Μόλις το ημερολόγιο γράψει 1η Σεπτεμβρίου, και το φθινόπωρο δώσει τα πρώτα του δείγματα, παρατηρείται μία σημαντική αλλαγή στην συμπεριφορά των ανθρώπων, οι οποίοι επιλέγουν πλέον συνειδητά να περάσουν μία βραδιά μέσα στο σπίτι, από ότι την κοινωνική αλληλεπίδραση σε κάποιον εξωτερικό χώρο.
Οι πιο χαμηλές θερμοκρασίες, οι ζεστές κάλτσες, τα αρωματικά κεριά και ο ζεστός καφές, φαντάζουν ως την ιδανική επιλογή για μία βραδιά που αποκτά σχεδόν μία… μαγική διάσταση.
Και αυτό μάλλον δεν είναι τυχαίο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το φθινόπωρο φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά την διάθεση των ανθρώπων, με τρόπο που μας κάνει να αναζητάμε την άνεση, την ασφάλεια και την ηρεμία του σπιτιού.
Οι υποχρεώσεις ξαφνικά αρχίζουν να αυξάνονται και η ιδέα για μία πλήρη «αποσύνδεση» από την πραγματικότητα φαντάζει σχεδόν ιδανική.
Γιατί το φθινόπωρο μας κάνει να «κλειστούμε» στο σπίτι;
Το καλοκαίρι είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις παραλίες, τις βόλτες και τις πολύωρες εξορμήσεις στην εξοχή και τη φύση, ενώ το φθινόπωρο μας δημιουργεί την ανάγκη για θαλπωρή και απομάκρυνση από τον εξωτερικό κόσμο.
Έτσι, ήδη από τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου, η ερώτηση «που θα πάμε το βράδυ», που συνοδεύει τις καλοκαιρινές μας αναμνήσεις, μετατρέπεται πολύ γρήγορα στο «φτιάχνω τσάι και κάθομαι στον καναπέ με την αγαπημένη μου κουβέρτα».
Πίσω όμως από αυτή την επιθυμία υπάρχει μία ουσιαστική εξήγηση που μας βοηθάει να κατανοήσουμε τι είναι αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει.
Η ζέστη του καλοκαιριού κουράζει και αυτό σημαίνει ότι η παρατεταμένη έκθεση του ανθρώπου σε υψηλές θερμοκρασίες, τον ήλιο και την κόπωση που αυτό προκαλεί, μας κάνει να αναζητούμε το ακριβώς αντίθετο.
Οι πιο δροσερές θερμοκρασίες και η αλλαγή στις ώρες που ο ήλιος κυριαρχεί, σηματοδοτούν μία αλλαγή στον ρυθμό της καθημερινότητας. Έτσι, το σπίτι πλέον μοιάζει και πάλι με καταφύγιο.
Το «φώλιασμα» στη γωνιά του καναπέ παρέα με την κουβέρτα μετατρέπεται σε ανάγκη.
Το ήσυχο και προστατευμένο περιβάλλον κάνει τον ανθρώπινο εγκέφαλο να ηρεμεί πλήρως, με αποτέλεσμα να επιλέγουμε την αποσύνδεση από τις τακτικές κοινωνικές συναναστροφές.
Μερικές φορές το φθινόπωρο ξεκινά από το μυαλό μας. Η εικόνα ενός «ζεστού» σπιτιού, η μυρωδιά από φρέσκα μπισκότα, τα ζεστά ροφήματα και η παχιά μοκέτα στο σαλόνι, δημιουργούν τις κατάλληλες εικόνες που είναι άμεσα συνδεδεμένες με το φθινόπωρο, και εικόνες που ενεργοποιούν στον εγκέφαλο ευχάριστους συνειρμούς και αναμνήσεις.
Η μνήμη μας άλλωστε έχει την τάση να αποθηκεύει πιο έντονα της όμορφες και cozy στιγμές, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τις πρακτικές δυσκολίες που μπορεί να δημιουργήσει μία βροχερή ημέρα.
Παράλληλα, μόλις το ημερολόγιο γράψει 1η Σεπτεμβρίου, τα social media μοιάζουν σαν να ετοιμάζουν μία ολόκληρη «εκστρατεία», με φωτογραφίες και βίντεο που μας κάνουν να προσμένουμε ακόμη περισσότερο το φθινόπωρο.
Ίσως τελικά, μετά από ένα καλοκαίρι γεμάτο αναμνήσεις, θάλασσες, ήλιο και ζέστη, το σώμα και το μυαλό μας απολαμβάνουν περισσότερο την ιδέα μίας ήρεμης περιόδου.
Το φθινόπωρο, προσφέρει την ιδανική ευκαιρία για μία πλήρη αποσύνδεση και ο εγκέφαλός μας αναζητά την θαλπωρή και την ηρεμία.
Πηγή: rnd.de
