Οι Γερμανοί, όμως, δεν έχουν πεισθεί και ενώ ο γερμανός πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Στάινμάιερ θα υποδεχθεί τον Ερντογάν με στρατιωτικές τιμές και δεξίωση αρχηγού κράτους, οι περισσότεροι ανώτεροι πολιτικοί αξιωματούχοι θα την μποϊκοτάρουν. Οι δεσμοί μεταξύ των δύο χωρών έχουν επιδεινωθεί αισθητά τα τελευταία δύο χρόνια, λόγω της όλο και πιο αυταρχικής διακυβέρνησης του Ερντογάν στην Τουρκία. Μεταξύ των αιτιών της επιδείνωσης των σχέσεων με τη Γερμανία αναφέρονται οι κατηγορίες του τούρκου προέδρου προς το Βερολίνο για «ναζιστικές μεθόδους» πέρυσι και η παρατεταμένη κράτηση περίπου 50 Γερμανών πολιτών, μεταξύ των οποίων και ο ανταποκριτής της εφημερίδας Die Welt Ντενίζ Γιουτζέλ, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της Τουρκίας το 2016. Ωστόσο, σε συνέντευξή τύπου την περασμένη εβδομάδα ο Ερντογάν δήλωσε ότι η προτεραιότητά του κατά την επίσκεψη θα είναι αφήσει τις αρνητικές εμπειρίες των τελευταίων ετών πίσω του.
Σύμφωνα με το άρθρο, η ξαφνική επιθυμία του Ερντογάν για επαναπροσέγγιση βασίζεται στο ότι η Άγκυρα βρίσκεται αντιμέτωπη με την επιδείνωση της νομισματικής κρίσης, που σε μεγάλο βαθμό έχει προκληθεί από την ίδια την Τουρκία, καθώς ο τούρκος πρόεδρος έχει επιβάλει τους περιορισμούς του στη νομισματική πολιτική.
«Η Τουρκία θέλει να βελτιώσει τη σχέση της με την Ευρώπη σε μια εποχή όπου η σχέση με τις Η.Π.Α. βρίσκεται σε αυξημένη ένταση, χωρίς άμεση προοπτική βελτίωσης», επισημαίνει ο Σινάν Ουλγκέν , επισκέπτης ερευνητής στο Carnegie Europe και πρώην διπλωμάτης, προσθέτοντας ότι «η τουρκική κυβέρνηση έχει επίγνωση της ανάγκης βελτίωσης της σχέσης με τους παραδοσιακούς εταίρους της Τουρκίας στη Δύση, με στόχο τη μείωση του πολιτικού κινδύνου για την τουρκική οικονομία». Η αναζήτηση βοήθειας από το ΔΝΤ θεωρείται αντιδημοφιλής, για τον Ερντογάν, είναι θέμα υπερηφάνειας ότι αποπλήρωσε τα χρέη της χώρας στο ΔΝΤ που προέκυψαν από την οικονομική κρίση το 2001.
Η Άγκυρα έχει μεγάλες ελπίδες ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική λύση. Από την άλλη,είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας να εμποδίσει την αστάθεια στην Τουρκία, δεδομένων των στενών οικονομικών και πολιτιστικών δεσμών των χωρών καθώς και της ανάγκης του Βερολίνου να διατηρήσει την συμφωνία για το μεταναστευτικό.
Αλλά στο Βερολίνο δεν υπάρχει διάθεση για παροχή οικονομικής βοήθειας στην Τουρκία. Επίσης, οι Βρυξέλλες είναι επιφυλακτικές για να βοηθήσουν την Άγκυρα.
Ο Ευρωπαίος επίτροπος για τη Διεύρυνση Γιοχάνες Χαν δήλωσε στην εφημερίδα Welt ότι δεν βλέπει την «αναγκαιότητα» της ΕΕ ή των κρατών μελών να παρέμβουν οικονομικά. Ο Ουλγκέν σημειώνει, ωστόσο, ότι από μόνη της η πρόσκληση να επισκεφθεί τη Γερμανία, αποτελεί ένα μικρό θρίαμβο για τον Ερντογάν.
Όποια και αν είναι η έκβαση της επίσκεψης, ο τούρκος πρόεδρος έχει ήδη "κερδίσει". Ο Ερντογάν επίσης έχει καθιερώσει τον εαυτό του από πολύ καιρό, ως προστάτης των Τούρκων και των απογόνων τους στο εξωτερικό, πολλοί από τους οποίους αισθάνονται αποξενωμένοι από τη γερμανική κοινωνία. Η επιρροή του στη μεγάλη τουρκική μειονότητα της χώρας, η οποία ανέρχεται σε περίπου 3 εκατομμύρια, είναι μεγάλη, προκαλώντας ανησυχίες για τουρκικές συγκρούσεις ή πολιτικές πιέσεις στη Γερμανία. Η πλειοψηφία των Τούρκων ψηφοφόρων που ζουν στη Γερμανία ψηφίζουν τον Ερντογάν. Πολλοί όμως Γερμανοί Τούρκοι είναι λιγότερο ενθουσιασμένοι για την επίσκεψη. Ο Γιοκάι Σοφούογλου , επικεφαλής της τουρκικής κοινότητας στη Γερμανία, δήλωσε στο Der Spiegel ότι χαιρετίζει την εξομάλυνση των δεσμών και ότι η επίσκεψη δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί ως αποδοχή από τη Γερμανία της πολιτικής του Ερντογάν.
Πηγή: Politico
