Τα χτυπήματα πυραύλων στα πολωνικά εδάφη κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία, έφεραν αλυσιδωτές αντιδράσεις σε πολιτικό επίπεδο.
Τη νύχτα της 15ης προς 16η Νοεμβρίου, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Jake Sullivan και ο Υπουργός Εξωτερικών Antony Blinken δυσκολεύτηκαν να κατευνάσουν την οργισμένη αντίδραση του Πολωνού Προέδρου Andrzej Duda και του Ουκρανού ηγέτη Volodymyr Zelensky, όπως αναφέρει η Coriere Della Sera.
Οι συζητήσεις έλαβαν χώρα στο Μπαλί όπου πραγματοποιήθηκε έκτακτη συνάντηση των ηγετών της G7, και υπήρχε «ένταση» σε Ουάσινγκτον, Βαρσοβία και Κίεβο.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν υπήρχαν ακόμη ασφαλή νέα για την προέλευση του πυραύλου. Όμως ο Ζελένσκι ζήτησε την επέμβαση του ΝΑΤΟ, ενώ η Πολωνία συγκάλεσε πολεμικό συμβούλιο, ανάβοντας συναγερμό.
Η ένταση υποχώρησε το πρωί της Τετάρτης, όταν ο Τζο Μπάιντεν, αποχωρώντας από τη σύνοδο κορυφής στο Μπαλί, σημείωσε ότι «δεν φαίνεται πιθανό ότι ο πύραυλος εκτοξεύθηκε από τους Ρώσους».
Παρ' ολ' αυτά, ο εκνευρισμός των ΗΠΑ παραμένει: Το δυτικό μπλοκ πρέπει να «περιορίσει» τον Πούτιν, όχι να τροφοδοτήσει την κλιμάκωση προς έναν παγκόσμιο πόλεμο. Εκτός αν δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Και αυτό σίγουρα δεν συνέβη το βράδυ της Τρίτης.
Ο Μπάιντεν, ο Σάλιβαν και ο Μπλίνκεν κινούνται σε δύο επίπεδα εδώ και εβδομάδες. Από τη μία, τα όπλα θα συνεχίσουν να παρέχονται στους Ουκρανούς. Επίσης, η κυβέρνηση ζήτησε από το Κογκρέσο να εγκρίνει ένα πακέτο βοήθειας ύψους περίπου 37 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Από την άλλη, η αμερικανική διπλωματία δημιουργεί τις προϋποθέσεις για διαπραγματεύσεις με τον Πούτιν, χωρίς να παρακάμπτει τον Ζελένσκι.
Μία από τις βασικές κινήσεις είναι η αύξηση της πολιτικής και οικονομικής πίεσης στη Ρωσία. Αυτός ήταν ένας από τους στόχους με τους οποίους η αντιπροσωπεία των ΗΠΑ προσήλθε στη σύνοδο της G20 στο Μπαλί. Το επίσημο βήμα είναι το τελικό έγγραφο.
Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι ζήτησαν να συμπεριληφθεί ρητή καταδίκη του πολέμου του Πούτιν. Η Κίνα και, φυσικά, η Ρωσία δεν είχαν ομοφωνία. Το κείμενο, επομένως, καταγράφει τη θέση κατά του Πούτιν που υιοθετεί η «πλειοψηφία των χωρών».
Μεταξύ αυτών υπάρχει και η Ινδία, η οποία ανησυχεί για τις οικονομικές επιπτώσεις της σύγκρουσης. Άλλα κράτη, όπως η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και η Βραζιλία, δεν έχουν πάρει θέση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
