Καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno», βρέθηκε το πρωί της Πέμπτης 22 Ιανουαρίου, η Μαίρη Βιδάλη, όπου και παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην Φαίη Σκορδά και τους συνεργάτες της.
Η γνωστή ηθοποιός, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, αναφέρθηκε στην απώλεια του γιου της και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά της. Ωστόσο εξηγεί πως την βοηθάει η πίστη της ανάγκη της να αισθάνεται ότι ο γιος της είναι καλά.
Όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πώς είναι η ίδια όλο αυτό το διάστημα απάντησε συγκινημένη: «Είμαι καλά. Είμαι καλά γιατί πιστεύω. Η πίστη βοηθάει πάρα πολύ. Απορώ πώς μπορούν να ξεπεράσουν ένα τέτοιο γεγονός, όπως εγώ στη ζωή μου, αν δεν έχουν πίστη. Δεν ξέρω. Δεν θα μπορούσα να το αντέξω. Πίστευα πάντα, αλλά τώρα ακόμα περισσότερο και με βοηθάει πάρα πολύ».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Μαίρη Βιδάλη για την απώλεια του γιου της
Και συνέχισε για να αναφερθεί στην εξοικείωση που έχει με την έννοια του αποχωρισμού: «Με βοηθάει και ένα άλλο στοιχείο. Από πάρα πολύ μικρή - και τώρα - έχω εξοικειωθεί με την έννοια του αποχωρισμού. Εννοώ του ζωντανού αποχωρισμού από αγαπημένους ανθρώπους. Λένε ότι ο ζωντανός αποχωρισμός δεν έχει παρηγοριά. Έχει. Ότι οι άνθρωποι μπορεί να είναι μακριά σου από επιλογή τους ή από καταστάσεις, αλλά είναι καλά. Είναι σημαντικό αυτό. Γιατί όταν αγαπάς αυτό σε νοιάζει, να είναι καλά ο άλλος που αγαπάς. Σκέφτομαι ότι είναι καλά».
Σε δεύτερο χρόνο, όλο αυτό το διάστημα έχει στο πλευρό της την κόρη της, τους φίλους και τους συγγενείς της, που της έχουν σταθεί: «Δεν έχω κάποιον πνευματικό. Είμαι μόνη μου. Ζω εντελώς μόνη μου 2,5 χρόνια, αλλά δεν είμαι ποτέ μόνη μου αφού έχω τα παιδιά μου, την κόρη μου εννοώ, και του φίλους μου, τους συνεργάτες μου. Μου στάθηκε πάρα πολύ ο κλάδος. Δεν το περίμενα τόσο πολύ, γιατί ακόμα και άνθρωποι που δεν τους γνώριζα και δεν είχα φιλία μαζί τους, μου στάθηκαν πάρα πολύ. Νιώθω ευγνωμοσύνη και θα νιώθω πάντα για αυτή την περίοδο της ζωής μου».
Με αφορμή την ολοκλήρωση ενός χρόνου από την ημέρα της απώλειας του γιου της, η Μαίρη Βιδάλη εξομολογήθηκε: «Για εσάς έχει περάσει ένας χρόνος. Για εμένα και για την κόρη μου δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα. Και κάποια φίλη που έχει χάσει το παιδί της εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μου είπε «μετά τα 20 χρόνια θα είναι πιο εύκολο». Δεν υπάρχει χρόνος για εμάς. Πέρασε ο χρόνος, έκλεισε ο χρόνος προχθές, αλλά για εμάς είναι σαν χθες. Και εύχομαι κανένας να μην το ζήσει αυτό. Πάνω απ' όλα βοηθάει η πίστη».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dfv1ttsakz41?integrationId=40599y14juihe6ly}
