Καλεσμένος στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι!», βρέθηκε το πρωί της Δευτέρας 5 Οκτωβρίου, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, όπου παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην Σίσσυ Χρηστίδου και τους συνεργάτες της.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην προσωπική του καριέρα, τα βήματά του στην υποκριτική και τη σκηνοθεσία, ενώ παράλληλα εστίασε στον ρόλο που έχει κληθεί να φέρει εις πέρας στη νέα σειρά του MEGA, «Κάμπινγκ».
Παράλληλα, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, μίλησε για την προσωπικότητά του, αποκαλύπτοντας το πώς ο ίδιος «βλέπει» τον εαυτό του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Δε με γοητεύει δυστυχώς, αλλά είναι ότι δυσκολεύομαι πολύ στην πραγματικότητα. Αυτό που με κρατάει είναι σίγουρα και η δειλία, αλλά νομίζω ότι με κρατάει και η ζωή μου έτσι όπως τη δόμησα, έτσι όπως την έφτιαξα. Και αυτή η ψευδαισθητική ζωή, μέσα από το θέατρο εννοώ. Κάπως όλες οι ανησυχίες εκτονώνονται μέσα σε αυτούς τους κόσμους που δεν είναι πραγματικοί βέβαια, αλλά για εμάς, για μένα είναι πραγματικοί, οπότε κάπως φεύγω συνέχεια, αλλά φεύγω μέσα σε αυτούς τους κόσμους. Δηλαδή όλη την ώρα είμαι και κάποιος άλλος», δήλωσε αρχικά σε σχέση με το πώς αντιμετωπίζει ο ίδιος την φυγή και την πιθανή ανάγκη της απομάκρυνσης από την καθημερινότητα.
Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος: «Δεν ξέρω αν θεωρώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη»
Σε άλλο σημείο της συζήτησης, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην προσωπικότητά του, εξηγώντας ότι μέχρι και σήμερα δεν μπορεί να χαρακτηρίσει τον εαυτό του ως «καλλιτέχνη»:
«Για να μην μοιάσω ξαφνικά σεμνότυφος, γιατί δεν είμαι καθόλου… Δεν ξέρω αν θεωρώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη. Δεν νομίζω ότι είμαι πολύ καλλιτέχνης. Είμαι ηθοποιός και, και τα τελευταία χρόνια προσπαθώ να σκηνοθετώ κιόλας, ενώ δε γνωρίζω να σκηνοθετώ... Δεν ξέρω πώς γίνεται. Γι’ αυτό και δεν μπορώ να ονομάσω τον εαυτό μου επαγγελματία σκηνοθέτη. Δεν είμαι επαγγελματίας σκηνοθέτης. Δεν είμαι καταρτισμένος, ούτε ξέρω ακριβώς να το κάνω…», ανέφερε αρχικά και πρόσθεσε:
«Ενώ θεωρώ τον εαυτό μου επαγγελματία ηθοποιό... Αν μου δώσεις κάτι, ξέρω πώς να το παίξω. Δεν έχει σημασία αν θα σ’ αρέσει, αν θα είναι καλό. Ξέρω πώς να το κάνω...».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην αποδοχή του κόσμου και στο χειροκρότημα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Φυσικά και θέλουμε το χειροκρότημα και την αποδοχή. Δυστυχώς αδιάκοπα και δυστυχώς αθεράπευτα. Δεν το εκτιμώ ιδιαίτερα. Δεν εκτιμώ ιδιαίτερα την περιοχή μου που ζητάει διαρκώς την αποδοχή. Θα έλεγα ότι δεν είναι απ’ τα πράγματα για τα οποία είμαι περήφανος ως άνθρωπος. Που έχω τόσο μεγάλη ανάγκη την αποδοχή και γι’ αυτό δυσκολεύομαι πάρα πολύ και με αυτό που λέγεται επιτυχία… Δεν είναι τρομερό όμως να κάνεις κάτι και να έχεις διαρκώς την ανάγκη οι άλλοι να σου λένε ‘μπράβο’. Δηλαδή, είσαι μεγάλος άνθρωπος, κοντεύω τα 50 και να πρέπει να μου λέει κάποιος ‘μπράβο, καλά το έκανε’».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dlwt5o1bu4nd?integrationId=40599y14juihe6ly}
