«Τα αναμενόμενα οφέλη από τη δημιουργία των δικτυώσεων είναι σημαντικά για όλους τους συντελεστές στο σύνολο της αλυσίδας αξίας. Αυξημένη προστιθέμενη αξία, ποιότητα, πιστοποίηση και σήμανση σημαίνει υψηλότερες τιμές των προϊόντων μας στις διεθνείς αγορές και καλύτερες τιμές για όλα τα ενδιάμεσα προϊόντα. Καλύτερες τιμές για τα νήματα, καλύτερες τιμές για το εκκοκκισμένο βαμβάκι και προφανώς καλύτερες τιμές για το βαμβάκι που καλλιεργεί και παραδίδει ο βαμβακοπαραγωγός στο εκκοκκιστήριο. Αρκεί να λειτουργήσει σωστά και αποτελεσματικά η δικτύωση, η συνένωση δυνάμεων, ο συνδυασμός των παραγωγικών δυνατοτήτων και η εστίαση στα ειδικά και απαιτητικά τμήματα της παγκόσμιας αγοράς», τόνισε η κα Τζάκρη.
Η κα Τζάκρη αναφέρθηκε επίσης στις δυνατότητες που παρέχει το νέο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020 από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για την στήριξη των παραγωγών βάμβακος.
Συγκεκριμένα, κάθε παραγωγός μπορεί να ενισχυθεί για τα πάγια κόστη που απορρέουν από τη συμμετοχή του σε ένα σύστημα ποιότητας AGRO 2 ή ECOLABEL έως και 1300 ευρώ ετησίως για 5 έτη ενώ το μέτρο 4 του Προγράμματος δίνει τη δυνατότητα σε μεμονωμένους βαμβακοπαραγωγούς να κάνουν επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό των εκμεταλλεύσεών τους με προμήθεια παγίων και με επιδότηση 40-50 % επί της καθαρής αξίας έως 500.000 ευρώ. Εάν οι επενδύσεις γίνουν από συλλογικά σχήματα, η επιδότηση μπορεί να ανέλθει και στο 70% και οι συλλογικές επενδύσεις στα 2.000.000 ευρώ. Επίσης ο παραγωγός μπορεί να συμμετάσχει παράλληλα σε πολλές ξεχωριστές αλλά συνδυαστικές μεταξύ τους δράσεις, μεγιστοποιώντας την ωφέλεια για τον ίδιο αλλά και στηρίζοντας την καλλιέργεια.
Η υφυπουργός παρουσίασε εξάλλου τις τάσεις της αγοράς στην Ελλάδα και διεθνώς, τις αλλαγές στις σχέσεις βαμβακοκαλλιεργητών - εκκοκκιστών καθώς και το ευρωπαϊκό πλαίσιο για να τονίσει ότι το μη γενετικά μεταλλαγμένο ελληνικό βαμβάκι μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα των προϊόντων στις διεθνείς αγορές.
Στην ίδια εκδήλωση ο κ. Μ. Νταράουσε, Διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Βάμβακος, σημείωσε ότι παρατηρείται σταδιακή μείωση της καλλιέργειας (εκτιμάται σε 20-30% εφέτος) για δύο βασικούς λόγους: υψηλό κόστος παραγωγής και την υποβάθμιση της ποιότητας - αδυναμία στην τυποποίηση - χαμηλή ανταγωνιστικότητα - χαμηλή αξία χρήσης. Το σημερινό μοντέλο παραγωγής όπως είπε είναι αδιέξοδο και η λύση των προβλημάτων βρίσκεται στις ομάδες παραγωγών οι οποίες για πρώτη φορά σήμερα διαθέτουν μια νέα θεσμοθετημένη προοπτική με κίνητρα. Συγκεκριμένα οι ομάδες τουλάχιστον δέκα παραγωγών δικαιούνται στήριξης η οποία , αποτελεί ποσοστό επί της ετήσιας εμπορεύσιμης αξίας των προϊόντων της ομάδας ή της οργάνωσης και βαίνει φθίνουσα, ως ακολούθως: 10%, 8%, 6%, 4% και 2% ως ποσοστό της αξίας παραγωγής που έχει διατεθεί στο εμπόριο κατά το 1ο, 2ο, 3ο, 4ο και 5ο έτος αντίστοιχα, μετά την αναγνώριση. Το ανώτατο ποσό ενίσχυσης ανέρχεται σε 100.000 ευρώ ανά έτος.
Τα προβλήματα του κλάδου και προτάσεις για την αντιμετώπισή τους παρουσίασαν εκπρόσωποι επιχειρήσεων και φορέων της αγοράς βάμβακος.
