Συνέντευξη στην κάμερα της εκπομπής «Happy Day» και την δημοσιογράφο Όλγα Λαφαζάνη, παραχώρησε η Μίρκα Παπακωνσταντίνου.
Η γνωστή ηθοποιός κατά τη διάρκεια της συζήτησης, αναφέρθηκε με χιούμορ στην σειρά που πρωταγωνιστεί, «Το Σόι Σου», και για τον εκκεντρικό ρόλο της «Αλεξάνδρας» που ενσαρκώνει.
Παράλληλα, με αφορμή τη συζήτηση στάθηκε ιδιαίτερα στον χαρακτήρα της και στον τρόπο με τον οποίο αντιδρά σε καταστάσεις της καθημερινότητας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η ίδια αναφέρθηκε στον εαυτό της ως «ανασφαλές παιδί», ενώ μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στην οικογένειά της και την αγάπη της μητέρας της.
Σε ό,τι αφορά την προσωπικότητά της και τον χαρακτήρα της μεγαλώνοντας, η ηθοποιός δεν δίστασε να παραδεχτεί ότι μέχρι και σήμερα μπορεί να την κυριεύουν ανασφάλειες: «Δεν έχω πει ποτέ στη ζωή μου ότι «αξίζω». Έχω αναρίθμητες ανασφάλειες για χιλιάδες πράγματα. Τα κατάλοιπα ή ό,τι φέρεις από μικρός… Ήμουν ανασφαλές και κομπλεξικό παιδί. Και εσωστρεφές. Ακόμη και τώρα είμαι. Έρχονται ανασφάλειες τις προ εφηβείας. Βλέπω τον εαυτό μου όταν πιέζομαι, λέω να ανοίξω μία πόρτα να φύγω; Πρώτων δεν γίνεται και δεν πρέπει!».
Με αφορμή μάλιστα την τοποθέτησή της, παραδέχτηκε ότι όταν έδινε εξετάσεις στο εθνικό θέατρο, την ώρα της ερμηνείας της έτρεξε προς την έξοδο και έφυγε: « Αισθάνθηκα γελοιωδέστατη, που ήμουν, αλλά δεν υπήρχε λόγος να το νιώσω εκείνη την ώρα…. Έφυγα!».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dinagw5a8cbd?integrationId=40599y14juihe6ly}
Στο ερώτημα της δημοσιογράφου σχετικά με το αν έχει εμπιστευτεί ειδικό για να αντιμετωπίσει την αντίδραση αυτή, τόνισε με χιούμορ: «Προτροπή είναι αυτή… Δίκιο έχεις… Με έδιωξε ο άνθρωπος. Δεν θέλω να τα λέω αυτά για τους ανθρώπους».
Σε ό,τι αφορά την οικογένειά της, μίλησε για την αγάπη της μητέρας της και την σχέση που είχε με την κατά οκτώ χρόνια μεγαλύτερη αδερφή της: «Είχα μία τρομακτική επιβεβαίωση και λατρεία από τη μητέρα μου. Όλη αυτή η λατρεία της μητέρας μου ήταν εξοργιστική γιατί ξεχώριζε. Έλεγε: «Αυτό είναι του παιδιού». Ίσως επειδή ήμουν λίγο φιλάσθενο και με είχε υπό την προστασία της που έφτανε σε σημείο… Η αδερφή μου νομίζω το έζησε όλο αυτό, αντί για ζήλεια με απίστευτη περιφρόνηση. Είχαμε και διαφορά οκτώ χρόνια… Ήμουν αντιπαθέστατο παιδί. Πήγαινε το κορίτσι ραντεβού και έλεγα ότι θα πάω μαζί και έλεγε η μάνα μου «Παρ’ το μαζί». Είχαμε όμως καλές σχέσεις. Ο πατέρας μου, δεν ξέρω αν το έχω κληρονομήσει, είχε ένα βαθύ χιούμορ».
