Συνέντευξη στο περιοδικό Vogue Greece Μαρτίου, παραχώρησε η Ζέτα Μακρυπούλια μιλώντας για την καριέρα της και τις περιόδους έντονης πίεσης που βίωσε από τα μέσα ενημέρωση.
Η γνωστή παρουσιάστρια, φαίνεται πως αναφέρθηκε σε ορισμένες πτυχές της καριέρας της και στην περίοδο που επέλεξε να αποστασιοποιηθεί, καθώς δεχόταν έντονη πίεση από τα μέσα.
Απόσπασμα της συνέντευξης προβλήθηκε την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου στην εκπομπή «Happy Day», όπου παρουσιάστηκαν όσα ανέφερε τόσο για την προσωπική – όσο και την επαγγελματική της ζωή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο δημοσιογράφος της εκπομπής διάβασε ένα απόσπασμα από την απάντηση που έδωσε η Ζέτα Μακρυπούλια στην ερώτηση: «Στη διαδρομή σας, ήρθατε πολλές φορές αντιμέτωπη και με την κακή πτυχή της δημοσιότητα, με τον άγριο κιτρινισμό ων media που ενυπάρχει στο star system, πώς το αντιμετωπίσατε;».
Η απάντηση της Ζέτας Μακρυπούλια
Η γνωστή παρουσιάστρια απαντώντας στο παραπάνω ερώτημα, θέλησε να διευκρινίσει πως κατά τη διάρκεια της καριέρας της πολλές ιστορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, ήταν προϊόν φαντασίας και όχι πραγματικά γεγονότα:
«Πράγματι, πολλές ιστορίες επιστημονικής φαντασίας έχουν ειπωθεί για εμένα. Πολλές φτιαχτές ιστορίες έχουν γεννηθεί γύρω από το πρόσωπό μου. Ένιωσα πολλές φορές να παίζουν με τα νεύρα μου οι άνθρωποι των media, να με στήνουν στον τοίχο σαν να περιμένουν να θυμώσω, να με δουν στεναχωρημένη. Το αντιμετώπισα με σιωπή, κλείστηκα για καιρό στο σπίτι μου, άρχισα να παθαίνω κρίσεις πανικού σε σημείο που ήθελα να σταματήσω όλες μου τις εργασίες. Δεν σας κρύβω ότι υπήρξαν περίοδοι που ένιωσα πραγματικά φόβο από το κυνηγητό των παπαράτσι».
Μάλιστα, σε άλλο σημείο αποκάλυψε πως όταν είχε αντιληφθεί πως άνθρωποι των media βρισκόντουσαν κάτω από το σπίτι της, απευθύνθηκε στο αστυνομικό τμήμα: «Έφτασα μέχρι και το αστυνομικό τμήμα, όταν κατάλαβα ότι κάποιοι με παρακολουθούσαν χωρίς να γνωρίζω ποιοι ήταν και γιατί. Για ένα διάστημα μάλιστα, υπήρχε και ένας επίμονος τύπος που δεν ήξερα αν αυτός που με παρακολουθεί ήταν θαυμαστής ή δημοσιογράφος. Θυμάμαι ανθρώπους να ξενυχτούν έξω από το σπίτι μου, παρακολουθώντας ποιος βγαίνει και ποιος μπαίνει. Ήταν μια εμπειρία τρομακτική, ιδίως τις περιόδους που ζούσα μόνη μου. Είπα ως «εδώ». Πήρα απόσταση, άρχισα να βλέπω αλλιώς τα πράγματα. Αναρωτήθηκα, πόσοι νοιάζονται τόσο; Κατάλαβα ότι αυτό εξυπηρετεί ένα σύστημα, όχι τη ζωή, και η ζωή είναι κάτι άλλο».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dgjl2hrf4wvt?integrationId=40599y14juihe6ly}
