Για το λόγο αυτό, με αιτήσεις τους προς τις αρμόδιες ΔΟΥ ζητούν την παραχώρηση της κυριότητας των ακινήτων αυτών στο Ελληνικό Δημόσιο, προκειμένου να εξοφλήσουν δια συμψηφισμού τον βεβαιωθέντα φόρο κληρονομίας, όπως προβλέπεται από την σχετική νομοθεσία.
Ωστόσο, μετά την τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου το 2014, δεν έχει ακόμα εκδοθεί η υπουργική απόφαση που απαιτείται για την θεσμοθέτηση της αντίστοιχης διαδικασίας, με συνέπεια οι αιτήσεις τους να μην εξετάζονται.
Όλο όμως αυτό το χρονικό διάστημα, οι πολίτες εξακολουθούν να βαρύνονται με προσαυξήσεις και λοιπές συνέπειες, ενώ παράλληλα αδυνατούν να εκμεταλλευτούν τα συγκεκριμένα ακίνητα.
Ο Συνήγορος με έγγραφά του τον Νοέμβριο 2014 προς τον υπουργό Οικονομικών και τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ) ζήτησε να επισπευσθεί η διαδικασία έκδοσης της υπουργικής απόφασης και ως τότε, σύμφωνα και με την νομολογία που έχει ήδη διαμορφωθεί, να αναστέλλονται οι δυσμενείς συνέπειες που υφίστανται οι πολίτες εξαιτίας της οφειλής αυτής.
Η ΓΓΔΕ απάντησε ότι η υποβολή αίτησης παραχώρησης ακινήτου για εξόφληση φόρου κληρονομιάς δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα και συνεπώς δεν αίρει τις συνέπειες του ληξιπρόθεσμου του συγκεκριμένου χρέους.
Μετά την αρνητική απάντησης της ΓΓΔΕ, ο Συνήγορος επανήλθε στο ζήτημα με νεώτερα έγγραφά του προς τον υπουργό Οικονομικών (Μάιος 2015 και Ιανουάριος 2016).
Όμως, μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει καμία εξέλιξη, με αποτέλεσμα οι ενδιαφερόμενοι πολίτες να εξακολουθούν να υφίστανται τις δυσμενείς συνέπειες της κρατικής ολιγωρίας.
