικός χρόνος αποχής «έχει υπερβεί κατά πολύ τον επιτρεπόμενο βραχύ χρόνο αποχής».
Αναλυτικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ, με πρόεδρο τον Νικόλαο Σακελλαρίου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Δημήτριο Σκαλτσούνη, αποφάνθηκαν ότι η πανελλαδική αποχή διαρκείας παραβιάζει Συνταγματικές αρχές, που είναι:
- Το άρθρο 25 του Συντάγματος που καθιερώνει την αρχή της αναλογικότητας και απαγορεύει την καταχρηστική άσκηση δικαιώματος.
- Το άρθρο 26 που καθιερώνει την υποχρέωση του κράτους να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των δικαστηρίων και την αποτελεσματική απονομή της Δικαιοσύνης.
- Το άρθρο 20 του Συντάγματος που καθιερώνει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας.
- Το άρθρο 5 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την επαγγελματική ελευθερία και το δικαίωμα ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας.
- Το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ που καθιερώνει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, η οποία περιλαμβάνει το δικαίωμα των διαδίκων να υπερασπίζουν τις υποθέσεις τους με δικηγόρο της εκλογής τους.
