Η ιστορία της βιομηχανίας των βιταμινών

Μόλις οι βιταμίνες είχαν εντοπιστεί και τους δίνονταν αλφαβητικά ονόματα. Οι επιστήμονες έπρεπε να αντιμετωπίσουν το δύσκολο έργο της απομόνωσης των βιταμινών και να βρούν την τέλεια ισορροπία για μια υγιεινή διατροφή. Υπήρχε ένα άλλο πρόβλημα όμως, οι βιταμίνες, όπως βρίσκονται στα τρόφιμα που τρώμε, είναι περίπλοκες χημικές ενώσεις που αντιδρούν κάτω από ορισμένες συνθήκες στο σώμα. Στην ιδανική περίπτωση, δεν θα πρέπει να διαχωρίζονται από την πηγή τους, καθώς είναι μέρος του συνόλου της.

Όπως αναφέρθηκε, υπό ιδανικές συνθήκες θα πρέπει να περιέχονται οι βιταμίνες στα τρόφιμα που τρώμε, και να μην απαιτείται ή λήψη τους με συμπληρώματα διατροφής. Όμως, μερικές φορές, μπορεί να είναι δύσκολο ή ακόμη και αδύνατο να επιτευχθεί αυτό με τα τρόφιμα. Είναι ενδιαφέρον, το γεγονός ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο γεγονός που να μπορεί να σηματοδοτήσει την ανακάλυψη της βιταμίνης Α, η οποία είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη, την αναπαραγωγή και την όραση. Χρειάστηκαν περισσότερα από 100 χρόνια έρευνας για να περιγράψουν και να κατανοήσουν τη βιταμίνη σωστά - από τη στιγμή που αναγνωρίστηκε ως "κάτι στο γάλα απαραίτητα για τη διατροφή" στη δεκαετία του 1880, με την ανακάλυψη ενός βοηθητικού παράγοντα που συνέβαλε στην ανάπτυξη και έγινε γνωστή ως “λιποδιαλύτες Α” το 1918, και στη συνέχεια "βιταμίνη Α" το 1920.

Χρειάστηκαν 100 χρόνια επίπονης έρευνας για να γίνει η βιταμίνη Β12 ένα οικείο όνομα. Αυτό ήταν το έργο που επιτέλεσαν οι Minot και Murphy για την κακοήθη αναιμία, και η ανακάλυψη ότι το συκώτι θεράπευσε ασθένειες σε πολλούς ασθενείς, η οποία οδήγησε στην πρώτη σημαντική ανακάλυψη. Ο Dorothy Hodgkin, νικητής του βραβείου Νόμπελ το 1964, κρυσταλλώνει και χαρακτηρίζει την Β12 στο εργαστήριο για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Η ύπαρξη της βιταμίνης C, είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και την υγεία των οστών, των δοντιών, των ούλων, των συνδέσμων και των αιμοφόρων αγγείων. Ήταν γνωστό ότι τα φρέσκα φρούτα και τα λαχανικά ήταν απαραίτητα στη διατροφή, αλλά η σύνδεση δεν θα μπορούσε να γίνει, μέχρι το 1920, αν Albert Szent-Györgyi δεν βοηθούσε με τη σειρά του σε αυτό.

Σύνθεση και μαζική παραγωγή των βιταμινών.

Μεταξύ 1925 και 1955, όλες οι βιταμίνες που είχαν εντοπιστεί στο στάδιο αυτό, απομονώθηκαν και έγινε η ανάλυση της σύνθεσής τους, αν και η έρευνα αυτή στην πλήρη λειτουργία των διαφόρων βιταμινών εξακολουθεί να είναι μια συνεχής διαδικασία.

Ενώ σχεδόν όλες οι βιταμίνες μπορούν να προέρχονται από μια υγιεινή διατροφή πλούσια σε φυτικά και ζωικά προϊόντα, μπορούν επίσης να παραχθούν συνθετικώς σε εργαστήριο.

Η διαδικασία παρασκευής των βιταμινών.

Η έναρξη της διαδικασίας παρασκευής της βιταμίνης ξεκινά όταν ο κατασκευαστής αγοράζει τη βιταμίνη στην ακατέργαστη μορφή της. Στη συνέχεια υποβάλλεται σε ανάλυση για να δοκιμάσει την ισχύ της και την πιθανή βακτηριακή της μόλυνση.

Ορισμένες βιταμίνες διασπώνται ως το στάδιο μιας λεπτής σκόνης. Το πρώτο βήμα είναι η μίξη της σκόνης με ένα συστατικό συμπλήρωσης για την παραγωγή ενός ακόμη κόκκου.

Για να επιτευχθεί η μορφή του δισκίου βιταμίνης, η σκόνη αυτή πρέπει να περάσει από μια διαδικασία όπου είτε αλέθεται στο σωστό μέγεθος, ή σε ορισμένες περιπτώσεις, όπου χρειάζεται μια διαδικασία «υγρής κοκκοποίησης», αναμιγνύεται με μια ποικιλία σωματιδίων κυτταρίνης, υγραίνεται και ξηραίνεται, και τρέχει μέσα από ένα μύλο για να ζυγισθούν και να αναμιχθούν.

Αφού επιθεωρηθούν πάλι όλα τα συστατικά και γίνει η τελική μίξη, είναι τότε έτοιμα να επικαλυφθούν. Αυτό βοηθά στο να γίνει η βιταμίνη πιο εύκολη στην κατάποση και να της δώσει μια ευχάριστη γεύση και ένα ελκυστικό χρώμα. Οι κάψουλες κατασκευάζονται συχνά με μια χημική επίστρωση που έχει σχεδιαστεί για να αντιταχθεί του γαστρικού οξέος, επιτρέποντας στις κάψουλες να υποστούν πέψη στο έντερο και όχι στο στομάχι.

Η τελική διαδικασία είναι η συσκευασία, η οποία γίνεται από ειδικά μηχανήματα. Και επιτέλους, οι βιταμίνες είναι έτοιμες για διανομή.