Το κλίμα αισιοδοξίας που καλλιεργήθηκε τις προηγούμενες μέρες από κυβερνητικά στελέχη, αλλά και από αξιωματούχους των «θεσμών» για ολοκλήρωση της αξιολόγησης εντός του Απριλίου είναι προφανές ότι έχει δυναμιτιστεί. Η δημοσιοποίηση του διαλόγου μεταξύ των δύο στελεχών του ΔΝΤ από τα Wikileaks, εκτός των άλλων αναδεικνύει πώς το Ταμείο χειρίζεται την κατάσταση και πώς ουσιαστικά εκβιάζει ολόκληρη την Ε.Ε. μέσω και της Μέρκελ. Ταυτόχρονα, φανερώνει πώς (με πολιτικές στοχεύσεις πρωτίστως) σπρώχνει τα πράγματα στα όρια, ώστε υπό την απειλή πιστωτικού γεγονότος να αναγκάσει τους πάντες να συρθούν στη σκληρή γραμμή του.
Από την άλλη, εύλογα ερωτήματα γεννά η επιμονή των Ευρωπαίων και κυρίως της Γερμανίας για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα για την Ελλάδα, καθώς και η στάση της κυβέρνησης, η οποία στο όνομα της υπόσχεσης του ΔΝΤ για απομείωση του χρέους, βρίσκεται παγιδευμένη στη μέγγενη Κομισιόν-ΕΚΤ και ΔΝΤ, η οποία συνεχώς σφίγγει.
Κανείς πλέον δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η Ελλάδα είναι το μέσο για την παρουσία του ΔΝΤ στην Ε.Ε. Είναι το όχημα και το εξιλαστήριο θύμα για να μην κλείσει η «πόρτα» της Ε.Ε. για την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, παρουσία που είναι ακόμα πιο καθοριστική με δεδομένες τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και εντάσεις στην ευρύτερη γειτονιά μας.
Η συνέχεια, λοιπόν, των διαπραγματεύσεων για την πρώτη αξιολόγηση μόνο εύκολη δεν αναμένεται, ενώ γίνεται όλο και πιο φανερό ότι δεν θα εξαρτηθεί κυρίως από τα πρωτογενή πλεονάσματα ή το ύψος των περικοπών, αλλά από μεγαλύτερα και σε υψηλότερο επίπεδο διακυβεύματα, με την Ελλάδα να είναι όχημα και μέσο για ένα όλο και πιο χοντρό «παιχνίδι».
