Η ιστορία ενός 16χρονου που αρνείται να δίνει κάθε εβδομάδα 50 δολάρια στον πατέρα του από την πρώτη του δουλειά δεν είναι απλώς ένα οικογενειακό περιστατικό, αλλά μια περίπτωση ορίων, ευθύνης και ωριμότητας.
Ο έφηβος ξεκίνησε να εργάζεται μετά από μεγάλη προσπάθεια, με στόχο να αποταμιεύσει χρήματα και να χτίσει ένα καλύτερο μέλλον.
Στην αρχή, η σχέση με τον πατέρα του ήταν συνεργατική. Ο πατέρας τον μετέφερε στη δουλειά και εκείνος συνέβαλλε στα έξοδα μετακίνησης. Όμως σταδιακά, αυτή η συμφωνία άλλαξε. Οι απαιτήσεις αυξήθηκαν και ο πατέρας του, όταν δεν είχε πλέον δουλειά, άρχισε να ζητά σταθερά χρήματα κάθε εβδομάδα, μετατρέποντας την οικονομική βοήθεια σε υποχρέωση.
Ο 16χρονος δεν αρνήθηκε από εγωισμό, όπως εξηγεί, αλλά από ανάγκη να προστατεύσει τον κόπο του και τον στόχο του. Όπως τονίζει, δεν θεωρεί σωστό να καλύπτει τα έξοδα ενός ενήλικα, ειδικά όταν ο ίδιος βρίσκεται ακόμα στην αρχή της ζωής του. Υποστηρίζει ότι η δουλειά του δεν πρέπει να γίνει «οικογενειακό ταμείο», αλλά ένα μέσο προσωπικής εξέλιξης.
Παράλληλα, θέτει ένα σημαντικό ερώτημα: αν η οικογένεια τα κατάφερνε πριν εκείνος βρει δουλειά, γιατί τώρα θεωρείται δεδομένο ότι πρέπει να συνεισφέρει τόσο σημαντικά;
Η στάση του δεν σημαίνει ότι δεν θέλει να βοηθήσει, αλλά ότι αρνείται να πάρει έναν ρόλο που δεν του ανήκει. Σε μια οικογένεια, η στήριξη πρέπει να είναι αμφίδρομη, αλλά όχι εις βάρος της εξέλιξης ενός παιδιού. Ο ίδιος επιλέγει να βάλει όρια, διατηρώντας σεβασμό αλλά και αυτοπροστασία, με την απόφασή του να αναδεικνύει πως η ενηλικίωση δεν αφορά μόνο την εργασία, αλλά και την ικανότητα να λες «όχι» όταν κάτι ξεπερνά τα όριά σου.
Βέβαια, πρόκειται για μια περίπτωση που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και σχόλια στο διαδίκτυο. Πολλοί τον επαίνεσαν ενώ άλλοι άσκησαν αρνητική κριτική εναντίον του.
«Δεν είναι δική σου ευθύνη να χρηματοδοτείς τον 53χρονο πατέρα σου. Το γεγονός ότι απαιτεί 50 δολάρια την εβδομάδα για βενζίνη ενώ εσύ εργάζεσαι σε μια δουλειά μερικής απασχόλησης σε fast food είναι οικονομική απάτη. Ουσιαστικά σε χρεώνει έναν ''φόρο επιτυχίας'' επειδή έχεις δουλειά» έγραψε ένας.
«Είσαι παιδί, κυριολεκτικά στα μάτια του νόμου είσαι το εξαρτώμενο μέλος. Ωστόσο, το να έχεις δίκιο δεν σε κάνει έξυπνο. Μίλα με τον διευθυντή σου στη δουλειά και κάνε τον να καταλάβει την κατάσταση και δες αν υπάρχουν συνάδελφοι που μοιράζονται τις βάρδιές σου και θα ήταν πρόθυμοι να πάρουν το αυτοκίνητο μαζί τους ενώ εσύ μαζεύεις χρήματα για ένα αυτοκίνητο. Μην λες στον μπαμπά σου ότι νιώθεις ότι πρέπει να τον φροντίζεις σαν παιδί» έγραψε ένας άλλος.
Πηγή amp.cheezburger.com
