Ο Ντάνιελ Έλσμπεργκ δημοσίευσε στη σελίδα του στο Facebook την Πέμπτη ότι οι γιατροί διέγνωσαν τον 91χρονο με καρκίνο στο πάγκρεας στις 17 Φεβρουαρίου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του abcnews, οι γιατροί έδωσαν στον Έλσμπεργκ από τρεις έως έξι μήνες ζωής.
Ο ίδιος δήλωσε ότι έχει επιλέξει να μην υποβληθεί σε χημειοθεραπεία.
Τα έγγραφα των Pentagon Papers περιέγραφαν με βασανιστικές λεπτομέρειες τις αποφάσεις και τις στρατηγικές του πολέμου του Βιετνάμ. Έλεγαν πώς η εμπλοκή των ΗΠΑ οικοδομήθηκε σταθερά από πολιτικούς ηγέτες και κορυφαία στρατιωτικά στελέχη που ήταν σίγουροι για τις προοπτικές των ΗΠΑ και παραπλανητικοί για τα επιτεύγματα κατά των Βορειοβιετναμέζων.
Ο Έλσμπεργκ, πρώην σύμβουλος του Υπουργείου Άμυνας, παρέδωσε τα Pentagon Papers στον Neil Sheehan, έναν δημοσιογράφο που αποκάλυψε την ιστορία για τους New York Times τον Ιούνιο του 1971.
Ο Σίχαν έβγαλε λαθραία τα έγγραφα από διαμέρισμα στη Μασαχουσέτη όπου τα είχε κρύψει ο Έλσμπεργκ και παρέδωσε παράνομα χιλιάδες σελίδες στους Times.
Η κυβέρνηση του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον με δικαστική εντολή και με το επιχείρημα ότι διακυβεύεται η εθνική ασφάλεια η δημοσίευση σταμάτησε.
Στις 30 Ιουνίου 1971, το δικαστήριο αποφάνθηκε με 6-3 υπέρ του να επιτραπεί η δημοσίευση και οι Times και η Washington Post συνέχισαν να δημοσιεύουν ιστορίες.
Η κάλυψη αυτή χάρισε στους Times το βραβείο Πούλιτζερ.
Η κυβέρνηση Νίξον προσπάθησε να δυσφημίσει τον Έλσμπεργκ μετά τη δημοσιοποίηση των εγγράφων. Ορισμένοι από τους συνεργάτες του Νίξον οργάνωσαν μια διάρρηξη στο γραφείο του ψυχιάτρου του Έλσμπεργκ στο Μπέβερλι Χιλς για να βρουν πληροφορίες που θα τον δυσφήμιζαν.
Ο Έλσμπεργκ κατηγορήθηκε για κλοπή, συνωμοσία και παραβίαση του νόμου περί κατασκοπείας.
Ο Έλσμπεργκ δήλωσε στην ανάρτησή του στο Facebook ότι αισθάνεται "τυχερός και ευγνώμων" για τη ζωή του.
«Όταν αντέγραψα τα Pentagon Papers το 1969, είχα κάθε λόγο να πιστεύω ότι θα περνούσα το υπόλοιπο της ζωής μου πίσω από τα κάγκελα. Ήταν μια κίνηση που ευχαρίστως θα αποδεχόμουν αν αυτό σήμαινε ότι θα επιτάχυνε το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ, όσο απίθανο κι αν φαινόταν (και ήταν) αυτό».
«Ωστόσο, στο τέλος αυτή η δράση - με τρόπους που δεν μπορούσα να προβλέψω, λόγω των παράνομων αντιδράσεων του Νίξον - είχε αντίκτυπο στη συντόμευση του πολέμου».
