Ο Νίκος Βέρτης μίλησε για το πρόσφατο περιστατικό με τον έλεγχο της Αστυνομίας σε νυχτερινό κέντρο της Θεσσαλονίκης και την έντονη αντίδρασή του από την πίστα.
Με συνέντευξή του στο περιοδικό ΟΚ! ο Νίκος Βέρτης εξηγεί πως δεν ήταν ο έλεγχος αυτός καθ’ αυτός που τον ενόχλησε όσο οι «ψευδείς» καταγγελίες που εκείνο το βράδυ έπεφταν βροχή.
Αναλυτικά όσα είπε ο Νίκος Βέρτης στο περιοδικό ΟΚ!:
Μια και το αναφέρεις, η αλήθεια είναι με παραξένεψε η αντίδρασή σου στην έφοδο της Αστυνομίας. Σε έχω για ιδιαίτερα ψύχραιμο άνθρωπο.
Αναλαμβάνω τις ευθύνες μου και στο λάθος και στο σωστό. Όπως να υψώνω το ανάστημά μου όταν κάτι με πνίγει. Έτσι με έμαθαν οι γονείς μου. Αν είμαι λάθος, να με διορθώσει κάποιος και να μου πει: «Νίκο έχεις άδικο». Την παρατήρηση την έκανα σε μια παρέα φίλων μου από την Ολλανδία που κάθονταν μπροστά μου.
Όχι σε όλο το μαγαζί. Εκείνο το βράδυ η Αστυνομία ήρθε, αν δεν κάνω λάθος, τέσσερις φορές. Έρχεται στις 12:00, κάνει την ηχομέτρηση, φεύγει. Μετά από μια-δυο ώρες, ξαναέρχονται. Δεν λέμε κάτι.
Γιατί καλά κάνουν και έρχονται για ελέγχους, δεν έχουμε εμποδίσει ποτέ κανέναν. Όμως όταν ο ίδιος έλεγχος συνεχίζεται κάθε μία ώρα, αρχίζει το σκηνικό και ξεφεύγει από τα όρια της λογικής. Το βλέπεις και ως επιλεκτική δικαιοσύνη. Γιατί έρχεσαι τόσο επίμονα μόνο σε μένα;
Άρα θεωρείς ότι έγινε μια στοχευμένη κίνηση εναντίον σου;
Ποτέ δεν αρνήθηκε κάνεις μας οποιοδήποτε έλεγχο τόσα χρόνια, όμως όταν αυτό αρχίζει και γίνεται επίμονο και εμμονικό, κάνει ζημιά στην διασκέδαση του κόσμου και στην καλή λειτουργία της κάθε παραγωγής ή διοργάνωσης.
Σε φτάνουν στα ανθρώπινα όριά σου. Σου δίνω ένα παράδειγμα. Σκέψου απλά να είσαι στο σπίτι σου και κάποιος να σε παίρνει τηλέφωνο επίμονα και να ρωτάει για τον κύριο τάδε ενώ δεν είσαι αυτός.
Ύστερα από λίγο και αφού του έχεις αποδείξει και του έχεις εξηγήσει πως δεν είσαι αυτός ο τάδε, να ξαναπαίρνει τηλέφωνο, να του εξηγείς ξανά πως κάνει λάθος, να το βλέπει και ο ίδιος, να συμφωνεί και μετά από λίγο να ξαναπαίρνει τηλέφωνο να ρωτάει τα ίδια. Πόσες φορές θα άντεχες μέχρι να σε ενοχλούσε; Ακόμα και οι ίδιοι οι αστυνομικοί που ήρθαν τόσες φορές είχαν αγανακτήσει από τις ασταμάτητες καταγγελίες εκείνο το βράδυ.
ε έναν χώρο που απέχει χιλιόμετρα από τα σπίτια ο ήχος δεν ενοχλεί κανέναν. Τα αεροπλάνα που προσγειώνονται δίπλα παράγουν πολλαπλάσια ντεσιμπέλ. Παρεξηγήθηκε αυτό που είπα για την Αστυνομία.
Δεν έχω θέμα με τους ανθρώπους αυτούς. Ειδικά η Ομάδα Δίας, κάνει ηρωική δουλειά. Όταν όμως το Τμήμα δέχεται 100 κλήσεις- μαϊμού σε ένα βράδυ και έρχεται ανά μία ώρα, γίνεται ενοχλητικό, κυρίως για τους θαμώνες. Μετά την τρίτη έφοδο εκείνο το βράδυ, ο κόσμος άρχισε να παραπονιέται έντονα, κάποιοι ζητούσαν τον λογαριασμό για να φύγουν.
Έχεις μετανιώσει για την αντίδρασή σου;
Για το μόνο που μετανιώνω είναι που κλώτσησα τα λουλούδια από τα νεύρα μου. Άνθρωπος είμαι. Ποιος από μας δεν έχει νευριάσει;
Ο σοφός άνθρωπος δεν δείχνει τον εκνευρισμό του ποτέ. Εγώ, δυστυχώς, δεν είμαι τόσο σοφός, ένας τραγουδιστής είμαι. Αυτό που δεν φάνηκε, όμως, είναι ότι ο κόσμος από κάτω είχε αγανακτήσει πιο πολύ από εμένα.
Το ότι σταμάτησα εκείνη τη στιγμή το πρόγραμμα και άρχισα να τους μιλάω μπορεί να λειτούργησε και πυροσβεστικά απέναντι στον θυμό κάποιων πελατών που φώναζαν.
Θεωρείς ότι έχεις εχθρούς που θέλουν να σε βλάψουν;
Όχι. Ίσως υπάρχουν κάποιοι κακόβουλοι άνθρωποι που προσπαθούν με αυτό τον τρόπο να με μειώσουν καλλιτεχνικά. Δεν θεωρώ ότι είμαι κακός άνθρωπος -ούτε άγιος δηλώνω.
Δυστυχώς, έγινε ό,τι έγινε δημόσια, το είδε όλος ο κόσμος, πολλοί το παρεξήγησαν. Εκείνοι που είπαν ότι ο «Βέρτης δεν δέχεται ελέγχους» δεν ξέρουν τι έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια.
Έχω μετρήσει πάνω από 200 μηνύσεις και αγωγές, δεν έχει δεχτεί κανείς περισσότερους ελέγχους στην Ελλάδα από ό,τι εγώ – ο δεύτερος δεν αγγίζει ούτε το 10%. Και τόσο καιρό δεν έχω μιλήσει, ούτε θα το ξανακάνω. Ό,τι και να μου λένε από εδώ και πέρα θα γυρίζω το άλλο μάγουλο.
Χίλια πράγματα να μου πουν, την άποψή μου τη λέω τώρα -που μπορεί να μην είναι και η σωστή- και δεν θα την ξαναπώ. Από εδώ και πέρα μόνο θα τραγουδάω, όπως έκανα πάντα.
Αυτή τη φορά, όμως, όλοι οι άνθρωποι γύρω μου μου είπαν «πρέπει επιτέλους να μιλήσεις». Δυστυχώς, στεναχωρήθηκα με κάποιους φίλους δημοσιογράφους.
Με πήραν τηλέφωνο να με ρωτήσουν τι έγινε, τους εξήγησα ακριβώς τι συνέβη και μετά, ενώ το κείμενο βασιζόταν στην αλήθεια, δυστυχώς ο τίτλος τους ήταν πονηρά αρνητικός και προκλητικός προς το πρόσωπό μου. Με λυπεί πολύ αυτό, όμως παρόλα αυτά δεν κρατάω καμιά κακία.
