Επιλέγοντας κάποιες εκθέσεις για τους Αθηναίους που θα παραμείνουν «εντός των τειχών», το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων προτείνει:
«Το θρησκευτικό έργο του Πολύκλειτου Ρέγκου»
Στην περιοδική έκθεση του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου αναδύεται το θρησκευτικό έργο του Πολύκλειτου Ρέγκου (Νάξος 1903-Θεσσαλονίκη 1984). Καλλιτέχνης με πλούσιο κοσμικό έργο, ανανέωσε παράλληλα την ιστορική παράδοση της βυζαντινής τέχνης, αγιογραφώντας με το προσωπικό ιδίωμά του μνημεία με ειδικό ιστορικό βάρος, όπως ο Άγιος Δημήτριος Θεσσαλονίκης.
Παρουσιάζονται 120 έργα από όλες τις ζωγραφικές περιόδους του θρησκευτικού έργου του και σε όλες τις τεχνικές που υπηρέτησε: Τοιχογραφίες, φορητές εικόνες, μακέτες εκκλησιαστικών παραγγελιών, χαρακτικά, έργα σε αυγοτέμπερα. Η έκθεση πλαισιώνεται με φωτογραφικό και αρχειακό υλικό που φωτίζει το αγιογραφικό έργο του Ρέγκου.
«Επιτάφιος Θρήνος-Εννέα Παραλλαγές»
Μία επαναπροσέγγιση της απώλειας και του πένθους με σημερινή και προσωπική ματιά του Γιάννη Κονταράτου είναι αυτή η έκθεση στην Εθνική Βιβλιοθήκη.
Στη δική του εκδοχή για τον Επιτάφιο Θρήνο, ο ζωγράφος επέλεξε, από τη σχετική θρησκευτική εικονογραφία, μόνο δύο ή τρεις από τις γυναικείες μορφές που καλύπτουν ή σκύβουν πάνω από το αποκαθηλωμένο σώμα του Χριστού και τις ενέταξε σε ενιαίο χρωματικό φόντο, κάθε φορά σε διαφορετικές θέσεις, με αποσπασματικά αποτυπωμένα μέλη του Νεκρού ανάμεσά τους.
Τα έργα εμπνέονται από το φρέσκο που ζωγράφισε ο Τζόττο (περ. 1267-1337) στο Παρεκκλήσιο της Αρένας στην Πάδοβα, αλλά και από το σχέδιο που έφτιαξε ο Eνγκρ (1780-1867) λίγες ημέρες πριν από τον θάνατό του το 1867, αντιγράφοντας μία αναπαραγωγή του προηγούμενου, που απόκειται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας.
Η έκθεση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του του Φίλιππου Τσιμπόγλου, γενικού διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν λίγους μήνες, τον Φεβρουάριο του 2023.
Κατερίνα Χρηστίδη «Εκεί έχουμε βρεθεί»
Στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, η Κατερίνα Χρηστίδη διερευνά έναν άγνωστο κόσμο, ασταθών σχέσεων, μεταξύ της φιγούρας και του περιβάλλοντος, όπως της αποκαλύπτεται από την καλλιτεχνική διεργασία. Οι χώροι που ζωγραφίζει είναι αινιγματικοί και απροσπέλαστοι.
Η αθηναϊκή έκθεση της ζωγράφου που ζει στο Παρίσι περιλαμβάνει μία επιλογή έργων της από το 2005 έως σήμερα.
Μεγάλα σχέδια με κάρβουνο σε καμβά, σχέδια με τις καθημερινές εμπειρίες της, σχέδια προετοιμασίας, «τηλεφωνικά σχέδια», κάποια λάδια σε καμβά και μία σύνθεση με τρισδιάστατες χάρτινες φιγούρες.
Ύστερα από πολλές αμφιβολίες και ταλαντεύσεις καταλήγεις στο συμπέρασμα πως αυτό που βλέπεις είναι ένα παιχνίδι ισορροπίας ανάμεσα στο συνειδητό και το υποσυνείδητο, στο πραγματικό και το φανταστικό, όπως σημειώνει ο επιμελητής της έκθεσης, Χριστόφορος Μαρίνος.
Μοdern Love
H έκθεση Modern Love, που φιλοξενείται στο ΕΜΣΤ, θέτει ερωτήματα για την αγάπη «στα Χρόνια της Ψυχρής Οικειότητας», το συναίσθημα και τις κοινωνικές σχέσεις, όπως αυτές έχουν μετασχηματιστεί από την ψηφιακή τεχνολογία και τη σύγχρονη οικονομία.
Οι 24 καλλιτέχνες από 14 χώρες που συμμετέχουν στην έκθεση διερευνούν πώς η εμπειρία του εικονικού καταλύει τα όρια μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου.
«Διονύσιος Σολωμός…δύο φλόγες…Μανώλης Χάρος»
Στον ωραίο κήπο της Γενναδίου Βιβλιοθήκης, στην πτέρυγα Ιωάννη Μακρυγιάννη, φιλοξενείται η έκθεση του Μανώλη Χάρου όπως την εμπνεύστηκε από την ανάγνωση του εμβληματικού έργου του Διονύσιου Σολωμού «Διάλογος».
Έκρηξη χρωμάτων, το κόκκινο της φωτιάς και του αίματος, το μπλε της θάλασσας, άλλοτε ήρεμη κι άλλοτε ανταριασμένη, το φωτεινό φεγγάρι στον σκοτεινιασμένο ουρανό, είναι ο εικαστικός διάλογος του ζωγράφου με τον Διονύσιο Σολωμό, σε μία προσπάθεια να επισκεφτούμε και να ξανασκεφτούμε «με μία φλόγα στην καρδιά και μία στο νου» το έργο του εθνικού ποιητή, ιδίως το πρώιμο έργο που παρήγαγε μετά την επιστροφή του από τις σπουδές του στην Ιταλία.
Το κέντρο βάρους της έκθεσης είναι τα έργα ζωγραφικής μεγάλων διαστάσεων και χαρακτικά του εικαστικού, τα οποία πλαισιώνονται με χειρόγραφα του Διονύσιου Σολωμού, σπάνιες εκδόσεις και υλικό (έντυπα βιβλία, περιοδικός τύπος, επιστολές, μεταφράσεις) από τις συλλογές της Γενναδείου Βιβλιοθήκης και άλλων φορέων.
Μία επίσκεψη στο Μουσείο της Βραυρώνας
Αφιερωμένο στη θεά του κυνηγιού, ένα από τα ωραιότερα αρχαιολογικά μουσεία, όπως και ο περιβάλλων χώρος του, βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα, στην ανατολική Αττική. Το Μουσείο της Βραυρώνας χτίστηκε το 1962, σε απόσταση περίπου 200 μ. από τον αρχαιολογικό χώρο, σύμφωνα με τα σχέδια του αρχιτέκτονα Γ. Φωτιάδη.
Μέσα από τη μόνιμη έκθεση παρουσιάζεται η λειτουργία του ιερού της Βραυρωνίας Αρτέμιδας, ενός από τα σημαντικότερα της Αττικής, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται η ιστορία της ευρύτερης περιοχής της Μεσογαίας.
Ανάμεσα στα εντυπωσιακά εκθέματα, τα πολυάριθμα αγαλμάτια μικρών αγοριών και κοριτσιών, γνωστά ως άρκτοι, στην υπηρεσία της θεάς καθώς η Άρτεμις ήταν προστάτιδα του τοκετού και των παιδιών.
