Η γαλλική αριστερά πέτυχε ίσως τη μεγαλύτερη ανατροπή των τελευταίων πολλών ετών στο β' γύρο της Κυριακής εκπλήσσοντας τους πάντες.
Αντίθετα με τις δημοσκοπικές προβλέψεις, η συμμαχία του Νέου Λαϊκού Μετώπου ήρθε πρώτη, έπειτα από την άμεση κινητοποίηση ενός ισχυρού αντι-λεπενικού κινήματος που συνεργάστηκε για να εμποδίσει τους υποψηφίους της Εθνικής Συσπείρωσης να κερδίσουν την εξουσία.
«Ο Μακρόν μπορεί να απέτρεψε τη νίκη της Λεπέν, αλλά κανείς δεν κέρδισε πραγματικά», σχολιάζει το Politico. «Πίσω από την εξαιρετική εμφάνιση του Νέου Λαϊκού Μετώπου κρύβεται μια μεταβαλλόμενη ισορροπία δυνάμεων», γράφουν οι New York Times.
Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα το βράδυ της Κυριακής, το κόμμα της Λεπέν - με επικεφαλής τον Ζορντάν Μπαρντελά - είχε κερδίσει 143 έδρες, 54 περισσότερες από το 2022, αλλά πολύ μακριά από την απόλυτη πλειοψηφία των 289 εδρών.
Τόσο η αριστερή συμμαχία του Νέου Λαϊκού Μετώπου, με 182 έδρες, όσο και το μπλοκ Ensemble του Εμανουέλ Μακρόν, με 168 έδρες, παραμένουν οι μεγαλύτερες πολιτικές δυνάμεις στη συνέλευση του Παρισιού, αλλά καμία απο αυτές δεν πλησιάζει καν την πλειοψηφία που απαιτείται για να κυβερνήσει.
Μια σύγκριση με τα αποτελέσματα των εκλογών του 2022 δείχνει πως το RN επεκτάθηκε σε όλη τη Γαλλία και τα υπερπόντια εδάφη της - αλλά και πως το αριστερό Νέο Λαϊκό Μέτωπο κέρδισε περισσότερες εκλογικές περιφέρειες. Το στρατόπεδο του Μακρόν, αν και αποδυναμωμένο, δεν εξαφανίστηκε από τον χάρτη.
Οι εκλογές θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά, σημειώνει το Politico.
Στον πρώτο γύρο της 30ής Ιουνίου, οι υποψήφιοι του RN κέρδισαν τις περισσότερες ψήφους στις εκλογικές τους περιφέρειες - χωρίς όμως να καταφέρουν να εξασφαλίσουν την έδρα.
Χάρη στην υψηλή προσέλευση των ψηφοφόρων, τρεις ή και τέσσερις υποψήφιοι ξεπέρασαν το όριο και πέρασαν στον δεύτερο γύρο σε περισσότερες από 300 εκλογικές περιφέρειες (αριθμός ρεκόρ για τα δεδομένα της Γαλλίας). Τις ημέρες που ακολούθησαν, περισσότεροι από 200 υποψήφιοι αποσύρθηκαν την κούρσα για να δώσουν τη θέση τους σε έναν υποψήφιο που είχε περισσότερες πιθανότητες να νικήσει την Εθνική Συσπείρωση.
Την Κυριακή ο Μπαρντελά έκανε λόγο για «αφύσικη συμμαχία» μεταξύ Μακρόν και αριστερών «προκειμένου να σταματήσουν με κάθε τρόπο την πιο σημαντική άνοδο του RN στην ιστορία του».
Σημαντικό για την έκβαση της αναμέτρησης ήταν όμως και το γεγονός πως οι Γάλλοι δεν άφησαν ούτε μια ψήφο να πάει χαμένη. Παρά τους φόβους ότι πολλοί δεν θα ψήφιζαν αν ήταν αναγκασμένοι να επιλέξουν μεταξύ της ακροδεξιάς και της ακροαριστεράς, η συμμετοχή έφτασε σε ποσοστό ρεκόρ σχεδόν 67%.
Κερδισμένοι οι μετριοπαθείς αλλά πρώτος ο Μελανσόν
Η νίκη του αριστερού μετώπου στη Γαλλία συνεπάγεται τώρα την κοινή λήψη αποφάσεων μεταξύ προσώπων που μέχρι πρότινος ήταν βαθιά διασπασμένοι λόγω προσωπικών και ιδεολογικών διαφορών.
Η συμμαχία μεταξύ της ριζοσπαστικής «Ανυπότακτης Γαλλίας», του Σοσιαλιστικού Κόμματος, των Πρασίνων και του Κομμουνιστικού Κόμματος «κλείδωσε» για τον β' γύρο των εκλογών, αλλά στερείται συνοχής και ξεκάθαρου ηγέτη.
Μπορεί δε η Ανυπόταχτη Γαλλία να παραμένει το μεγαλύτερο κόμμα του μπλοκ, ωστόσο οι εκλογές της Κυριακής ενίσχυσαν περισσότερο τους μετριοπαθείς.
«Ιστορικά όταν υπάρχει απειλή από την ακροδεξιά, η αριστερά πάντα ενώνεται», δήλωσε στους New York Times ο Rémi Lefebvre, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Λιλ.
Όπως διαβάζουμε στο Vox, αν και το NFP έχει συμφωνήσει σε μια πλατφόρμα, υπάρχουν ακόμη σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ηγεσία και το κατά πόσον ο συνασπισμός μπορεί να κυβερνήσει πέρα από την άμεση απειλή του RN.
Και αυτό χωρίς να μπαίνει καν στην εξίσωση ο Μακρόν και το κόμμα του, το οποίο, δεδομένου ότι ο Γαλλός πρόεδρος έχει υποσχεθεί να μην παραιτηθεί, θα βρεθεί να συγκατοικεί με την αριστερή συμμαχία.
Κάπως έτσι ο Μελανσόν κι οι υποστηρικτές του θα δυσκολευτούν να επιβάλουν δικό τους υποψήφιο πρωθυπουργό, καθώς οι ηγέτες του ευρύτερου αριστερού μπλοκ - που προέρχονται από όλη τη συμμαχία - καλούνται να διαπραγματευτούν τώρα μεταξύ τους για να συμφωνήσουν σε έναν υποψήφιο.
Σημειώνεται πως σύμφωνα με τη Le Monde, από τις έδρες της αριστεράς, το LFI του Μελανσόν κέρδισε 74, το Parti Socialiste εξασφάλισε 59 και οι Πράσινοι 28. Το Κομμουνιστικό Κόμμα κέρδισε εννέα έδρες, ενώ άλλοι μικρότεροι σύμμαχοι μοιράστηκαν τις υπόλοιπες.
Παρουσιάζοντας τα 5 «κλειδιά» των γαλλικών εκλογών, οι Financial Times σημειώνουν πως οι αριστεροί ψηφοφόροι ήταν αυτοί που ήταν πιθανότερο να μετατοπιστούν στον β' γύρο.
Στις επαναληπτικές εκλογές μεταξύ των υποψηφίων της συμμαχίας Ensemble του Μακρόν και της ακροδεξιάς, το 72% των ψηφοφόρων που είχαν αρχικά επιλέξει ένα αριστερό κόμμα επέλεξαν τους κεντρώους στον δεύτερο γύρο, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Ipsos, ενώ μόνο το 3% μεταπήδησε στο κόμμα της Λεπέν.
Αντίθετα εκεί που οι κεντρώοι ψηφοφόροι κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ των «δύο άκρων» - σύμφωνα με τη ρητορική Μακρόν - το 43% μεταπήδησε στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο, ενώ το 19% επέλεξε την ακροδεξιά.
Περνώντας στο στρατόπεδο του RN, η ακροδεξιά μπορεί να έχασε την πρωτιά αλλά κερδίζει σταθερά έδαφος την τελευταία δεκαετία, αυξάνοντας τις έδρες της από μόλις δύο το 2012 σε 143 μετά την ψηφοφορία της Κυριακής.
Η κοινοβουλευτική παρουσία του κόμματος έφτασε σε επίπεδο ρεκόρ ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027, γεγονός που ώθησε τη Λεπέν να ισχυριστεί πως «η νίκη μας απλώς αναβλήθηκε».
Το RN παραμένει ισχυρό στα βόρεια διαμερίσματα Pas-de-Calais και Nord, όπου η Λεπέν κέρδισε την έδρα της με απόλυτη πλειοψηφία στην ψηφοφορία του πρώτου γύρου στις 30 Ιουνίου. Κατέγραψε επίσης κέρδη στη νοτιοανατολική Γαλλία, αλλά συνολικά δεν μετέτρεψε την πλειονότητα των νικών του πρώτου γύρου σε νίκες στον δεύτερο γύρο.
