Από την πρώτη στιμή της θριαμβευτικής εκλογής του, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έκρυψε πως έρχεται «πεινασμένος» για εξουσία.
Οι πρώτες ενδείξεις από το Mar-a-Lago της Φλόριντα, σχολιάζει το CNN, δείχνουν ότι όταν επιστρέψει στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο - ενισχυμένος από μια συντριπτική νίκη επί των Δημοκρατικών - θα δράσει με τη μέγιστη δυνατή ισχύ.
Ο Τραμπ σκοπεύει να κυβερνήσει απολαμβάνοντας στο μέγιστιο το μονοπώλιο της εξουσίας των Ρεπουμπλικανών - εφόσον βέβαια το κόμμα του κερδίσει τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, ενώ ήδη αντιμετωπίζει το Κονγκρέσο περισσότερο ως «τσιφλίκι», παρά ως ισότιμο βραχίονα της αμερικανικής κυβέρνησης.
Οι αποφάσεις του εκλεγμένου προέδρου προαναγγέλλουν μια νέα διοίκηση που θα εμπνέεται από τον λαϊκισμό των αουτσάιντερ, αφήνοντας εκτός τους συμβατικούς κυβερνητικούς του GOP. Για παράδειγμα, ο Τραμπ έχει αποκλείσει ήδη μια νέα συνεργασία με τον πρώην ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο, αλλά και τη Νίκι Χέιλι, πρώην εκπρόσωπο των ΗΠΑ στον ΟΗΕ. Την Κυριακή, προσέφερε τη θέση της Χέιλι στην Ελίζ Στεφάνικ, αν και η ανορθοδοξία του αποκαλύφθηκε περίτρανα με την συμμετοχή του δισεκατομμυριούχου δημαγωγού Έλον Μασκ στην κλήση με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Στοχος η απόλυτη ηγεμονία, πόσο διψασμένος είναι ο Τραμπ για εκδίκηση;
Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του θριάμβου του Τραμπ αρχίζουν να γίνονται αντιληπτές, συνεχίζει ο Stephen Collinson στο CNN.
Οι εικασίες σχετικά με τη σύνθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου αναδεικνύουν τη δυνατότητα του επόμενου προέδρου να επεκτείνει την κυριαρχία της υπερσυντηρητικής πλειοψηφίας, ενώ οι ομοσπονδιακοί εργαζόμενοι φοβούνται τώρα την επαπειλούμενη εκκαθάρισή τους από τους συμμάχους του Τραμπ που επιθυμούν να εγκαταστήσουν πειθήνιους υφιστάμενους που δεν θα διστάσουν να εκτελέσουν την οποιαδήποτε εντολή.
Το σχέδιο φαίνεται πως είναι ο κατακερματισμός του ρυθμιστικού κράτους, με την διαδοχική διάλυση των ασφαλιστικών δικλείδων που παρέχει μέχρι σήμερα η αμερικανική νομοθεσία για την διάκριση των εξουσιών.
Την ίδια ώρα, προβληματισμό προκαλούν και οι διαβουλεύσεις του Πενταγώνου σχετικά με το πώς θα ανταποκρινόταν ο στρατός σε οποιαδήποτε εντολή για ανάπτυξή του εναντίον Αμερικανών πολιτών. Έχουν προηγηθεί οι απειλές του Τραμπ ως υποψηφίου περί κατάρριψης του «ταμπού» σχετικά με τη χρήση Αμερικανών πεζοναυτών στο έδαφος των ΗΠΑ.
Στο ίδιο αυτό πλαίσιο, ενα ακόμη ερώτημα αποκτά επείγοντα χαρακτήρα: πόσο μακριά θα φτάσει ο Τραμπ για να πάρει την εκδίκηση που υποσχέθηκε εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων; Οι διορισμοί στο υπουργικό συμβούλιο που αναμένονται τις επόμενες ημέρες - μεταξύ των οποίων και αυτός του Γενικού Εισαγγελέα - θα ρίξουν φως στο πόσο... διψασμένος είναι για εκδίκηση.
Οι Δημοκρατικοί, εν τω μεταξύ, προσπαθούν να συμβιβαστούν με τις συνέπειες της - πρωτοφανούς τουλάχιστον σε μέγεθος - αποτυχίας τους να σταματήσουν την επιστροφή του Τραμπ στην εξουσία. Δεν έχουν έναν ξεκάθαρο ηγέτη για την επόμενη μέρα, ούτε και μια πλατφόρμα για να ασκήσουν πολιτική εφόσον οι Ρεπουμπλικάνοι διατηρήσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Κι αυτό, όπως είναι φυσικό, θα ενισχύσει την παντοδυναμία Τραμπ τις επόμενες εβδομάδες.
