Τη διασφάλιση ότι η Ελλάδα θα καλύπτει ομαλά τις ετήσιες χρηματοδοτικές ανάγκες της για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους, δαπανώντας για τον σκοπό αυτό συνολικά ποσά που δεν θα υπερβαίνουν το 15% του ΑΕΠ κάθε χρόνο μέχρι και το 2038 προβλέπει η συμφωνία που επετέχθη στο Eurogroup της 24ης Μαϊου μεταξύ της χώρας μας και των Ευρωπαίων εταίρων της, σύμφωνα με τα όσα ανέφεραν ο υπουργός Οικονομικών Ε. Τσακαλώτος και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γ. Χουλιαράκης.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής, όπως διευκρίνισαν οι 2 υπουργοί, μετά το 2018 θα λειτουργεί αυτόματος "κόφτης" και για την αποπληρωμή του χρέους ώστε σε κάθε περίπτωση, οι δαπάνες για το σκοπό αυτό να μην υπερβαίνουν σε ετήσια βάση το 15% του ΑΕΠ. Μετά το 2038, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των κ.κ. Τσακαλώτου και Χουλιαράκη, το όριο αυτό θα ανέβει στο 20% του ΑΕΠ.
Όπως εξήγησε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, αν μια τέτοια λύση είχε συμφωνηθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, τότε το Δημόσιο θα γλίτωνε από την πληρωμή δαπανών της τάξεως των 18-27 δισ. ευρώ ετησίως την περίοδο 2011-2015! Επιπλέον, αν δεν είχε τεθεί το πλαφόν του 15% του ΑΕΠ στις ετήσιες χρηματοδοτικές ανάγκες για την αποπληρωμή του χρέους τότε από το 2020 και μετά θα σημειωνόταν θεαματική άνοδος των δαπανών για την αποπληρωμή του χρέους σε επίπεδα υψηλότερα του 20% του ΑΕΠ κάθε χρόνο μέχρι το 2029, σε επίπεδο ίσο με το 30% του ΑΕΠ ως το 2040 και στο επίπεδο του 60% του ΑΕΠ ως το 2060.
Πάντως, ο κ. Χουλιαράκης απέφυγε να παρουσιάσει στοιχεία για το πως θα διαμορφώνονταν οι ετήσιες δαπάνες αποπληρωμής του χρέους την περίοδο 2016-2020 αν δεν είχε γίνει η συγκεκριμένη συμφωνία διευθέτησης του χρέους στο Εurogroup. Το γεγονός αυτό προκαλεί ερωτηματικά για πιθανές "γκρίζες ζώνες" αγνώστου ταυτότητας στη συμφωνία και οδηγεί σε σκέψεις για διευθέτηση του χρέους με επαχθέστερους όρους την περίοδο 2016-2020.
