Εταιρείες με ανύπαρκτους ιδιοκτήτες, υπογραφές ανθρώπων που είχαν αποβιώσει και συμβάσεις εκατομμυρίων για beach bar, από τις οποίες πληρωνόταν μόνο η πρώτη δόση. Όταν έφτανε ο λογαριασμός, οι εταιρείες πτώχευαν και άλλες έπαιρναν τη θέση τους. Αυτά περιγράφει η έρευνα για το δίκτυο που οι αρχές συνδέουν με τον Άγγελο Γιαννακόπουλο και την υπόθεση φορολογικής απάτης των 100 εκατ. ευρώ. Και το ερώτημα για τη φορολογική διοίκηση είναι απλό: πώς επαναλαμβανόταν το ίδιο κόλπο κάτω από τη μύτη της, χωρίς να μπει εγκαίρως φρένο;
Η έρευνα της Ελληνικής Αστυνομίας για την υπόθεση φορολογικής απάτης των 100 εκατ. ευρώ ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2026 και οδήγησε σε 59 συλλήψεις. Ανάμεσα στους συλληφθέντες βρίσκεται ο Άγγελος Γιαννακόπουλος, ο επιχειρηματίας που συνδέεται με την αλυσίδα φούρνων «Το Χωριάτικο». Οι αστυνομικοί αναζητούσαν ποιος έκανε πραγματικά κουμάντο σε εκατοντάδες εταιρείες, πίσω από περισσότερους από 100 ανθρώπους που εμφανίζονταν ως ιδιοκτήτες και εκπρόσωποι.
Σύμφωνα με την έρευνα, αυτοί οι άνθρωποι έβαζαν το όνομά τους στα χαρτιά, ενώ άλλοι κρατούσαν τον έλεγχο. Όταν έπρεπε να καταβληθούν φόροι και δασμοί, η εταιρεία κήρυττε πτώχευση. Τα χρέη έμεναν απλήρωτα, αλλά η δουλειά συνεχιζόταν με άλλη εταιρεία. Το ερώτημα είναι πώς οι υπηρεσίες δεν ένωσαν νωρίτερα τα κομμάτια, ώστε να δουν ποιοι βρίσκονταν πίσω από τις συνεχείς αλλαγές.
Στη Ρόδο ο επιχειρηματίας ήλεγχε 35 beach bar και νυχτερινά κέντρα, μαζί με τοπικό συνεταίρο του, που επίσης συνελήφθη. Για να πάρουν τις θέσεις στις παραλίες, εταιρείες «φαντάσματα» κατέβαιναν στους διαγωνισμούς και πρόσφεραν ποσά πολύ πάνω από την αρχική τιμή.
Μια θέση έβγαινε, για παράδειγμα, στις 50.000 ευρώ και η εταιρεία έδινε 500.000 ευρώ. Οι υπόλοιποι έμεναν εκτός και εκείνη υπέγραφε σύμβαση για τρία χρόνια. Μόνο που, σύμφωνα με την έρευνα, πλήρωνε την πρώτη δόση και μετά σταματούσε. Όταν ο δήμος ζητούσε τα υπόλοιπα χρήματα, η εταιρεία πτώχευε.
Στον επόμενο διαγωνισμό εμφανιζόταν άλλη εταιρεία και διεκδικούσε ξανά τη θέση. Άλλο όνομα στα έγγραφα, άλλος εκπρόσωπος, αλλά, κατά τις αρχές, το ίδιο δίκτυο από πίσω. Σε αρκετές περιπτώσεις, σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο δήμος αναζητούσε τα χρωστούμενα όταν είχε τελειώσει η τριετία. Μέχρι τότε, η επιχείρηση είχε δουλέψει και είχε εισπράξει.
Πότε έβλεπε η εφορία ότι οι εταιρείες έκλειναν αφήνοντας χρέη;
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα για τις αρμόδιες υπηρεσίες. Γιατί δεν ζητούνταν νωρίτερα τα μισθώματα; Πότε έβλεπε η εφορία ότι οι εταιρείες έκλειναν αφήνοντας χρέη; Και τι έλεγχος γινόταν στους ανθρώπους που υπέγραφαν; Η επανάληψη του ίδιου κόλπου είναι αυτή που εκθέτει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και απαιτεί πλέον συγκεκριμένες απαντήσεις.
Οι λεπτομέρειες δείχνουν πόσο αναγκαίοι ήταν αυτοί οι έλεγχοι. Σύμφωνα με την έρευνα, στα χαρτιά εμφανίζονταν ανύπαρκτα πρόσωπα από την Κεντρική Ευρώπη, ακόμη και δύο άνδρες που είχαν πεθάνει. Σε strip club της Συγγρού, ιδιοκτήτης εμφανιζόταν ηλικιωμένος από τη Σαλαμίνα, ο οποίος ακούγεται σε καταγεγραμμένη συνομιλία να ζητά 1.000 ευρώ για να ζήσει.
Την ίδια ώρα, οι αρχές ψάχνουν πού πήγαιναν οι εισπράξεις. Σύμφωνα με πληροφορίες POS καταστημάτων ήταν συνδεδεμένα με τράπεζες στη Δανία, την Ισλανδία και τις Νήσους Κέιμαν. Τα χρήματα επέστρεφαν, κατά τις ίδιες πληροφορίες, στην Ελλάδα με εμβάσματα και επενδύονταν κυρίως σε ακίνητα. Αυτή η διαδρομή ερευνάται για ξέπλυμα χρήματος.
Με την υπόθεση συνδέονται και τα 950.000 ευρώ που δέσμευσε το Λιμενικό σε συνεργάτη του επιχειρηματία. Κατασχέθηκε επίσης ατζέντα που εξετάζεται ως «μαύρο ταμείο».
