Το απόγευμα της Παρασκευής, 26 Σεπτεμβρίου, η ευρέως γνωστή Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη, βρέθηκε στον καναπέ του «Στούντιο 4», όπου και παραχώρησε μια αποκαλυπτική και ειλικρινή συνέντευξη στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.
Πιο συγκεκριμένα, η εμβληματική σκηνοθέτις, σεναριογράφος και παραγωγός του κινηματογράφου, αναφέρθηκε στη νέα της ταινία που κυκλοφόρησε στις αίθουσες εχθές, στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια γυναίκα στον χώρο, ενώ εξέφρασε και την αγάπη της για την Ελλάδα!
Η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη στον καναπέ του «Στούντιο 4»
Αναλυτικότερα λοιπόν, η ίδια, αναφέρθηκε στην νέα της κινηματογραφική ταινία, η οποία γυρίστηκε στην Σκωτία και είναι βασισμένη σε μυθιστόρημα. Ενώ, σε δεύτερο χρόνο ωστόσο, η συζήτηση στράφηκε προς την πορεία της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη στον εν λόγω χώρο, ενώ μεταξύ άλλων, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Είναι δέκα φορές πιο δύσκολα (στον χώρο του κινηματογράφου και της παραγωγής ταινιών) για μια γυναίκα. Γιατί νομίζω, πως για το είδος ταινιών που με ενδιαφέρει να κάνω, που δεν είναι ρομαντικές comedy, που κάπως μας έχουν κοινοποιήσει (με το συγκεκριμένο είδος παραγωγής, τις γυναίκες) με κάποιον τρόπο, ιστορικά στο σινεμά. Τώρα είναι πολύ καλύτερα», ανέφερε αρχικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Και συνέχισε λέγοντας: «Στη δικιά μου γενιά, ήταν πολύ πιο δύσκολο. Πολύ πιο εύκολο για εμένα επειδή σπούδασα στην Αμερική και γενικώς, είναι αρκετά αξιοκρατικά τα πράγματα: στο πανεπιστήμιο, στη σχολή κινηματογράφου, στο ανεξάρτητο σινεμά… Αλλά από τη στιγμή που αποφασίζεις να κάνεις «ταινία είδους» και κάθε ταινία μου είναι εντελώς διαφορετική και στη γλώσσα και στο περιεχόμενο και στις ιστορίες που με ενδιαφέρει να κάνω. Επίσης, κάνω πολύ σπάνια ταινίες. Είναι δύσκολο να κατακτήσω την ίδια εμπιστοσύνη που κάποιος άντρας σκηνοθέτης θα είχε αυτόματα».
Στο για ποιο λόγο συμβαίνει αυτός ο διαχωρισμός, η παραγωγός απάντησε πως πρόκειται για στερεότυπο, με κάποια βελτίωση ωστόσο τα τελευταία χρόνια: «Εϊναι πολύ καλύτερα τα τελευταία 10 χρόνια. Το αισθανόμαστε όλες. Αλλά υπάρχει και πάλι αυτό το «αόρατο ταβάνι». Το αισθάνεσαι», ανέφερε και έσπευσε να προσθέσει:
«Δεν είναι κάτι που μιλάει κανείς γι’ αυτό. Απλώς υπάρχει πάντα μια δυσπιστία. Η πρώτη ταινία που έκανα ήταν και η φοιτητική μου… ήταν επιστημονικής φαντασίας, ήταν ταινία δρόμου, μια ταινία είδους και την τελείωσε το 2001. Αν εκείνη την εποχή, την είχε κάνει κάποιος «όχι γυναίκα» νομίζω, θα ήταν πολύ πιο απλό να πάρω προτάσεις, να κάνω μια άλλη ταινία, με λίγο καλύτερο προϋπολογισμό».
Αναφορικά ωστόσο με την Ελλάδα και τα συναισθήματα που τρέφει για αυτή, η παραγωγός, ανέφερε, πως είναι βαθιά δεμένη με την χώρα και ότι αν οι συνθήκες το επέτρεπαν θα ζούσε εδώ: «Δεν μπορεί κανείς, νομίζω, να ξεπεράσει την Ελλάδα. Είναι μια χώρα που μας πληγώνει, συνέχεια, με πολλούς τρόπους και ειδικά εμάς, τους κινηματογραφιστές. Ταυτόχρονα, για εμένα, επειδή έχω ταξιδέψει αρκετά και πια στην ηλικία μου, μπορώ να πω ότι (η Ελλάδα), είναι η ομορφότερη χώρα στον κόσμο».
Πρόσθεσε μάλιστα, πως η ίδια με τον σύντροφό της, είναι συχνά στην Ελλάδα: «Όταν δεν έχουμε γύρισμα, είμαστε στην Ελλάδα. Ο σύντροφός μου είναι «φανατικός Έλληνας, αν μπορούσαμε να βγάλουμε εδώ πέρα τα προς το ζην, θα μέναμε μόνιμα στη Σύρο».
«Αισθάνομαι τυχερή όταν ξέρω ποια θέλω να είναι η επόμενη ταινία που θέλω να κάνω», ανέφερε μεταξύ άλλων η παραγωγός.
Δείτε το βίντεο:
{https://exchange.glomex.com/video/v-dd2tgj0wqrmh?integrationId=40599y14juihe6ly}
