Όταν ένας άνθρωπος φεύγει από τη ζωή, ιδανικά τα μέλη της οικογένειάς του θα έπρεπε να ενώνονται για να διαχειριστούν το πένθος. Στην πράξη, όμως, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου οι συγγενείς καταλήγουν να συγκρούονται για οικονομικά και περιουσιακά ζητήματα, ιδιαίτερα όταν ο εκλιπών δεν είχε φροντίσει να αφήσει διαθήκη για την κληρονομιά.. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Moneywise, το 58% των ανθρώπων έχει βιώσει ή γνωρίζει κάποιον που έχει βιώσει οικογενειακή σύγκρουση λόγω απουσίας σχεδιασμού κληρονομιάς.
Όταν κάποιος δεν έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να καθορίσει τι θα απογίνει η περιουσία του μετά τον θάνατό του, αυξάνονται οι πιθανότητες να προκύψουν διαφωνίες μεταξύ των κληρονόμων. Παράλληλα, υπάρχει ο κίνδυνος η περιουσία να μην καταλήξει στα πρόσωπα που ο ίδιος ο εκλιπών θα επιθυμούσε.
Η υπόθεση με το φορτηγό
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Ντίλαν, του οποίου ο παππούς, Τζο, είχε εκφράσει επανειλημμένα στην οικογένεια την επιθυμία να του αφήσει το φορτηγό του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Τζο γνώριζε ότι ο εγγονός του είχε μόλις ξεκινήσει μια επιχείρηση στον κατασκευαστικό κλάδο και θεωρούσε πως το συγκεκριμένο όχημα θα μπορούσε να τον βοηθήσει να αναπτύξει τη δουλειά του. Για αρκετούς μήνες πριν από τον θάνατό του είχε αναφέρει στην οικογένεια ότι ήθελε το φορτηγό να περάσει στον Ντίλαν.
Ωστόσο, δεν κατέγραψε ποτέ αυτή την επιθυμία σε διαθήκη ή σε άλλο νομικά δεσμευτικό έγγραφο.
Ο Τζο είχε χάσει τη σύζυγό του και μοναδικό του παιδί ήταν ο γιος του, Πιτ. Καθώς δεν υπήρχε σχέδιο κληρονομικής διαδοχής, η περιουσία του πέρασε στον Πιτ βάσει της νομοθεσίας περί εξ αδιαθέτου διαδοχής. Μαζί με την υπόλοιπη περιουσία, ο Πιτ κληρονόμησε και το φορτηγό, το οποίο στη συνέχεια πούλησε.
Έτσι, ο Ντίλαν έμεινε χωρίς το όχημα που ο παππούς του είχε υποσχεθεί προφορικά ότι θα του άφηνε και άρχισε να αναρωτιέται εάν μπορούσε να διεκδικήσει νομικά το δικαίωμά του.
Η προφορική υπόσχεση δεν είναι αρκετή
Σύμφωνα με ειδικούς, μια προφορική υπόσχεση δεν αρκεί για να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο διανέμεται μια περιουσία μετά τον θάνατο.
Ο Φρεντ Τέιλορ, δικηγόρος και διευθύνων σύμβουλος της Bush & Taylor, P.C., εξηγεί ότι ακόμη και αν όλα τα μέλη της οικογένειας γνώριζαν την επιθυμία του παππού, αυτή δεν είναι απαραίτητα νομικά εκτελεστή εφόσον δεν είχε αποτυπωθεί σε διαθήκη ή άλλο δεσμευτικό έγγραφο.
Στο ίδιο πνεύμα, η Σάρα Οκάμπο, συνιδρύτρια και δικηγόρος με ειδίκευση στις διαδικασίες κληρονομικής διαδοχής της Ocampo Wiseman Law, σημειώνει ότι μετά τον θάνατο του κληρονομούμενου οι επιθυμίες του δεν μπορούν πλέον να επιβεβαιωθούν από τον ίδιο. Ως εκ τούτου, η περιουσία διανέμεται κατά κανόνα σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα που έχουν συνταχθεί ή, ελλείψει αυτών, σύμφωνα με τους νόμους περί εξ αδιαθέτου διαδοχής.
Η Κέρι Κόεν, δικηγόρος με ειδίκευση στον σχεδιασμό κληρονομιάς, επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη περίπτωση αναδεικνύει τη σημασία ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού. Όποιος θέλει να αφήσει συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο σε κάποιο πρόσωπο θα πρέπει να το προβλέψει με σαφήνεια και με το κατάλληλο νομικό εργαλείο. Διαφορετικά, ακόμη και μια επιθυμία που είναι γνωστή σε ολόκληρη την οικογένεια μπορεί να μην μπορεί να εφαρμοστεί νομικά.
Ο πατέρας κληρονόμησε το φορτηγό και μπορούσε να το πουλήσει
Στην περίπτωση του Ντίλαν, οι κανόνες της εξ αδιαθέτου διαδοχής έδωσαν την περιουσία στον Πιτ, ως τον πλησιέστερο κληρονόμο σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο.
Ο Φρεντ Τέιλορ υποστηρίζει ότι από τη στιγμή που ο Πιτ κληρονόμησε νόμιμα το φορτηγό, είχε και το δικαίωμα να το πουλήσει και να κρατήσει τα χρήματα, ακόμη κι αν η εξέλιξη αυτή ήταν αντίθετη με την προφορική επιθυμία του πατέρα του και άδικη στα μάτια του Ντίλαν.
Μια πιθανή λύση θα ήταν ο Ντίλαν να ζητήσει από τον πατέρα του να του διαθέσει μέρος των χρημάτων από την πώληση, ώστε να αποκτήσει ένα άλλο όχημα, υλοποιώντας με κάποιον τρόπο αυτό που ο παππούς του είχε αρχικά σχεδιάσει.
Ωστόσο, από τη στιγμή που ο Πιτ έχει ήδη πουλήσει το φορτηγό, δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει αυτή την επιθυμία μόνο και μόνο επειδή γνώριζε τι ήθελε ο πατέρας του.
Η συγκεκριμένη ιστορία καταδεικνύει πόσο σημαντικό είναι ο σχεδιασμός της κληρονομιάς να μην περιορίζεται σε προφορικές επιθυμίες. Χωρίς σαφή και νομικά έγκυρη καταγραφή, μια υπόσχεση που θεωρούνταν δεδομένη μέσα στην οικογένεια μπορεί τελικά να μην έχει καμία νομική ισχύ.
