Η γερμανική υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών BND είχε πρόσβαση «στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990», δηλαδή μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, σε δείγμα αυτού του παράγοντα ο οποίος χρησίμευσε για να δηλητηριασθούν στις αρχές Μαρτίου ο πρώην διπλός πράκτορας Σεργκέι Σκριπάλ και η κόρη του.
Αμφότεροι επέζησαν, όμως η υπόθεση προκάλεσε διπλωματική θύελλα, με το Λονδίνο να κατηγορεί τη Μόσχα ότι επιχείρησε να δολοφονήσει τον Σκριπάλ. Η Ρωσία το διέψευσε επισήμως.
Ο ρώσος αποστάτης, η ταυτότητα του οποίου δεν έγινε γνωστή, πρότεινε στις γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών να τους παράσχει ένα δείγμα του Novitchok με αντάλλαγμα την προστασία του ίδιου και της οικογένειάς του, αναφέρουν οι εφημερίδες Sueddeutsche Zeitung και Die Zeit και τα τηλεοπτικά δίκτυα WDR και NDR, που επικαλούνται πηγές οι οποίες «συμμετείχαν στην απόφαση» για την προμήθεια του δηλητηρίου.
Μόλις το απέκτησαν, το δείγμα αναλύθηκε σε ένα σουηδικό εργαστήριο, καθώς η Γερμανία δεν ήθελε να κατηγορηθεί ότι εργάζεται πάνω σε χημικά όπλα. H BND και το υπουργείο Άμυνας πήραν στη συνέχεια τη χημική σύνθεση του Novitchok.
Το Βερολίνο ενημέρωσε επίσης τις αμερικανικές και τις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών γι' αυτό το δείγμα, σύμφωνα με τα εν λόγω γερμανικά μέσα ενημέρωσης.
Μικρές ποσότητες του νευροτοξικού παράγοντα παρήχθησαν στη συνέχεια σε ορισμένες χώρες του NATO για να γίνουν δοκιμές, κυρίως για να διαπιστωθεί αν οι εξοπλισμοί προστασίας είναι ικανοί να αντέξουν, και να βρεθούν αντίδοτα κατά του δηλητηρίου.
Η ύπαρξη του Novitchok δεν δημοσιοποιήθηκε για να μην πληγεί η σχέση με τον τότε πρόεδρο της Ρωσίας, τον Μπόρις Γέλτσιν, αναφέρεται ακόμη στην έρευνα των γερμανικών εφημερίδων.
Όταν ερωτήθηκαν σχετικά από τα μέσα ενημέρωσης, η γερμανική κυβέρνηση και η BND αρνήθηκαν να κάνουν οποιοδήποτε σχόλιο.
