Ο Κοστιαντίν Βλασένκο ήταν κουλουριασμένος σε μια τρύπα κάτω από τον λέβητα ενός βομβαρδισμένου σχολείου όταν κατέληξε σε ένα τρομακτικό συμπέρασμα: για να επιβιώσει, έπρεπε να ακρωτηριάσει το μοναδικό πόδι που του είχε απομείνει.
Ο 49χρονος ουκρανός στρατιώτης πεζικού είχε χάσει το αριστερό του πόδι σε επίθεση ρωσικού drone τον Φεβρουάριο. Το δεξί του πόδι είχε συντριβεί στην ίδια επίθεση, εμποδίζοντάς τον ακόμα και να συρθεί. Τρεις μήνες αργότερα, βρήκε το θάρρος, άρπαξε το μαχαίρι του, έκοψε το τραυματισμένο πέλμα του και εφάρμοσε έναν αιμοστατικό επίδεσμο για να σταματήσει την αιμορραγία.
Επιβίωσε.
Στις 4 Οκτωβρίου, μετά από σχεδόν οκτώ μήνες ταμπουρωμένος στο λεβητοστάσιο - και 491 ημέρες στην πρώτη γραμμή της Ουκρανίας - ο Βλασένκο διασώθηκε με πρωτοφανή τρόπο: Ένα γιγαντιαίο drone με έξι έλικες τον σήκωσε ψηλά στον ουρανό με μια ειδική εξάρτυση και τον μετέφερε 15 χιλιόμετρα μακριά, σε ασφαλές σημείο.
{https://www.instagram.com/reel/De1A0bXAp9l/}
Ήταν η πρώτη γνωστή αεροπορική διάσωση στρατιώτη με drone στην πενταετή σύγκρουση, όπου η τεχνολογία έχει επαναπροσδιορίσει τον σύγχρονο πόλεμο.
Ο Βλασένκο υπέμεινε μία από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια αποστολές στη λεγόμενη «ζώνη θανάτου», όπου τα σμήνη των drones καθιστούν κάθε μετακίνηση θανατηφόρα. Οι στρατιώτες αναγκάζονται να ζουν παγιδευμένοι σε υπόγεια καταφύγια για μήνες.
«Είχα ήδη θάψει τον εαυτό μου», δήλωσε ο στρατιώτης στο Reuters από το νοσοκομείο του Χάρκοβου, κοιτάζοντας τα δύο δεμένα με επιδέσμους πόδια του. «Ήξερα ότι δεν υπήρχε ελπίδα».
Η περιπέτειά του ξεκίνησε τον Μάιο, όταν στάλθηκε στο μέτωπο μαζί με έναν συμπολεμιστή του. Ανεφοδιάζονταν αποκλειστικά από αέρος. Όταν ήρθε η ώρα της αντικατάστασής τους το φθινόπωρο, οι στρατιώτες που στάλθηκαν να τους αντικαταστήσουν σκοτώθηκαν καθ' οδόν. «Τότε κατάλαβα ότι κανείς μας δεν θα έβγαινε πια ζωντανός», θυμάται.
Τον Φεβρουάριο, το καταφύγιό τους πλημμύρισε και κατέφυγαν στο κατεστραμμένο σχολείο. Ένα ρωσικό drone τους εντόπισε, σκοτώνοντας τον συμπολεμιστή του και τραυματίζοντας βαριά τον Βλασένκο. Παγιδευμένος κάτω από τον λέβητα, είδε το αριστερό του πόδι να σαπίζει, ενώ στο δεξί το οστό προεξείχε. «Έπρεπε να το κόψω γιατί απλά σερνόταν πίσω μου. Έτσι έμεινα χωρίς κανένα πόδι».
Πίσω από τις γραμμές του μετώπου, οι διοικητές του αναζητούσαν απεγνωσμένα τρόπο να τον σώσουν. Οι επίγειες εκκενώσεις ήταν αδύνατες - δύο μη επανδρωμένα οχήματα που στάλθηκαν καταστράφηκαν από ρωσικά πυρά.
Τότε αξιοποίησαν ένα νέο βαρύ drone της Gurzuf Defence. Το Ayudag-6, που μοιάζει με τεράστιο μαύρο έντομο, μπορεί να σηκώσει έως 90 κιλά.
Στις αρχές Οκτωβρίου, ένα μικρότερο drone έριξε στον Βλασένκο μια ειδική εξάρτυση εκκένωσης και ένα κινητό τηλέφωνο με βίντεο οδηγιών. Την επόμενη μέρα, έφτασε το γιγαντιαίο drone. Ο στρατιώτης δέθηκε στον ειδικό κρίκο που κρεμόταν από το μηχανισμό ανέλκυσης της συσκευής και εκτοξεύτηκε σε ύψος 70 μέτρων.
Για την προστασία του, τρία drones Vampire συνόδευσαν το σκάφος διάσωσης ως αντιπερισπασμός, ενώ το ουκρανικό πυροβολικό βομβάρδιζε τις ρωσικές θέσεις για δύο ώρες. Μετά από 15 εφιαλτικά λεπτά πτήσης, το drone προσγειώθηκε σε ασφαλές σημείο.
Παρά τις εφιαλτικές στιγμές που έζησε, ο Βλασένκο παραδέχτηκε πως είχε έναν μόνο φόβο κατά τη διάρκεια της πτήσης: «Δεν φοβόμουν μήπως πέσω στο δάσος», είπε χαμογελώντας. «Φοβόμουν μόνο μήπως πέσω στο νερό, γιατί δεν ξέρω κολύμπι».
Πηγή: Reuters
